Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Po 1369/26

Wyrok WSA w Poznaniu z 22 października 2026 r., I SA/Po 1369/26

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Data orzeczenia

22 października 2026

Prawomocne

nie

## Treść rozstrzygnięcia

Dnia 22 października 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Michał Ilski (sprawozdawca) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2026 roku sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 15 lipca 2026 r. nr \[...\] w przedmiocie nienależnie pobranych płatności I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w \[...\] z dnia 15 czerwca 2026 r. nr \[...\]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kwotę 400,- (słownie: czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FPo%2B1369%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FPo%2B1369%252F26)

## Uzasadnienie

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. decyzją z 15 czerwca 2026 r., nr \[...\] wydaną względem M. S. (dalej zwanego również skarżącym) orzekł o: – ustaleniu skarżącemu kwoty kary administracyjnej za 2023 r. z tytułu wypłaconych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w kwocie 5.130,00 zł; – ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie/nadmiernie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych uzyskanych na mocy decyzji z 14 stycznia 2025 r., nr \[...\]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący 27 czerwca 2023 r. złożył wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych na 2023 r.: wariant: \[...\] Zachowanie lokalnych ras koni - samce (koniki \[...\]) do liczby zwierząt 1 szt. We wniosku skarżący zawnioskował o płatność do konia o numerze \[...\]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G. decyzją z 21 maja 2024 r., nr \[...\] przyznał skarżącemu płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną w kwocie 5.130,00 zł z tytułu wskazanego powyżej wariantu do liczby 1 sztuki zwierząt. W decyzji tej skarżący został poinformowany, że realizuje zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 70 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 1, z późn. zm. – dalej w skrócie: "rozporządzenie 2021/2115") przez 5 lat. Przyznane środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów 31 maja 2024 r. Wskazano, że skarżący zobowiązał się m.in. do realizacji 5-letniego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, zgodnie z warunkami i wymogami określonymi w przepisach prawa krajowego i unijnego. 01 lipca 2024 r. skarżący złożył wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych na 2024 r. Następnie 17 października 2024 r. skarżącemu została wypłacona zaliczka w wysokości 4.360,50 zł na poczet płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych. Następnie 13 listopada 2024 r. zakład przetwórczy lub spalarnia zgłosiły przyjęcie do swojej siedziby konia o numerze \[...\] w celu unieszkodliwienia zwłok. Jako datę padnięcia wskazano 09 listopada 2024 r. Podkreślono, że skarżący zgłosił fakt padnięcia zwierzęcia o nr \[...\] przez aplikację \[...\] dopiero 09 grudnia 2024 r. Jako datę padnięcia zwierzęcia skarżący również podał 09 listopada 2024 r. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że decyzją z 14 stycznia 2025 r., nr \[...\] przyznał skarżącemu płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną w wysokości 5.130,00 zł z tytułu – wariant: \[...\] Zachowanie lokalnych ras koni – samce do liczby zwierząt 1 szt. Przyznane środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy skarżącego 21 stycznia 2025 r. w wysokości 769,50 zł. Kwota w wysokości 769,50 zł stanowi różnicę pomiędzy przyznaną kwotą w decyzji, tj. 5.130,00 zł a wypłaconą już zaliczką w wysokości 4.360,50 zł. Wskazano, że Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z 23 października 2025 r., nr \[...\] stwierdził nieważność decyzji z 14 stycznia 2025 r., nr \[...\]. Następnie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G. wydał decyzję z 10 grudnia 2025 r., nr \[...\] i odmówił przyznania płatności do konia o numerze \[...\]. Wyjaśniono również, że skarżący w sprawie dotyczącej 2024 r. nie dokonał zastąpienia konia o numerze \[...\]. Skarżący nie zgłosił również że w jego gospodarstwie wystąpiła siła wyższa lub nadzwyczajne okoliczności. W kolejnym roku realizowanego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, tj. do 11 lipca 2025 r. skarżący nie złożył wniosku o przyznanie kolejnej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej i nie zachował trwałości operacji. W konsekwencji powyższego za konieczne uznano ustalenie wysokości kary administracyjnej. Na tle tak przedstawionych ustaleń faktycznych organ pierwszej instancji zauważył, że skarżący nie złożył w 2025 r. wniosku o przyznanie kolejnej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej i nie zachował trwałości operacji, zgodnie z art. 71 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 347, str. 320 z późn. zm. – dalej w skrócie: "rozporządzenie nr 1303/2013"). Powyższe oznacza, że kwotę kary administracyjnej, o której mowa w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1741 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.p.s."), zgodnie z § 41 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 734, z późn. zm. – dalej w skrócie: "rozporządzenie MRiR"), stanowi całość kwoty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej przyznanej za realizację tego zobowiązania do tych zwierząt w 2023 r. W zakresie 2024 r. podkreślono fakt wydania decyzji z 14 stycznia 2025 r., 23 października 2025 r. oraz 10 grudnia 2025 r. W kontekście decyzji ze wskazanych dni wyjaśniono, że z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, na podstawie której przyznano skarżącemu płatności, należy uznać, że skarżący utracił uprawnienie do uzyskania tych płatności, w związku z czym środki pieniężne w wysokości 4.360,50 zł oraz 769,50 zł zostały pobrane nienależnie. Uznano również, że w sprawie nie doszło do przedawnienia. Skarżący wniósł odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji. Podniesiono, że niewywiązanie się z obowiązków wynikających ze zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z 15 lipca 2026 r., nr \[...