Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 303/26

Wyrok NSA z 25 czerwca 2026 r., I OSK 303/26 – status bezrobotnego

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

25 czerwca 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 993/25 w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr 330/2025 w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B303%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B25%2Bczerwca%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B303%252F26)

## Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 14 listopada 2025 r. (II SA/Wa 993/25), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – orzekając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a.") – oddalił skargę A.A. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr 330/2025 utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 4 marca 2025 r. o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 12 lutego 2025 r. W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, A.A. zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej: "ustawa"), polegające na przyjęciu, że omyłkowe zanotowanie terminu obowiązkowej wizyty w urzędzie pracy zawsze wyklucza możliwość uznania tej przyczyny za "uzasadnioną", niezależnie od całokształtu okoliczności sprawy; 2) naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, polegające na zastosowaniu sankcji pozbawienia statusu bezrobotnego mimo braku przesłanki w postaci braku powiadomienia o uzasadnionej przyczynie, podczas gdy skarżący dochował 7-dniowego terminu, podał realną i weryfikowalną przyczynę oraz działał w dobrej wierze; 3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a., polegające na zaakceptowaniu przez Sąd I instancji stanowiska organów administracji, które nie przeprowadziły wszechstronnej oceny okoliczności sprawy, pominęły zasadę zaufania obywatela do państwa i zastosowały sankcję rażąco nieproporcjonalną do wagi uchybienia; Sąd I instancji w istocie ograniczył się do aprobaty automatyzmu decyzyjnego organów, rezygnując z rzeczywistej kontroli administracji publicznej, do której jest konstytucyjnie powołany; 4) naruszenie konstytucyjnych zasad wykładni prawa poprzez niezastosowanie wykładni prokonstytucyjnej art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, w szczególności art. 2 Konstytucji RP (zasada proporcjonalności i zaufania do państwa), art. 67 ust. 2 Konstytucji RP (obowiązek władz publicznych przeciwdziałania bezrobociu). Pozbawienie skarżącego statusu bezrobotnego – a w konsekwencji ubezpieczenia zdrowotnego – z powodu jednorazowej pomyłki ma charakter represyjny a nie ochronny, czy aktywizujący. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, a także zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 4 marca 2025 r. oraz złożył oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę tylko okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, a które to okoliczności w tym przypadku nie zachodziły. Tak więc postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie sprowadzało się wyłącznie do badania zasadności zarzutów skargi kasacyjnej. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w analizowanej sprawie organy obu instancji orzekły o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 12 lutego 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżącemu wyznaczono termin obowiązkowej wizyty w Urzędzie Pracy m.st. Warszawy na którą się jednak nie stawił. W dniu 17 lutego 2025 r. skarżący złożył w urzędzie pracy oświadczenie, że nie stawił się w urzędzie w wyznaczonym terminie z powodu złego zanotowania daty 17 zamiast 12 lutego. Wskazana przyczyna nie została uznana za uzasadnioną, gdyż zdaniem organu II instancji, pomylenie terminu obowiązkowej wizyty w urzędzie czy też błędne zapisanie jej daty, nie stanowiło uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa. Jak wyjaśnił organ, to na bezrobotnym spoczywa ciężar właściwego odnotowania daty wyznaczonej wizyty, by we właściwym terminie strona mogła się stawić i wypełnić obowiązki nań nałożone przepisami ustawy. Podkreślono, że skarżący podpisał się na Karcie wizyt w Centrum Aktywizacji Zawodowej przy prawidłowej dacie wyznaczonej wizyty, tj. 12 lutego 2025 r., i jego obowiązkiem było stawienie się właśnie w tym terminie. Dokonaną przez organy ocenę prawną podzielił Sąd I instancji, oddalając skargę. Jak zaakcentował Sąd wojewódzki, nie każdy podany przez bezrobotnego powód niezgłoszenia się do urzędu pracy może być uznany za uzasadnioną przyczynę, a są nią jedynie zdarzenia niezależne od woli bezrobotnego, czyli takie, na które nie miał wpływu, a więc - co do zasady - zdarzenia nagłe, których przy dołożeniu należytej staranności bezrobotny nie mógł przewidzieć i zapobiec ich negatywnym następstwom w postaci niemożności stawienia się w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy. Z tym stanowiskiem nie