Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Wa 1067/21

Wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2022 r., I SA/Wa 1067/21 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość

Wynik

Oddalono skargę

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Data orzeczenia

22 lutego 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich, Sędziowie sędzia WSA Joanna Skiba (spr.), asesor WSA Iwona Ścieszka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewody \[...\] z dnia \[...\] marca 2021 r. nr \[...\] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1067%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Blutego%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1067%252F21)

## Uzasadnienie

Decyzją z \[...\] marca 2021 r., nr \[...\] Wojewoda \[...\] utrzymał w mocy decyzję Starosty \[...\] z \[...\] listopada 2020 r. nr \[...\] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\]położonej w miejscowości \[...\], gminie \[...\]. Decyzja Wojewody \[...\] wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej. Wnioskiem z dnia \[...\] sierpnia 2018 r., spółka \[...\] S.A. z siedzibą w \[...\], zwróciła się o wydanie decyzji ograniczającej w trybie art. 124 stawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 z późn. zm., dalej: u.g.n.) prawo własności nieruchomości położonej w m. \[...\], uregulowanej w księdze wieczystej Kw. Nr \[...\], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr \[...\] z obrębu \[...\] poprzez zezwolenie na realizację inwestycji liniowej, polegającej na założeniu i przeprowadzeniu przez przedmiotową nieruchomość przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej dla inwestycji polegającej na przebudowie istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej średniego napięcia (wymiana istniejących przewodów napowietrznych SN 15kV 3xAFL-6 (1x35 mm2) na przewody napowietrzne 3xAAsXSn (1x50mm2) na długości \[...\] m, z pasem ochronnym o szerokości \[...\]m (po \[...\]m od skrajnych przewodów linii przy rozstawie przewodów co \[...\]m). Przedmiotowe prace mają być realizowane w oparciu o ustalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr \[...\] Rady Gminy \[...\]z dnia \[...\] stycznia 2015 roku w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy \[...\] obejmującego miejscowość \[...\] - zgodnie z trasą linii wrysowaną na rysunku planu stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały. Zgodnie z treścią księgi wieczystej Kw. Nr \[...\] właścicielem nieruchomości jest M. R. Wnioskując o wyrażenie zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości inwestor powołał się na nieskuteczność prowadzonych z jej właścicielem negocjacji w sprawie dobrowolnego udostępnienia nieruchomości. Starosta \[...\] decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] lutego 2019 roku odmówił wyrażenia zgody na ograniczenie prawa własności nieruchomości. W wyniku wniesionego odwołania Wojewoda \[...\] decyzją Nr \[...\] z dnia \[...\] czerwca 2019 roku uchylił wskazaną powyżej decyzję Starosty \[...\] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie Starosta \[...\] decyzją nr \[...\] z dnia \[...\] listopada 2020 roku orzekł o wyrażeniu zgody na ograniczenie sposobu korzystania z części nieruchomości położonej we wsi \[...\] gmina \[...\], stanowiącej działkę ewidencyjną nr \[...\] o powierzchni \[...\] ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw. Nr \[...\], w pasie technologicznym niezbędnym do przeprowadzenia prac, poprzez zezwolenie \[...\] S.A. na wykonanie czynności związanych z przebudową elektroenergetycznej sieci napowietrznego średniego napięcia, ograniczając to prawo do części nieruchomości o powierzchni ok. \[...\] m2, zgodnie z załącznikiem mapowym stanowiącym integralną część decyzji. Od przedmiotowej decyzji z zachowaniem ustawowego terminu odwołanie wniósł M. R. Wojewoda \[...\] decyzja z dnia z \[...\] marca 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia wywodzono, że spełnione zostały warunki określone w art. 124 ust. 1 u.g.n. umożliwiające ograniczenie właścicielowi sposób korzystania z nieruchomości. Planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwalą nr \[...\] Rady Gminy \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2015 roku . Wojewoda wskazywał także na dopełnienie ustanowionego w art. 124 ust. 3 u.g.n. warunku uprzedniego przeprowadzenia z właścicielem rokowań o wyrażenia zgody na wykonanie prac, które zakończyły się wynikiem negatywnym, co potwierdzają dokumenty załączone do wniosku. Wobec podnoszonego na etapie postępowania odwoławczego zarzutu dotyczącego rokowań przeprowadzonych w sprawie, Wojewoda wyjaśnił, że rokowania nie oznaczają konieczności wypracowania zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się przez strony o swoich stanowiskach oraz o możliwym zakresie wzajemnych ustępstw. Ustawodawca nie sformalizował także momentu zakończenia rokowań. Rokowania mogą być zakończone w dowolnym czasie – także w przypadku, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia. Zaznaczył także, że w ocenie organu II instancji zamierzona inwestycja przebudowy istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej w okolicznościach niniejszej sprawy może być uznana za mieszczącą się w pojęciu celu publicznego, zawartego w art. 6 ust. 2 u.g.n. Realizowanie sieci energetycznej jako inwestycji liniowej jest realizacją celu publicznego. Reasumując, w ocenie Wojewody \[...\] organ I instancji rozstrzygając niniejszą sprawę zasadnie przyjął, że zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n., ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji celu publicznego. Na decyzję Wojewody \[...\] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. R. zarzucając jej naruszenie: 1) przepisów postępowania, w szczególności art. 7, 8, 75.1, 77.1, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020, poz. 256) 2) przepisów prawa materialnego, art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020r. poz. 65) oraz art. 15 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020r. poz. 293), W oparciu o tak sformułowane zarzuty, rozwinięte w motywach skargi, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 124 u.g.n. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl ust. 1a art. 124, w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1\. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast ust. 2 art. 124 stanowi, że udzielenie zezwolenia następuje z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu, udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1\. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy natomiast dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości przez jej właścicieli, w myśl przywołanej regulacji jest zatem uwarunkowane spełnieniem dwóch przesłanek: 1) nieruchomość ma być przeznaczona do realizacji określonej inwestycji celu publicznego, której przeprowadzenie przez nią jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego, 2) brak jest zgody właściciela na przeprowadzenie na niej prac związanych z realizacją owej inwestycji, co z kolei wymaga udokumentowania prowadzonych przez inwestora rokowań o zgodę na jej wykonanie, które to rokowania okazały się bezskuteczne. Analizując szczegółowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji Wojewody i akta administracyjne niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że w niniejszym przypadku wszystkie ww. przesłanki zostały spełnione. Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że wnioskowana inwestycja mieści się w zakresie określonym w art. 124 ust. 1 u.g.n., jako że swoim zakresem obejmuje na nieruchomości skarżącego (położonej w we wsi \[...