\] utrzymał w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie. Wyjaśniono, że zwrot płatności za 2024 r. wynika z różnicy między decyzjami. Skarżący otrzymał bowiem płatność, a jednocześnie odmówiono mu przyznania pomocy w decyzji ostatecznej. Z kolei zwrot płatności za 2023 r. wynika z niedochowania zobowiązania programu rolno-środowiskowo-klimatycznego w 2024 r. Wskazano, że skarżący nie dokonał zastąpienia konia o nr \[...\]. Wyjaśniono, że odwołanie od decyzji w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności nie jest dodatkową okazją do odwołania się od decyzji w sprawie przyznania płatności. W postępowaniu o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności, podlega analizie czy kwota wypłacona jest wyższa, niż przyznana a decyzja o przyznaniu płatności stała się ostateczną. Uznano, że organ nie jest uprawniony w postępowaniu ustaleniowym do kontrolowania zasadności uchylenia decyzji przyznającej pomoc, czy weryfikacji wysokości przyznania płatności a jedynie jest zobligowany do ustalenia tego, że pomoc taka - w tej sytuacji - jest kwotą pobraną nienależnie lub też w nadmiernej wysokości. Jeżeli zatem kwota pomocy została wypłacona w większej kwocie niż przyznana decyzją ostateczna, to obowiązkiem organu jest ustalić obowiązek jej zwrotu. Wskazano również, że rozstrzygnięcie w sprawie przyznania płatności 2024 r. jest zakończone i ostateczne. Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono, że skarżący nie zgłosił do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności lub siły wyższej. Wyjaśniono, że obowiązek dostarczenia dowodów wystąpienia siły wyższej spoczywa na beneficjencie. Skarżący dopiero w odwołaniu poinformował o wystąpieniu siły wyższej i braku możliwości złożenia informacji o padnięciu zwierzęcia. Zauważono jednak, że przedłożona dokumentacja pochodzi z sierpnia 2024 r., jeszcze przed padnięciem zwierzęcia. Skarżący wniósł skargę na omówioną powyżej decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 15 lipca 2026 r. Wniesiono m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. Wniesiono również o przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, jak i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1) naruszenie art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/2116 poprzez niewłaściwe zastosowanie i pominięcie, że długoterminowa niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu może stanowić siłę wyższą lub nadzwyczajną okoliczność, mimo przedstawienia dokumentacji dotyczącej poważnej choroby i leczenia; 2) naruszenie przepisów regulujących realizację zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego poprzez przyjęcie, że padnięcie ogiera automatycznie skutkuje sankcją, bez prawidłowego zbadania, czy zdarzenie stanowiło siłę wyższą lub nadzwyczajną okoliczność; 3) naruszenie zasady proporcjonalności poprzez objęcie skutkami finansowymi okresu, w którym zobowiązanie było faktycznie realizowane, mimo że zdarzenie powodujące brak możliwości dalszej realizacji zobowiązania nastąpiło dopiero 9 listopada 2024 r.; 4) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 – dalej w skrócie: "k.p.a.") poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, w szczególności co do wpływu choroby, okoliczności padnięcia ogiera, kontaktu z ARiMR oraz sposobu zgłoszenia zdarzenia; 5) naruszenie art. 8 § 1 i art. 9 k.p.a. poprzez pominięcie przy ocenie dobrej wiary skarżącego faktu, że skontaktował się z infolinią ARiMR i postępował zgodnie z uzyskaną informacją; 6) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewystarczające wyjaśnienie, dlaczego przedstawione okoliczności zdrowotne i faktyczne nie uzasadniają zastosowania instytucji siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności; 7) niewyjaśnienie chronologii zdarzeń, w szczególności w zakresie daty wypłaty zaliczki wskazanej w decyzji i jej relacji do zobowiązania rozpoczętego w 2023 r.; 8) nieuwzględnienie treści Programu Ochrony Zasobów Genetycznych Koni Rasy \[...\], który przewiduje możliwość wycofania ogiera bez sankcji w przypadku siły wyższej, wskazując padnięcie zwierzęcia jako przykład takiej sytuacji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Skarżący pismem z 10 września 2026 r. odniósł się do odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli legalności zaskarżonej decyzji. W ocenie organów należało orzec o nałożeniu na skarżącego kary administracyjnej, jak i o ustaleniu kwoty nienależnie/nadmiernie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych. Skarżący kwestionuje powyższe zapatrywanie formułując m.in. zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. Zgodnie z art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak stanowi zaś art. 8 § 1 powołanej ustawy, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Na tle przytoczonego przepisu należy wskazać, że wyrażona w nim zasada jest pochodną zasady demokratycznego państwa prawnego wyrażonej w art. 2 Konstytucji. Konstytucyjny postulat ochrony zaufania do państwa i prawa, oznacza, że organy władzy publicznej powinny działać w sposób lojalny i uczciwy względem jednostki, budzący w niej poczucie stabilności i bezpieczeństwa prawnego \[por. wyrok NSA z 16 kwietnia 2025 r., III OSK 2785/23\]. Stosownie z kolei do postanowień art. 11 powołanego aktu, organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Zgodnie z kolei z art. 107 § 3 powołanego aktu, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Na tle art. 107 § 3 k.p.a. wskazuje się, że uzasadnienie decyzji powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady przekonywania, o której mowa w art. 11 k.p.a. Zasada ta nie jest jednak realizowana, gdy organ nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Wskazać również należy, że w świetle postanowień art. 15 k.