Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 692/08

Wyrok NSA z 6 maja 2009 r., I OSK 692/08 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

6 maja 2009

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędziowie Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędzia NSA Joanna Runge- Lissowska (spr.) Protokolant Magdalena Cieślak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1656/07 w sprawie ze skargi J. T. i A. S. – T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia \[...\] sierpnia 2007 r. nr \[...\] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B692%252F08.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B6%2Bmaja%2B2009.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B692%252F08)

## Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1656/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. T. i A. S.-T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia \[...\] sierpnia 2007 r. nr \[...\]. Decyzją tą została utrzymana w mocy decyzja Prezydenta m. st. Warszawy z dnia \[...\] marca 2007 r. nr \[...\], ustalająca J. T. i A. S.-T. opłatę adiacencką w wysokości \[...\] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału, zatwierdzonego decyzją tegoż Prezydenta z dnia \[...\] kwietnia 2004 r. nr \[...\]. J. T. i A. S.-T. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucali tym decyzjom, że zarówno w dacie złożenia wniosku o podział nieruchomości, jak i w dacie kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna nie obowiązywała formalnoprawna podstawa pozwalająca na wszczęcie postępowania o ustalenie opłaty, bowiem art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wszedł w życie 22 września 2004 r., mógł zatem mieć zastosowanie tylko do podziałów dokonanych po tym dniu, zaś art. 98 ust. 4 w brzmieniu jaki obowiązywał od 15 lutego 2000 r. do 21 września 2004 r. został wyeliminowany przez Trybunał Konstytucyjny, wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2007 r., a także, że jeżeli przyjąć, iż ma zastosowanie art. 98a ust. 1 to nastąpiło przedawnienie, gdyż upłynęły 3 lata od dnia, w którym decyzja o podziale stała się ostateczna. Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawę ustalenia opłaty adiacenckiej stanowi art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, którego wykładnia musi prowadzić do wniosku, że w terminie 3 lat, o którym mowa w tym przepisie, musi być wydana decyzja przez organ pierwszej instancji, a w sprawie termin ten został zachowany, bowiem decyzja zatwierdzająca podział, z dnia \[...\] kwietnia 2004 r., została doręczona skarżącym \[...\] maja 2004 r., stała się ostateczna \[...\] maja 2004 r., zatem 3-letni termin upływał \[...\] maja 2007 r., zatem decyzja Prezydenta o ustaleniu opłaty z dnia \[...\] marca 2007 r. została wydana w terminie przewidzianym w tym przepisie. Wojewódzki Sąd uznał za nietrafny zarzut, że ustalenie opłaty na podstawie art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami może mieć miejsce do przypadków dokonania podziału po \[...\] września 2004 r., podkreślając, że w dacie prawomocności decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości skarżących obowiązywała uchwała Rady Gminy Warszawa-Białołęka z dnia 31 marca 2000 r. Nr XX/284/2000 w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału. Wszystkie te okoliczności, jak i uzyskana w postępowaniu wycena rzeczoznawcy pozwoliły Sądowi na uznanie, że przy wydaniu decyzji nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Reprezentowani przez adwokata, J. T. i A. S.-T. wnieśli skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia, rozpoznania skargi i stwierdzenia nieważności decyzji o opłacie adiacenckiej – jako wydanej bez podstawy prawnej i zarzucając: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, w postaci art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez retroaktywne zastosowanie go wbrew art. 2 Konstytucji, polegające na naliczeniu na podstawie przedmiotowego przepisu opłaty adiacenckiej za zdarzenie, które miało miejsce przed jego wejściem w życie; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 40 oraz art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 94 Konstytucji, przez błędną ich wykładnię, polegającą na przyjęciu, że uchwała Rady Gminy Warszawa-Białołęka nr XX/284/2000 może być stosowana, pomimo że została ona wydana na podstawie delegacji ustawowej sprzecznej z Konstytucją RP, w postaci art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że decyzja ustalająca opłatę została wydana bez podstawy prawnej, bowiem ani art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ani uchwała Rady Gminy Warszawa-Białołęka nie mogły stanowić podstawy jej wydania. Jeśli idzie o art. 98a ust. 1 to bezsporne jest, że w dacie podziału nieruchomości \[...\] maja 2004 r. – przepis ten nie obowiązywał, zatem w sprawie miało miejsce działanie prawa wstecz, co jest w sprzeczności z konstytucyjnymi standardami państwa prawnego (art. 2 Konstytucji), natomiast co do uchwały Rady Gminy w sprawie stawki opłaty adiacenckiej, to została ona wydana na podstawie art. 98 ust. 4 ww. ustawy, który został uznany za niekonstytucyjny, zatem jest ona nieważna, co wynika z art. 91 ust. 1 i art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 94 Konstytucji – stwierdzono. Skarga kasacyjna A. S.-T. została odrzucona, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r. I SA/Wa 1656/07\. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W skardze kasacyjnej postawiono wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dwa zarzuty, oba dot. naruszenia prawa materialnego. Artykuł 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", przewiduje jako podstawę skargi kasacyjnej naruszenie prawa materialnego o dwojakim charakterze, poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. W niniejszej skardze kasacyjnej jeśli idzie o zarzut ujęty w jej p-kcie 2-gim stwierdzono, że Sąd naruszył prawo materialne przez błędną jego wykładnię, wskazano zatem wyraźnie charakter naruszenia, natomiast co do zarzutu z 1-go punktu skargi, charakteru naruszenia nie wskazano wyraźnie, ale stwierdzenie, że prawo materialne zostało naruszone przez retroaktywne zastosowanie, pozwala na uznanie, że chodzi o niewłaściwe zastosowanie przepisu wskazanego w tym punkcie, co potwierdza uzasadnienie skargi, w którym wywodzi się, iż przepis nie mógł stanowić podstawy wydania decyzji. Z zarzutami skargi kasacyjnej nie można się zgodzić. Niewłaściwe - retroaktywne - zastosowanie art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami skarżący uzasadnił w istocie tym, że działanie prawa wstecz uniemożliwia obywatelom podejmowanie decyzji odpowiadających ich interesom, co narusza standardy państwa prawnego, o których mowa w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jednak w dacie dokonywania przez skarżącego podziału nieruchomości obowiązywał zarówno art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak i uchwała Rady Gminy Warszawa-Białołęka z dnia 31 marca 2000 r. Jakkolwiek art. 98 ust. 4 został uznany za niekonstytucyjny, to jednak stało się to dopiero na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., zatem podejmując decyzję o dokonaniu podziału nieruchomości skarżący powinien był się spodziewać, że opłata adiacencka z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału może mu zostać wymierzona w okresie 3 lat od dnia kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna. Wynikało to z odwołania się art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami do odpowiedniego stosowania art. 145 tej ustawy. Nowelizacja regulacji dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości związanej z jej podziałem, w okresie kiedy nie nastąpił jeszcze upływ okresu przedawnienia nie oznacza, że została wprowadzona nowa instytucja, nieistniejąca w dotychczas obowiązujących przepisach. Gdyby zmiana ustawy wprowadzała nowy instrument w zakresie tej opłaty, to jego działanie nie mogłoby dotyczyć stanów sprzed jego wejścia w życie. Natomiast nowelizacja ustawy, polegająca na zmianie istniejącej już instytucji opłaty nie może powodować, że przepis w nowym brzmieniu nie może mieć zastosowania. Chodzi tu oczywiście o specyficzną sytuację, kiedy nie upłynął jeszcze okres przedawnienia, w czasie którego mogła być ustalona opłata adiacencka z tytułu podziału nieruchomości, dokonanego w czasie, kiedy przepisy zezwalające na ustalenie opłaty obowiązywały, a w trakcie tego okresu zostały zmienione. Zmiana bowiem nie powodowała wprowadzenia tej opłaty jako nowego instrumentu, jedynie porządkowała już istniejący. Art. 98a ust. 1 ustawy mógł mieć zatem zastosowanie w sprawie, bowiem jego wejście w życie nie spowodowało, że skarżący został zaskoczony tym, że opłata może mu zostać ustalona, gdyż przed jego wejściem. w dacie dokonywania podziału nieruchomości wiedział, że taka opłata może być wymierzona. Zarzut zatem niewłaściwego zastosowania art. 98a ust. 1 nie jest trafny. Odnosząc się do zarzutu postawionego w p-kcie 2-gim skargi kasacyjnej, tj. błędnej wykładni art. 40 oraz art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przez błędną ich wykładnię, to stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd nie mógł w taki sposób przepisów tych naruszyć, bowiem w ogóle się do nich nie odnosił, gdyż ich nie stosował. Ze sformułowania tego zarzutu i jego uzasadnienia wynika natomiast, że skarżącemu chodzi właśnie o niezastosowanie tych przepisów przy ocenie uchwały Rady w sprawie stawki opłaty adiacenckiej. Zastosowanie tych przepisów przez Sąd pozwoliłoby, zdaniem skarżącego, uznać za nieważną uchwałę Rady Gminy Warszawa-Białołęka z dnia 31 marca 2000 r., jako podjętą na podstawie art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który został uznany za niekonstytucyjny, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. Jednak z takim stanowiskiem, tj. automatycznej nieważności uchwały Rady Gminy z uwagi na stwierdzenie niekonstytucyjności przepisu, stanowiącego podstawę prawną do jej podjęcia Naczelny Sąd Administracyjny nie może się zgodzić. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego, orzekający o niezgodności z Konstytucją przepisu ustawy, nie powoduje, że automatycznie wszystkie akty, wydane na jego podstawie tracą moc i zostają wyeliminowane z obrotu prawnego. Eliminacja wymaga podjęcia odpowiednich kroków prawnych, tj. zainicjowania właściwego dla danego aktu, tu administracyjnego, postępowania. Uchwała Rady Gminy Warszawa-Białołęka nie została uznana za nieważną i w dacie ustalania skarżącemu opłaty adiacenckiej znajdowała się w obrocie prawnym, określając wysokości stawki opłaty adiacenckiej. Zarzut zatem zawarty w p-kcie drugim podstaw skargi kasacyjnej należy również uznać za niezasadny. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

