Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Po 901/25

Wyrok WSA w Poznaniu z 16 kwietnia 2026 r., I SA/Po 901/25 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Wynik

Uchylono zaskarżone postanowienie

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

16 kwietnia 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 16 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Szymon Widłak Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2026 roku sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2024 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. G. kwotę 100 zł,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FPo%2B901%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FPo%2B901%252F25)

## Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2024 r. M. G. (dalej jako: "strona", "podatnik" lub "skarżący") wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza \[...\] z dnia 21 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Argumentując wniosek podatnik wyjaśnił, że w czasie podwójnego awizowania decyzji organu I instancji przebywał w szpitalu. Powołał się na pismo organu z 3 kwietnia 2024 r., z którego wynika, że ww. decyzja została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 8 marca 2024 r. poprzez niepodjęcie awizowanej przesyłki, ze skutkiem terminu do złożenia odwołania do dnia 22 marca 2024 r. W tym okresie podatnik nie znał treści decyzji, ani nie wiedział o jej wydaniu, co oznacza, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Podatnik poinformował, że od kilku miesięcy przebywa w zamkniętym szpitalu. Jest to wiadome organowi z innych pism. Okoliczność czasowego pobytu w szpitalu wyklucza możliwość odbioru przesyłki. Nadto z relacji rodziny wynika, że ani awiza pierwotnego, ani awiza powtórnego w skrzynce pocztowej nie było. Wnioskodawca wskazał, że nikogo nie upoważnił do odbioru jego korespondencji z poczty. Zdaniem strony w związku z faktycznym doręczeniem decyzji w dniu 3 kwietnia 2024 r. w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi i z tym dniem rozpoczął się 14 dniowy termin do złożenia odwołania. Podatnik wskazał, że nie może jednocześnie z wniesieniem podania dopełnić czynności, dla której był określony termin, bo jest to utrudnione z racji jego pobytu w szpitalu. Zaznaczył, że uczyni to w terminie do dnia 17 kwietnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 05 września 2024 r., nr \[...\], odmówiło przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołując treść art. 162 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111; w skrócie: "o.p.") wskazał, że argumenty podnoszone przez podatnika nie przemawiają za przywróceniem terminu. Wyjaśniono, że przedmiotowa decyzja została podwójnie awizowana z ostatnim dniem awizowania przypadającym na 08 marca 2024 r., z adnotacją zwrot nie podjęto w terminie. Korespondencja organu I instancji kierowana była na adres wskazany przez podatnika, w tym kierowane w toku postępowania wezwania, jak i wyznaczenie stronie terminu na zapoznanie się z całością materiału dowodowego. Zdaniem Kolegium, to ostatnie pismo organu I instancji winno stronie sygnalizować, iż postępowanie wyjaśniające prowadzone przez organ podatkowy dobiega końca i nastąpi wydanie decyzji. Pomimo tego podatnik nie wskazał, innego adresu do korespondencji dla organu I instancji ani nie ustanowił pełnomocnika, który mógłby odebrać korespondencję pod jego nieobecność. Podatnik powinien on spodziewać się otrzymania decyzji i poczynić niezbędne w tym zakresie starania celem jej odebrania. W ocenie Kolegium wyjaśnienia strony są lakoniczne, ogólnikowe i niepoparte żadnymi dowodami, a to na stronie ciążył obowiązek wykazania braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Kolegium nie dopatrzyło się okoliczności obiektywnych uniemożliwiających stronie uzupełnić braki formalne odwołania w zawitym terminie siedmiu dni. Okoliczności przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu nie uzasadniają podjęcia wnioskowanego rozstrzygnięcia. W skardze z dnia 4 marca 2025 r. na powyższe postanowienie skarżący wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego - podatkowego oraz inne naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy (rozpatrzenia wniosku). W argumentacji skargi wskazano, że wobec skarżącego orzeczono o umiarkowanym stopniu jego niepełnosprawności. Te fakty były znane organom obu instancji. Skarżący poinformował organ I instancji, że nadal przebywa w szpitalu neuropsychiatrycznym i istnieją przeciwwskazania, aby opuszczał zakład opieki medycznej. Tym samym skarżący wypełnił obwiązek wynikający z art. 146 § 1 o.p. nakazujący, aby w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik dopełnili obowiązku zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, pod który także można dokonać doręczeń. Organ I instancji nie pouczył go ani o takim obowiązku, ani o możliwości ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. Ponadto o możliwości odwołania się od niekorzystnej decyzji w terminie 14 dni skarżący mógł dowiedzieć się jedynie z pouczenia zawartego w decyzji, a poprzez nieskuteczne doręczenie decyzji nie zapoznał się na czas z takim pouczeniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Postanowieniem z 30 września 2025 r. (poprzednia sygn. akt I SA/Po 261/25) WSA w Poznaniu zawiesił postpowanie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie skarżący postanowieniem Sądu Okręgowego w \[...\] z 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt \[...