Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I SA/Bk 426/12

Wyrok WSA w Białymstoku z 6 marca 2013 r., I SA/Bk 426/12

Wynik

Uchylono decyzję I i II instancji

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

Data orzeczenia

6 marca 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia \[...\] września 2012 r., nr \[...\] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych 1\. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia \[...\].08.2012 r., nr \[...\], 2\. stwierdza, że decyzje wymienione w pkt 1 nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3\. zasądza od Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz skarżącej K. K. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FBk%2B426%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BBia%25C5%2582ymstoku.%2BData%253A%2B6%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FBk%2B426%252F12)

## Uzasadnienie

Pani K. K. (dalej również: Skarżąca) w dniu \[...\] lipca 2006 r. złożyła w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych na rok 2006, odnośnie działki rolnej położonej na działce ewidencyjnej oznaczonej numerem \[...\] leżącej w obrębie D., gm. P. We wniosku wskazała obszar do zalesienia \[...\] ha. W dniu \[..\] września 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Ł. wydał postanowienie nr \[...\] o spełnieniu przez wnioskodawczynię niezbędnych warunków we wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych. Po złożeniu przez Skarżącą w Biurze Powiatowym ARiMR w Ł. oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia wraz z zaświadczeniem nadleśniczego potwierdzającym zalesienie, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Ł. w dniu \[...\] maja 2007 r. wydał decyzję nr \[...\] w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. W dniu \[...\] listopada 2011 r. Skarżąca złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w Ł. decyzję Starosty Ł. znak \[...\] z dnia \[...\] września 2011 r. dotyczącą zatwierdzenia zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntów położonych na działce ewidencyjnej nr \[...\], w obrębie D., gmina P. Z decyzji tej wynika, że Skarżąca zalesiła grunty rolne o powierzchni \[...\] ha. Ze względu na stwierdzone rozbieżności w wielkości zalesiania gruntów rolnych pomiędzy zadeklarowanymi przez Skarżącą we wniosku o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych, a wykazanymi w w/w decyzji Starosty Ł., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Ł. w dniu \[...\] lipca 2012 r. wskazując na art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) wznowił postępowanie administracyjne w sprawie, zaś \[...\] sierpnia 2012 r. organ ten wydał decyzję nr \[...\] o stwierdzeniu wydania decyzji z dnia \[...\] maja 2007 r. z naruszeniem prawa. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca podniosła, że w dniu \[...\] marca 2008 r. w jej gospodarstwie była przeprowadzona kontrola lasu, która nie stwierdziła żadnych nieprawidłowości. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją z \[...\] września 2012 r., nr \[...\] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że powierzchnia zalesiona stwierdzona przez Starostę Ł. jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej o \[...\] ha, co stanowi 13,13 % powierzchni stwierdzonej. Z tego względu do wyliczeń płatności zalesieniowych ma zastosowanie art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141 z 30.04.2004 r., str. 18), zgodnie z którym jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % ustalonego obszaru. Stwierdzając, że w sprawie upłynął 5-letni okres od dnia doręczenia decyzji z \[...\] maja 2007 r. organ ograniczył się do stwierdzenia wydania tej decyzji z naruszeniem prawa - stosownie do art. 146 § 1 i art. 151 § 1 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu odwołania, dotyczącego braku zastrzeżeń przez Biuro Kontroli na Miejscu P. Oddziału Regionalnego w Ł. podczas kontroli na miejscu w dniu \[...\] marca 2008 r. do wykonanego zalesienia organ wskazał, że pomiaru powierzchni zalesionej inspektorzy dokonali na obszarze wskazanym przez Skarżącą, tj. całości uprawy leśnej, bez określenia powierzchni zalesienia na działce ewidencyjnej \[...\]. Z kolei przeklasyfikowanie przez Starostę gruntów rolnych na grunty leśne dotyczy wyłącznie działki ewidencyjnej \[...\]. Ponadto organ stwierdził, że Skarżąca składając wniosek oświadczyła, że zna zasady przyznawania płatności objętych wnioskiem. Ubiegając się o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych zobowiązała się do zachowania szczególnej staranności przy określeniu powierzchni zalesienia i wyznaczeniu tej powierzchni na działce ewidencyjnej. Na powyższą decyzję Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 50 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 poprzez jego niezastosowanie, polegające na niezrozumiałym pominięciu tego przepisu, podczas gdy z jego brzmienia jednoznacznie wynika, że w niniejszej sprawie winien być on zastosowany; - art. 51 ust. 1 ww. rozporządzenia poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na niezrozumiałym jego powołaniu; a także przepisów prawa procesowego: - art. 8 k.p.a. polegające na braku pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej; - art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmowie mocy dowodowej i wiarygodności dokumentów tam zebranych; - art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnikowych twierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; - art. 9 kpa poprzez brak dostatecznych i wyczerpujących wyjaśnień w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W kontrolowanej sprawie Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wznawiając postępowanie zakończone decyzją z \[...\] maja 2007 r. przyjął, że wystąpiła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję i które mogły mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W postanowieniu o wznowieniu postępowania z \[...\] lipca 2012 r. organ ten wskazał, że nową okoliczność stanowi decyzja Starostwa Powiatowego z \[...\] września 2011 r. o przekwalifikowaniu gruntów rolnych na las, z której wynika, że została zalesiona powierzchnia gruntów ornych mniejsza od powierzchni zadeklarowanej w planie zalesienia i we wniosku o przyznanie płatności na zalesienie gruntów rolnych, na podstawie których została przyznana płatność. Wydane następnie w postępowaniu wznowieniowym decyzje nie zawierają żadnego stanowiska w tym zakresie. Ograniczają się do stwierdzenia, że powierzchnia zalesiona wynikająca z decyzji Starosty Ł. jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej przez Skarżącą o \[...