21 maja 2008

Symbol z opisem

[6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6073-oplaty-adiacenckie-oraz-oplaty-za-niezagospodarowanie-nieruchomosci-w-zakreslonym-terminie)

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Janina Antosiewicz /przewodniczący/ Joanna Banasiewicz Joanna Runge - Lissowska /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20021531270)  
art.184 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
* [Ustawa z dnia 7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20000060070)  
art.98 a ust.1 · Dz.U. 2000 nr 6 poz. 70

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I SA/Wa 1656/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-02-04](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-1656-07-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2008-02-04--i-sa-wa-1656-07)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I OSK 681/08 · 6 maja 2009Wyrok NSA z 6 maja 2009 r., I OSK 681/08 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-681-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-681-08)
* [Sygnatura: II SA/Sz 195/09 · 6 maja 2009Wyrok WSA w Szczecinie z 6 maja 2009 r., II SA/Sz 195/09 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-sz-195-09-wyrok-wsa-w-szczecinie-z-2009-05-06--ii-sa-sz-195-09)
* [Sygnatura: II SA/Gd 683/08 · 19 listopada 2008Wyrok WSA w Gdańsku z 19 listopada 2008 r., II SA/Gd 683/08 – opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gd-683-08-wyrok-wsa-w-gdansku-z-2008-11-19--ii-sa-gd-683-08)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1D41B6CF1A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-692-08-wyrok-nsa-z-2009-05-06--i-osk-692-08#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B692%252F08.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B6%2Bmaja%2B2009.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B692%252F08)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