zgodził się skarżący. W jego opinii, Sąd I instancji dokonał "skrajnie zawężającej" wykładni pojęcia "uzasadnionej przyczyny", redukując je (cyt.): "wyłącznie do zdarzeń o charakterze siły wyższej lub nagłych wypadków losowych". Tymczasem, (cyt.): "ustawodawca celowo posłużył się pojęciem nieostrym, pozostawiając pole do indywidualnej oceny, z uwzględnieniem zasad proporcjonalności i celu ustawy". Zdaniem skarżącego zaś w sytuacji, gdy jego błąd polegał na jednorazowej pomyłce, która została niezwłocznie ujawniona i wyjaśniona, sankcja 120 dni pozbawienia statusu bezrobotnego stanowiła nadmierny formalizm i wypaczała cel przepisu. W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił wyrokowi Sądu I instancji naruszenie zarówno prawa materialnego, jak i procesowego. Skarga kasacyjna została oparta na podstawie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. (naruszenie prawa materialnego), w postaci błędnej wykładni oraz niewłaściwym zastosowaniu art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, powoływanej dalej: "ustawa" (w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał tekst jednolity opublikowany w Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.). Ponadto, skarga kasacyjna została oparta na podstawie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., to jest naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, takich jak: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. Poza tym skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie (cyt.): "konstytucyjnych zasad wykładni prawa poprzez niezastosowanie wykładni prokonstytucyjnej art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy", to jest art. 2 i art. 67 ust. 2 Konstytucji RP. Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu. W realiach zaś niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów obrazy prawa materialnego, prawidłowa wykładania norm materialnoprawnych miała w tym przypadku podstawowe znacznie zarówno dla prawidłowego ich zastosowania, jak i prawidłowego przeprowadzenia postępowania, w tym w szczególności postępowania dowodowego. To normy materialnoprawne właściwe dla przedmiotu tej sprawy wyznaczały, jakie okoliczności faktyczne były w niniejszej sytuacji istotne a tym samym, czy i jakie dowody powinny być przeprowadzone. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw. Stosownie do treści art. 33 ust. 3 omawianej ustawy, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. W przypadku bezrobotnego będącego dłużnikiem alimentacyjnym, w rozumieniu przepisów o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, wyznaczony termin nie może być dłuższy niż 90 dni. Jak z powyższego zatem wynika, przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy wprawdzie dopuszcza możliwość niestawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, jednakże to na bezrobotnym spoczywa wówczas obowiązek usprawiedliwienia swego niestawiennictwa, poprzez wskazanie uzasadnionej przyczyny. Sąd I instancji prawidłowo więc uznał, że choć ustawodawca posłużył się tu pojęciem nieostrym ("uzasadniona przyczyna"), to nie powinno budzić wątpliwości, że chodzi tu tylko o takie powody niestawiennictwa bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy, które - obiektywnie rzecz ujmując - uniemożliwiały mu stawienie się w wyznaczonym miejscu i terminie. Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA z: 17 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 2176/15, 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 90/13, czy z 27 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 142/12 dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem, na organie stosującym ww. przepis spoczywał obowiązek dokonania oceny stanu faktycznego z uwzględnieniem podanego kryterium, jakim w omawianym przypadku była "zasadność" przyczyny niestawiennictwa strony. Sąd I instancji słusznie zaś zaakceptował tę ocenę, dokonaną przez organy a sprowadzającą się do stanowiska, że o zasadności niestawiennictwa mogą świadczyć okoliczności natury obiektywnej, niezależne od strony, to jest na które nie miała wpływu. Nie są zaś uzasadnione przyczyny, które zaistniały w wyniku niestaranności zainteresowanego w działaniu, czy jego lekkomyślności. Skład orzekający podziela zatem stanowisko, że pomyłka w zapisaniu daty nie mieściła się w rozumieniu przesłanki "uzasadnionych przyczyn", ponieważ można było jej uniknąć przy zachowaniu należytej staranności w dbaniu o własne interesy. Nie można też przyjąć, że niestawiennictwo skarżącego w urzędzie pracy w dniu 12 lutego 2025 r. było obiektywnie niemożliwe, niezależne od jego woli oraz, iż wystąpiły w tym przypadku takie przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu. Pogląd, zgodnie z którym takie okoliczności jak: zapomnienie, czy pomylenie terminu nie mogą stanowić uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa w urzędzie pracy jest