\] gmina \[...\] działki nr \[...\]) wymianę istniejących przewodów napowietrznych SN 15kV 3xAFL-6 (1x35 mm2) na przewody napowietrzne 3xAAsXSn (1x50mm2) na długości \[...\] m, z pasem ochronnym o szerokości \[...\] m. Zdaniem składu orzekającego przebudowa( remont, modernizacja) sieci energetycznej jako inwestycji liniowej jest realizacją celu publicznego. Stosownie bowiem do art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym w rozumieniu ustawy jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Realizacja inwestycji liniowej wiąże się z wykonaniem takiego zamierzenia na znacznym obszarze dla określonej wspólnoty państwowej lub samorządowej. Ma na celu poprawić bezpieczeństwo energetyczne, a także pozostaje niezbędna dla rozwoju ekonomicznego regionu, jest inwestycją o charakterze ogólnospołecznym. Ma się tu zatem do czynienia zarówno z interesem społecznym, jak i gospodarczym, bowiem budowa sieci elektroenergetycznej służy zapewnieniu stałego dopływu energii do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze (por. np. wyrok NSA z 8 grudnia 2015 r., I OSK 1244/15). Inwestycja omawianego typu ma znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właściciela nieruchomości, któremu ograniczono sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości. Z tego względu zachowany jest wymóg proporcjonalności z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (zob. wyrok NSA z 12 października 2016 r., sygn. akt I OSK 3417/15). Przedstawione stanowisko prezentowane jest jednolicie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a skład orzekający w niniejszej sprawie je podziela. Nadto jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 października 2013 r., I OSK 2166/12, "wiedza powszechna co do stanu technicznego szeregu urządzeń elektroenergetycznych w kraju, a także wiedza powszechna co do zakresu zapotrzebowania na energię elektryczną w każdej dziedzinie naszego życia w pełni uprawnia do stwierdzenia, że inwestycja mająca na celu poprawienie tego stanu rzeczy wypełnia przesłankę interesu społecznego oraz stanowi o ważnym interesie gospodarczym". Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela także pogląd, że art. 124 ust. 1 u.g.n. obejmuje zarówno roboty inwestycyjne celu publicznego realizowane od podstaw, jak i polegające na przebudowie już istniejącej inwestycji celu publicznego w zakresie przekraczającym zwykłe prace konserwatorskie, bieżące remonty czy usuwanie awarii, których to robót dotyczy art. 124b ust. 1 u.g.n. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1102/17). Zatem zaplanowane prace jako inwestycji celu publicznego, nie budzą wątpliwości Sądu. Szczegółową lokalizację przedmiotowej inwestycji określa natomiast załącznik graficzny, stanowiący integralną część decyzji Starosty. Natomiast ocenę w zakresie zgodności tzw. małego wywłaszczenia z planem miejscowym determinuje określony model rozwiązań w zakresie przeznaczenia terenu i sposobu jego zagospodarowania. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ustalonego Uchwałą Nr \[...\] Rady Gminy \[...\] z dnia \[...\] stycznia 2015 r., (rozdział 8 dotyczący zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej) ustala się zasilanie w energię elektryczną z GPZ w miejscowości \[...\] poprzez istniejące i projektowane sieci SN i NN ( § 26 pkt 1.1\. planu). Niewątpliwie zapis planu w sposób ogólny określa sposób zasilania w energię elektryczną terenów gminy \[...\]. Jednak z akt sprawy w sposób oczywisty wynika, że przez przedmiotową działkę przebiega już linia napowietrzna SN, a celem planowanej inwestycji jest jej modernizacja, czyli dalsze umożliwienie zasilania w energię elektryczną obszarów Gminy \[...\]. Przedmiotowa inwestycja jest więc tożsama z inwestycją, jaką przewiduje plan miejscowy, posiada te same parametry przesyłowe, co oznacza, że związane z jej realizacją ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego należy uznać za zgodne z planem. Tym samym, wbrew zarzutom skargi, spełniona została również ta przesłanka wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Negatywny wynik rokowań w przedmiocie udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia na niej prac określonych w ust. 1 art. 124 u.g.n., jako warunek wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (ustanowiony został ust. 3 art. 124 powołanej ustawy. Dopełnienie zaś owego warunku – jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych - oznacza zaistnienie sytuacji, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie wspomnianych prac, a ten ich nie zaakceptował, lub też nie odpowiedział na zgłoszoną mu propozycję. Oczywistym jest bowiem, że proces negocjacji nie może przebiegać w nieskończoność, tj. dopóki jedna ze stron nie zmieni swojego stanowiska i nie przyjmie proponowanych warunków. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury co do wydania decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. (por. wyroki NSA: z 6 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 298/15, z 24 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 970/17 i z 14 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1375/17). Ze zgromadzonych w aktach dokumentów wynika, że przed wydaniem decyzji zostały przeprowadzone wymagane art. 124 ust. 3 u.g.n. rokowania, które jednak nie zakończyły się uzyskaniem zgody skarżącego na inwestycję w kształcie zaproponowanym przez inwestora. Podjęta zatem w tych uwarunkowaniach faktyczno-prawnych decyzja Starosty \[...\], jak też utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody \[...\] o ograniczeniu sposobu korzystania z położonej w miejscowości \[...\] nieruchomości oznaczonej jako działka nr \[...\], pozostają w zgodzie z mającymi zastosowanie w sprawie przepisami prawa materialnego, w tym art.124 ust. 1 i 3 u.g.n. W sprawie nie doszło również do naruszenia zarzucanych w skardze przepisów postępowania. Analiza akt sprawy potwierdza bowiem, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.) dotyczących stanu prawnego nieruchomości, zgodności zaprojektowanej na niej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jej charakteru oraz prowadzonych z właścicielami negocjacji. Ocena zaś zebranego w sprawie materiału dowodowego i wyprowadzone z niej konkluzje nie noszą cech dowolności. Nie doszło zatem do naruszeniu przy podejmowaniu skarżonej decyzji art. 80 k.p.a. Decyzja zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 107 § 1 k.p.a., zaś treści prawnego i faktycznego jej uzasadnienia przedstawiono w sposób przekonujący argumentację przemawiającą za kierunkiem podjętego rozstrzygnięcia. Nie sposób również dopatrzyć się w działaniach organu tego rodzaju uchybień, które uzasadniałby twierdzenie, że prowadził on postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, bądź dopuszczał się w jego toku naruszenia zasady proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, przez co można byłoby mu skutecznie postawić zarzut naruszenia w sposób istotny unormowania z art. 8 k.p.a. Ponadto należy zauważyć, że organy dokonywały w przedmiotowej sprawie wyłącznie oceny spełnienia przesłanek określonych w art. 124 u.g.n. Do ich kompetencji nie należały zatem kwestie związane z celowością przeprowadzenia inwestycji jako linii napowietrznej czy też skablowanej, ani też kwestie związane z dostosowaniem istniejących linii energetycznych do nowego układu funkcjonalno-komunikacyjnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Wszystkie przywołane orzeczenia publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