\] ha. Jednocześnie organy wskazały, że ze względu na upływ terminu 5 lat od daty odbioru decyzji z \[...\] maja 2007 r. nie jest możliwe jej uchylenie - art. 146 § 1 i art. 151 § 1 k.p.a. Tymczasem zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postanowienie to zatem jedynie otwiera postępowanie w sprawie wznowienia postępowania. Stwierdzenia, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy, mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 k.p.a. i muszą być zawarte w decyzji określonej w art. 151 k.p.a. We "właściwym" postępowaniu wznowieniowym organ musi więc ustalić, czy i w jakim zakresie postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte wadą wymienioną w przepisach art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a. Dopiero po stwierdzeniu podstaw wznowienia, organ może dokonać rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, w której postępowanie zostało wznowione. Wszystkie te ustalenia winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji rozstrzygającej sprawę. Wskazany przez organ przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może mieć zastosowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe. Drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest, że "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2000 r., I SA/Lu 9/00, LEX nr 51768). Ustawodawca w omawianym przepisie wyraźnie wskazuje, że podstawą wznowienia mogą być "nowe okoliczności faktyczne" lub "nowe dowody", należy zatem w każdym przypadku wskazać, która ze wskazanych kategorii wystąpiła w sprawie. Podkreślenia wymaga również, że warunkiem wznowienia postępowania jest fakt istnienia omawianych okoliczności faktycznych i dowodów w dniu wydania decyzji, która stała się decyzją ostateczną. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności sprawy, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że organy w wydanych decyzjach nie wypowiedziały się wprost, czy przesłanka wskazana w postanowieniu o wznowieniu postępowania w tej sprawie wystąpiła. Pomimo tego podjęto rozstrzygnięcie o stwierdzeniu wydania decyzji z dnia \[...\] maja 2007 r. z naruszeniem prawa na podstawie art. 146 § 1 i art. 151 § 1 k.p.a. Mając na względzie regulację art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazana jako podstawa wznowienia postępowania decyzja Starosty Powiatowego z \[...\] września 2011 r. o przekwalifikowaniu gruntów rolnych na las, chociażby ze względu na datę jej wydania nie może być rozpatrywana jako dowód istniejący w dniu wydania decyzji z \[...\] maja 2007 r. Należało zatem rozważyć, czy z decyzji tej wynikają nowe okoliczności faktyczne, które w tej dacie mogły występować. Ustalenia podjęte przez organy nie dają jednak wystarczających podstaw do takiego stwierdzenia. Decyzja Starosty Powiatowego z \[...\] września 2011 r. opiera się na ocenie udatności uprawy leśnej przeprowadzonej w lipcu 2010 r. Przy czym trzeba zauważyć, że organ nie wyjaśnił, w jaki sposób dokonano pomiaru powierzchni zalesienia na potrzeby wydania tej decyzji. Niewątpliwie ocena uprawy leśnej pozostaje aktualna na datę jej sporządzenia, a wyniki tej oceny nie mogą być automatycznie traktowane jako okoliczności istniejące w dacie wydania decyzji z \[...\] maja 2007 r. Co więcej takiemu stwierdzeniu przeczy dokonana przez Biuro Kontroli na Miejscu P. Oddziału Regionalnego ARIMR w Ł. w dniu \[...\] marca 2008 r. kontrola na miejscu. Dokonujące jej osoby nie miały wówczas zastrzeżeń, co do zadeklarowanej powierzchni zalesienia. W odniesieniu do kontrolowanego gospodarstwa nadano kod pokontrolny GR1 – czyli nie stwierdzono uchybień. Nie jest przekonująca w tym zakresie argumentacja organu odwoławczego, że inspektorzy Biura Kontroli dokonali pomiaru powierzchni zalesionej na obszarze wskazanym przez Skarżącą, tj. całości uprawy leśnej, bez określenia powierzchni zalesienia na działce ewidencyjnej nr \[...\]. Z Protokołu z czynności kontrolnych, w tym z załączonego do niego Szkicu pomiaru działek leśnych jednoznacznie wynika, że dokonany pomiar odnosił się do działki ewidencyjnej oznaczonej nr \[...\]. Tłumaczenia organu, że inspektorzy mierzyli bliżej nieokreśloną powierzchnię leśną wskazaną przez Skarżącą należy ocenić jako nieracjonalne. Brak wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji organów obu instancji, czy w sprawie zaistniała podstawa wznowienia postępowania należy zakwalifikować jako naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Nie ustalenie, czy okoliczność wynikająca z decyzji Starostwa Powiatowego odnosząca się do powierzchni zalesienia na działce ewidencyjnej nr \[...\] istniała w dniu wydania decyzji z \[...\] maja 2007 r., w tym nie wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy tą decyzją, a wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2008 r. musi z kolei skutkować stwierdzeniem naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., a w konsekwencji również art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zasadne jest także uznanie naruszenia art. 146 § 1 i art. 151 § 2 k.p.a., w sytuacji gdy organy zastosowały w sprawie te przepisy bez ustalenia, czy zachodziła przesłanka wznowienia postępowania. Przedstawiony sposób procesowania organów w kontrolowanej sprawie należy ocenić jako naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażoną w art. 8 k.p.a. W tych okolicznościach przedwczesne jest odnoszenie się do zarzutów naruszenia art. 50 ust. 2 i art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 (w skardze wskazano nr 794/2004, jednak Sąd uznał, że wskazanie to nastąpiło omyłkowo). Trzeba jedynie zauważyć, że wprawdzie organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, że ww. art. 51 ust. 1 ma zastosowanie do wyliczeń płatności zalesieniowych, to jednak w przedmiotowej sprawie nie zastosował sankcji, ograniczając się do stwierdzenia wydania decyzji z \[...\] maja 2007 r. z naruszeniem prawa. Ze względu na stwierdzone naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. należało wyeliminować z obrotu prawnego, o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Rozpatrując ponownie sprawę organy winny wziąć pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w niniejszym orzeczeniu. Przede wszystkim należy ustalić, czy w sprawie wystąpiła podstawa wznowienia postępowania, co pozwoli na podjęcie odpowiedniego rozstrzygnięcia. Ustalenia faktyczne i ich ocena prawna winny zostać przedstawione w uzasadnieniu wydanego aktu administracyjnego. O niewykonalności zaskarżonych decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy oraz § 2 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