\], został ubezwłasnowolniony całkowicie. Postanowienie uzyskało walor prawomocności z dniem 16 sierpnia 2025 r. Wobec powyższego skarżący utracił zdolność procesową. Do czasu ustanowienia dla skarżącego opiekuna prawnego nie może toczyć się postępowanie z jego udziałem. Zaistniała zatem w sprawie przesłanka zawieszenia postępowania. Postanowieniem z 20 listopada 2025 r. (poprzednia sygn. akt I SA/Po 261/25) WSA w Poznaniu podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; w skrócie: "p.p.s.a."). W toku sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w sprawie, jest ocena zasadności ziszczenia się określonych przepisami prawa przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 21 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Jednocześnie zauważyć należy, że w sentencji zaskarżonej decyzji organ błędnie wskazał - jako przedmiot rozstrzygnięcia – odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania. W świetle treści uzasadnienia tej decyzji nie ma jednak żadnych wątpliwości, że przedmiotem rozstrzygnięcia jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 162 § 1 o.p., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (art. 162 § 2 o.p.). Przywrócenie terminu możliwe jest zatem przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, zachowanie ustawowego terminu do wniesienia wniosku, uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu oraz dopełnienie czynności, dla której ustanowiony był przywracany termin. Biorąc po uwagę powyższe wskazać należy, że w niniejszym przypadku jedynie dwie przesłanki nie stanowiły sporu pomiędzy stronami, tj. doszło do uchybienia terminowi i został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni, od dnia ustania uchybienia terminowi. Istota sporu sprowadza się do oceny zaistnienia lub nie braku winy w uchybieniu terminu. Ponadto w rozpatrywanej sprawie skarżący nie dokonał czynności, dla której termin był przewidziany tzn. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie wniósł odwołania. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się, jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. W ocenie Sądu okoliczności sprawy oraz znajdujące się w aktach administracyjnych dokumenty, w tym zaświadczenia lekarskie lekarza specjalisty - psychiatry i karty leczenia uprawdopodabniają i dowodzą, że skarżący bez własnej winy uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Należy wskazać, że uprawdopodobnienie jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny. Wymóg uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie istnienia przesłanki braku winy jest więc środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2009 r. II FZ 238/09). Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny. Podkreślenia wymaga, że nie tylko nagła choroba może stanowić okoliczność stanowiącą o braku winy w uchybieniu terminowi, a w konsekwencji, że choroba przewlekła, nie usprawiedliwiała złożenia odwołania po terminie. O ile bowiem pogląd ten, powszechnie akceptowany w orzecznictwie należy podzielić, to nie jest on adekwatny w stosunku do chorób psychicznych, których objawy mogą wiązać się z utratą możliwości rozpoznania przez osobę chorą sytuacji, w której się znajduje oraz pokierowania swoim postępowaniem, a więc wyłączyć zawinienie (brak zawinienia), które jest przesłanką przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z 9 stycznia 2019 r., I GSK 945/16). Jak podkreśla się w orzecznictwie, kryterium należytej staranności może być zawodne przy ocenie zachowania osoby chorej psychicznie (por. wyroki NSA z 21 lipca 2016 r. II FSK 1784/14, z 25 kwietnia 2017 r. I FSK 1756/15, z 27 października 2017 r. I FSK 233/16 – wszystkie powołane orzeczenia dostępne są na stronie internetowej www.orzecznia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu stanowisko organu nie uwzględnia wpływu choroby skarżącego, której organ nie kwestionuje, na procesy poznawcze i decyzyjne. Tymczasem, skarżący we wniosku o przywrócenie terminu powołał okoliczności swojej choroby oraz fakt przebywania w szpitalu specjalistycznym. Należy mieć na uwadze, że choroba skarżącego nie jest chorobą, której objawy wpływają jedynie na fizyczną możliwość dokonania czynności procesowej w terminie. Trzeba mieć bowiem też na względzie, że nagłość dolegliwości mogącą świadczyć o braku winy strony w niedokonaniu czynności procesowej w terminie, może dotyczyć nie tylko całości choroby jako takiej, ale również nasilenia objawów choroby przewlekłej w danym terminie. Z wniosku o przywrócenie terminu, a także z wcześniejszych pism kierowanych do organu wynikało, że skarżący jest osobą niepełnosprawną intelektualnie. Fakt niepełnosprawności intelektualnej skarżącego i pobyt w szpitalu specjalistycznym znany był organom administracyjnym obu instancji, jako że wniosek dotyczył przywróceniu terminu do złożenia odwołania od decyzji podjętej w postępowaniu podatkowym, w którym złożono wszelkie wymagane dowody na potwierdzenie powyższego. Oczekiwanie organu II instancji, że skarżący mógł cokolwiek przewidywać nie znajduje uzasadnienia. Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 149 o.p. w przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju, pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń. Skarżący zaznaczył, że ma domowników i sąsiadów, którym nie doręczono decyzji. Jednocześnie Sąd zauważa, że w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 2 lutego 2024 r. (k. 11 akt admin.) skarżący poinformował organ I instancji, że nadal przebywa w sanatorium (szpitalu) neuropsychiatrycznym w Siekowie i istnieją przeciwwskazania, aby opuszczał zakład opieki medycznej. Tym samym skarżący wypełnił swój obowiązek wynikający z art. 146 § 1 o.p. nakazujący, aby w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik dopełnili obowiązku zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, pod który także można dokonać doręczeń. Organ I instancji nie pouczył skarżącego o takim obowiązku ani o możliwości ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. Natomiast organ II instancji nie dostrzegł, że wypełnienie obowiązku przewidzianego art. 146 § 1\. o.p. eliminuje skutki przewidziane przepisem art. 150 § 4 o.p. Zgodnie z art. 146 § 2 o.p. skutki te następują jedynie w razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w § 1\. Jeśli wskazane miejsce aktualnego przebywania skarżącego nie było jednoznaczne z jego adresem do korespondencji (początkowo organ I instancji zakwalifikował adres zamieszkania - zameldowania skarżącego jako jego adres do doręczeń), to organ I instancji winien ustalić te dane poprzez wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych zgodnie z art. 169 § 1 o.p. W zaskarżonym postanowieniu organ II instancji całkowicie pominął w rozważaniach powyższe okoliczności mające niewątpliwy wpływ na rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji kończącej postępowanie w sprawie podatkowej. W ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia stanowisko organu, który stwierdził, że wyjaśnienia strony są lakoniczne, ogólnikowe i niepodparte żadnymi dowodami, a na stronie ciążył obowiązek wykazania braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Sąd zauważa, że skarżący nie może również ponosić winy za negatywne skutki z tytułu nieustanowienia pełnomocnika. O możliwości odwołania się od niekorzystnej decyzji w terminie 14 dni skarżący mógł dowiedzieć się jedynie z pouczenia zawartego w tej decyzji, a poprzez nieskuteczne doręczenie decyzji nie zapoznał się na czas z takim pouczeniem. Zgodnie z treścią art. 214 o.p. nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia. Skarżący nie otrzymał odpowiedniego pouczenia o terminie na wniesienie odwołania od decyzji, czego nie dostrzegł organ II instancji, a co było podniesione we wniosku o przywrócenie terminu. Tym samym organ II instancji, nietrafnie zweryfikował twierdzenia skarżącego, który w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Nadto kiedy skarżący dowiedział się o wydaniu tej decyzji i jej zwrocie przez doręczyciela w związku z niepodjęciem, natychmiast wystąpił o ponowne doręczenie decyzji i zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie przewodnim organu I instancji w zawitym terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu oraz w terminie wskazanym w decyzji złożył odwołanie. Sąd zauważa, że z pisma organu z dnia 3 kwietnia 2024 r. (k. 76 akt adm.) stanowiącego odpowiedź na wniosek skarżącego o doręczenie decyzji, organ przytoczył tylko fragment przepisu art. 162 o.p. Organ nie zawarł pouczenia, że wraz z jednoczesnym z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. W konsekwencji jak wynika ze znanej Sądowi z urzędu sprawy o sygn. akt I SA/Po 304/26 ze skargi skarżącego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, skarżący złożył odwołanie z dnia 15 kwietnia 2024 r., które do organu wpłynęło w dniu 16 kwietnia 2024 r. (k. 1 akt adm.) Zgodnie zatem z zapowiedzią zawartą we wniosku, w którym skarżący wskazał, że nie może jednocześnie z wniesieniem podania dopełnić czynności, dla której był określony termin, co jest utrudnione z racji jego pobytu w szpitalu. Zaznaczył, że uczyni to w terminie do dnia 17 kwietnia 2024 r. Bezspornie w toku postępowania skarżący był osobą z niepełnosprawnością umysłową w stopniu umiarkowanym, o czym świadczą dowody w aktach administracyjnych sprawy, w tym orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 13 stycznia 2023 r., karty informacyjne leczenia szpitalnego i zaświadczenie z \[...\] Centrum Neuropsychiatrycznego im. \[...\] w \[...\], Oddziału Psychiatrycznego w \[...\] - o przebywaniu skarżącego na długotrwałym leczeniu od dnia 04 stycznia 2024 r. Skarżący nie miał zatem możliwości do zapoznawania się z zebranym przez organ administracyjny materiałem dowodowym i do wypowiedzenia się w sprawie. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że na etapie składania skargi toczyła się procedura o całkowite ubezwłasnowolnienie skarżącego. Co istotne na gruncie rozpatrywanej sprawy, po wniesieniu skargi do Sądu, postanowieniem Sądu Okręgowego w \[...\] z 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt \[...\], skarżący został ubezwłasnowolniony całkowicie i ustanowiony został dla niego opiekun prawny. Zdaniem Sądu powołane przez skarżącego okoliczności uprawdopodabniają, że stan zdrowa skarżącego uniemożliwiał należyte kierowanie swoimi sprawami, w tym monitorowanie korespondencji od organu podatkowego lub skorzystanie z pomocy osób trzecich i powołanie pełnomocnika do złożenia odwołania. W takiej sytuacji nie można, według Sądu, stawiać skarżącemu zarzutu nienależytego dbania o swoje interesy. Jak już wskazywano powyżej przywrócenie terminu jest instytucją procesową, której zastosowanie uzależnione jest m.in. od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wymaga udowodnienia istnienia faktu. Prawdopodobieństwo inaczej niż udowodnienie jest środkiem dowodowym, który nie musi dawać pewności, lecz tylko uwiarygodniać twierdzenia o jakiejś okoliczności faktycznej. Pobyt w szpitalu specjalistycznym może być wystarczającą przesłanką do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Jeżeli zatem skarżący powołuje się na stan zdrowia związany ze stwierdzoną niepełnosprawnością intelektualną, potwierdzoną zaświadczeniem wydanym przez lekarza specjalistę, to należy przyjąć, że uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu dla dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu, spełniona została przesłanka z art. 162 § 1 o.p., tj. skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W konsekwencji Sąd uznał, że organ dokonał niewłaściwej wykładni prawa i oceny okoliczności mających wpływ na terminowe wniesienie przez skarżącego środka odwoławczego oraz nieprawidłowo wywiódł, że w sprawie nie został uprawdopodobniony brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W świetle przedstawionych rozważań organ winien ponownie dokonać oceny przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, w szczególności w aspekcie braku winy skarżącego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej zwrot wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 grudnia 2025