26 maja 2021

Symbol z opisem

[6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6181-zajecie-nieruchomosci-i-wejscie-na-nieruchomosc-w-tym-pod-autostrade)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Iwona Ścieszka Joanna Skiba /sprawozdawca/ Przemysław Żmich /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art. 151 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SA/Bd 1315/21 · 22 lutego 2022Wyrok WSA w Bydgoszczy z 22 lutego 2022 r., II SA/Bd 1315/21 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-bd-1315-21-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2022-02-22--ii-sa-bd-1315-21)
* [Sygnatura: II SA/Lu 688/21 · 22 lutego 2022Wyrok WSA w Lublinie z 22 lutego 2022 r., II SA/Lu 688/21 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-lu-688-21-wyrok-wsa-w-lublinie-z-2022-02-22--ii-sa-lu-688-21)
* [Sygnatura: II SA/Łd 89/22 · 22 lutego 2022Wyrok WSA w Łodzi z 22 lutego 2022 r., II SA/Łd 89/22 – zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-ld-89-22-wyrok-wsa-w-lodzi-z-2022-02-22--ii-sa-ld-89-22)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/FEFDE0668A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1067-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-02-22--i-sa-wa-1067-21#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FWa%2B1067%252F21.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BWarszawie.%2BData%253A%2B22%2Blutego%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FWa%2B1067%252F21)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