26 listopada 2012

Symbol z opisem

6552

Hasła tematyczne

Środki unijne

Skarżony organ

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

Sędziowie

Jacek Pruszyński /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20000981071)  
art. 145 par. 1 pkt 5 · Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II GSK 197/12 · 6 marca 2013Postanowienie NSA z 6 marca 2013 r., II GSK 197/12](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-197-12-postanowienie-nsa-z-2013-03-06--ii-gsk-197-12)
* [Sygnatura: II GSK 2469/11 · 5 marca 2013Wyrok NSA z 5 marca 2013 r., II GSK 2469/11](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-gsk-2469-11-wyrok-nsa-z-2013-03-05--ii-gsk-2469-11)
* [Sygnatura: I SA/Bk 10/13 · 27 lutego 2013Wyrok WSA w Białymstoku z 27 lutego 2013 r., I SA/Bk 10/13](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-10-13-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-02-27--i-sa-bk-10-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/48018C47A8)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12#przepisy)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bk-426-12-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-03-06--i-sa-bk-426-12#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BSA%252FBk%2B426%252F12.%2BOrgan%253A%2BWojew%25C3%25B3dzki%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny%2Bw%2BBia%25C5%2582ymstoku.%2BData%253A%2B6%2Bmarca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bdecyzj%25C4%2599%2BI%2Bi%2BII%2Binstancji.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BSA%252FBk%2B426%252F12)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