Symbol z opisem

[6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6117-odpowiedzialnosc-podatkowa-osob-trzecich-ulgi-platnicze-umorzenie-odroczenie-rozlozenie-na-raty-itp)

Hasła tematyczne

Podatkowe postępowanie

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Katarzyna Nikodem /przewodniczący/ Szymon Widłak Waldemar Inerowicz /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000111)  
art. 146 § 1, § 2, art. 150 § 4, art. 162 § 1, § 2, art. 169 § 1, art. 214 · Dz.U. 2025 poz. 111
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 119 pkt 3, art. 120, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III FSK 831/24 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., III FSK 831/24 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-831-24-wyrok-nsa-z-2026-04-16--iii-fsk-831-24)
* [Sygnatura: III FSK 248/24 · 16 kwietnia 2026Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., III FSK 248/24 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-fsk-248-24-wyrok-nsa-z-2026-04-16--iii-fsk-248-24)
* [Sygnatura: I SA/Ol 195/25 · 16 kwietnia 2026Wyrok WSA w Olsztynie z 16 kwietnia 2026 r., I SA/Ol 195/25 – odpowiedzialność podatkowa osób trzecich](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-ol-195-25-wyrok-wsa-w-olsztynie-z-2026-04-16--i-sa-ol-195-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/EADE974594)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-901-25-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-04-16--i-sa-po-901-25#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FPo%2B901%252F25.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B16%2Bkwietnia%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FPo%2B901%252F25)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