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W orzecznictwie wskazuje się, że zasada ta nie jest realizowana, gdy organ pomija milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Wszelkie okoliczności i zarzuty strony, a zwłaszcza te, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy lub twierdzenia uważane przez strony za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, muszą być rzetelnie omówione i wnikliwie przeanalizowane przez organ rozpatrujący sprawę \[por.: wyrok NSA z 25 marca 2021 r., II OSK 3047/20\]. W ocenie Sądu wydanie zaskarżonej decyzji powinno zostać poprzedzone odniesieniem się do argumentów odwołania podnoszących, że skarżący został poinformowany przez Instytut Zootechniki, że nie będzie musiał zwracać płatności za minione lata. Uwzględnić w tym zakresie należało m.in., że zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia MRiR, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna w ramach wariantów interwencji wymienionej w § 3 pkt 6 w ramach ras lokalnych zwierząt jest przyznawana, jeżeli rolnik utrzymuje wpisane do księgi hodowlanej bydło domowe (Bos taurus), konie domowe (Equus caballus), świnie (Sus scrofa), samice owiec domowych (Ovis aries) lub samice kóz domowych (Capra hircus) ras wymienionych w ust. 4 załącznika nr \[...\] do rozporządzenia, które są objęte programem ochrony zasobów genetycznych. Treść przytoczonego przepisu nie budzi wątpliwości, że warunkiem otrzymania przez skarżącego spornych płatności rolno-środowisko-klimatycznych było objęcie zwierzęcia programem ochrony zasobów genetycznych. W konsekwencji powyższego w ocenie Sądu istotne znaczenie miała treść przedłożonego przez skarżącego programu ochrony zasobów genetycznych koni rasy \[...\] z 2022 r. będącego załącznikiem nr \[...\] do zarządzenia Dyrektora Instytutu Zootechniki PIB nr \[...\] z 15 grudnia 2022 r. W programie tym określając zasady organizacji i realizacji programu ochrony przewidziano, że ogier zgłaszany do płatności w ramach uczestnictwa w programie ochrony musi w nim uczestniczyć przez cały okres 5 lat trwania interwencji (dawniej zobowiązania rolnośrodowiskowego). Wskazano przy tym, że wycofanie bez sankcji możliwe będzie tylko w przypadku wystąpienia siły wyższej (padnięcie, skierowanie na ubój, potwierdzona badaniami klinicznymi utrata zdolności rozrodczych). Skoro zatem warunkiem otrzymania przez skarżącego spornych płatności było przystąpienie do wskazanego programu, który za siłę wyższa uważał m.in. padnięcie zwierzęcia oczekiwać należało rozważenia (oraz dania temu wyrazu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia) dlaczego padnięcie zwierzęcia nie miałoby stanowić siły wyższej na potrzeby wydawania zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Rozważania w tym zakresie powinny w szczególności uwzględniać, że definicja siły wyższej sformułowana w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/2115 ma charakter definicji otwartej. O powyższym świadczy posłużenie się we wskazanym przepisie sformułowaniem "w szczególności". Dostrzec przy tym należało, że regulacje rozporządzenia MRiR przewidujące możliwość zastąpienia zwierzęcia objętego programem ochrony zasobów genetycznych nie wyłączają w żadnej mierze możliwości uznania padnięcia zwierzęcia za siłę wyższą i nadzwyczajne okoliczności w rozumieniu wskazanego powyżej rozporządzenia 2021/2115\. Należy przy tym mieć na uwadze, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wiedziała o padnięciu zwierzęcia, a zatem o okoliczności, w której skarżący upatruje wystąpienia siły wyższej już 13 listopada 2024 r., tj. w dacie otrzymania zawiadomienia od podmiotu, który przyjął zwłoki zwierzęcia do unieszkodliwienia. Organ nie odniósł się również do argumentów skarżącego podnoszących, że kontaktował się on z infolinią ARiMR. Nie podjęto żadnych czynności w celu ustalenia czy tego rodzaju kontakt rzeczywiście miał miejsce, jak też jakie informacje zostały w trakcie tego kontaktu otrzymane przez skarżącego. W ocenie Sądu skarżący trafnie podnosi, że organ powinien co najmniej zweryfikować, czy w systemach ARiMR istnieje niejako ślad kontaktu skarżącego z infolinią. Zaskarżona decyzja nie wyjaśnia ponadto w żadnej mierze dlaczego pomimo przekazania Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 13 listopada 2024 r. informacji o padnięciu konia wydana została decyzja z 14 stycznia 2025 r. przyznająca do niego płatność. Wyjaśnienie powyżej kwestii powinno nastąpić niezależnie od faktu następczego stwierdzenia nieważności decyzji z 14 stycznia 2025 r. oraz wydania decyzji z 10 grudnia 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności. Jak wskazano to bowiem powyżej organy władzy publicznej powinny działać w sposób lojalny i uczciwy względem jednostki, budzący w niej poczucie stabilności i bezpieczeństwa prawnego. W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organów będzie uwzględnienie przedstawionej powyżej oceny prawnej. Organy odniosą się w szczególności do argumentów skarżącego podnoszących, że padnięcie zwierzęcia stanowiło przypadek siły wyższej w rozumieniu programu ochrony zasobów genetycznych, a udział w trym programie stanowił warunek otrzymania spornych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych. Organy wyjaśnią również skarżącemu przyczyny wydania decyzji z 14 stycznia 2025 r. mimo otrzymania przez Agencje Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 13 listopada 2024 r. informacji o padnięciu konia od podmiotu, który dokonał unieszkodliwienia jego zwłok. Konkludując całokształt poczynionych powyżej rozważań należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu. Decyzje organów nie czynią zadość zasadzie przekonywania na skutek nie odniesienia się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W konsekwencji powyższego na obecnym etapie postępowania za przedwczesne należy uznać niejako definitywne rozstrzyganie kwestii zasadności ustalenia skarżącemu kary administracyjnej jak i ustalenia kwoty nienależnie/nadmiernie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych. Definitywne rozstrzygnięcie w tym zakresie musi zostać poprzedzone sporządzeniem przez organy decyzji odpowiadających wymogom k.p.a., w których nastąpi odniesienie się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz wszystkich argumentów skarżącego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późń zm.) należało orzec, jak w pkt I. sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy. Na kwotę zasądzonych kosztów sądowych składa się wpis od skargi w kwocie 400 zł.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

25 sierpnia 2026

Symbol z opisem

6550

Hasła tematyczne

Środki unijne

Skarżony organ

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

Sędziowie

Katarzyna Nikodem Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący/ Michał Ilski /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205 § 1 · Dz.U. 2026 poz. 143
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001691)  
art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 15, art. 107 § 3 · Dz.U. 2025 poz. 1691
* [Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230000734)  
§ 10 ust. 1 · Dz.U. 2023 poz. 734
* Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013  
art. 3 ust. 1 · Dz.U.UE.L 2021 nr 435 poz. 1

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Gd 178/26 · 22 października 2026Wyrok WSA w Gdańsku z 22 października 2026 r., III SA/Gd 178/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gd-178-26-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2026-10-22--iii-sa-gd-178-26)
* [Sygnatura: I GZ 389/26 · 22 października 2026Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., I GZ 389/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-389-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-22--i-gz-389-26)
* [Sygnatura: V SA/Wa 1119/26 · 22 października 2026Wyrok WSA w Warszawie z 22 października 2026 r., V SA/Wa 1119/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-1119-26-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-10-22--v-sa-wa-1119-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/CB1431E87A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-po-1369-26-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2026-10-22--i-sa-po-1369-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FPo%2B1369%252F26.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BPoznaniu.%2BData%253A%2B22%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FPo%2B1369%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