też prezentowany w orzecznictwie (por. np. wyroki NSA z: 12 kwietnia 2023 r. sygn. akt I OSK 2346/22, 11 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 7/13, czy z 25 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 508/08). Słusznie także podkreślono w niniejszej sprawie, że skarżący potwierdził własnym podpisem zapoznanie się z wyznaczoną datą stawienia się w urzędzie pracy oraz okolicznościami powodującymi utratę statusu bezrobotnego. Okoliczności te nie zostały w toku postępowania przez skarżącego skutecznie podważone. Z uwagi natomiast na zaakceptowaną przez skład orzekający wykładnię art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, za niezasadne należało uznać również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W tym kontekście skarżący nie zakwestionował bowiem skutecznie oceny, że organy w sposób wnikliwy rozpatrzyły cały materiał dowodowy, pominęły zasadę zaufania obywatela do państwa i zastosowały sankcję nieproporcjonalną do wagi uchybienia. W szczególności, odnosząc się do argumentu skarżącego dotyczącego faktu, że po raz pierwszy nie stawił się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie a więc zastosowano wobec niego "sankcję rażąco nieproporcjonalną do wagi uchybienia", skład orzekający pragnie zaznaczyć, że ustawodawca przewidział różne okresy pozbawienia statusu bezrobotnego, w zależności od liczby niestawiennictw. W tym przypadku skarżący został pozbawiony statusu bezrobotnego jedynie na 120 dni. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł natomiast odnieść się do poglądów zawartych w orzeczeniach wskazanych w skardze kasacyjnej jako orzeczenia: z 9 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 2345/15, z 12 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1648/18, z 20 marca 2019 r. sygn. akt I OSK 1805/17, z 6 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 1543/16, z 4 kwietnia 2017 r. I OSK 2066/15 oraz z 10 stycznia 2019 r. sygn. akt I OSK 2980/18 ponieważ zostały one błędnie oznaczone a w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie przytoczono zawartych w nich tez. Podkreślić też trzeba, sygnatura akt "I OSK 1648/18" w ogóle nie istnieje a sprawy o pozostałych sygnaturach dotyczą innego przedmiotu a wyroki w nich wydane pochodzą z innej daty. Dodać też należy, że oparcie zarzutu na art. 2 Konstytucji RP przy przyjęciu, że zaskarżony wyrok naruszał ten przepis bo naruszał zasadę proporcjonalności, było nieskuteczne już choćby z tego powodu, że zasada proporcjonalności została sformułowana w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a ten ostatni przepis nie został objęty zarzutem kasacyjnym. Nie można też było przyjąć, że przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy naruszał art. 2 Konstytucji RP rozumiany jako zasada zaufania do państwa, gdyż regulacja zawarta w ustawie zwykłej była powszechnie znana i od dawna obowiązywała. Nie występowała w tym przypadku więc sytuacja, polegająca na utworzeniu przez ustawodawcę swoistej "pułapki" na obywatela a która oznaczałaby naruszenie zasady lojalności państwa wobec obywatela. Okoliczność zaś, że zgodnie z art. 67 ust. 2 Konstytucji RP, obywatel pozostający bez pracy nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia społecznego, którego zakres i formy określa ustawa, nie może być wykładany w ten sposób, że ustawodawca zwykły nie ma prawa do zakreślenia form udzielanej pomocy bezrobotnemu. Zwłaszcza, że jak wyżej wspomniano, zgodnie z omawianym przepisem konstytucyjnym, zakres tej pomocy Konstytucja pozostawia ustawie zwykłej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna okazała się nieuzasadniona i – na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

2 marca 2026

Symbol z opisem

[6330 Status bezrobotnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6330-status-bezrobotnego)

Skarżony organ

Wojewoda

Sędziowie

Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący/ Jolanta Górska Monika Nowicka /sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250000214)  
art. 33 ust. 4 pkt 4 · Dz.U. 2025 poz. 214

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Wa 993/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-11-14](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-993-25-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2025-11-14--ii-sa-wa-993-25)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SA/Wr 359/26 · 24 czerwca 2026Postanowienie WSA we Wrocławiu z 24 czerwca 2026 r., IV SA/Wr 359/26 – status bezrobotnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-359-26-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2026-06-24--iv-sa-wr-359-26)
* [Sygnatura: IV SA/Wr 360/26 · 24 czerwca 2026Postanowienie WSA we Wrocławiu z 24 czerwca 2026 r., IV SA/Wr 360/26 – status bezrobotnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-360-26-postanowienie-wsa-we-wroclawiu-z-2026-06-24--iv-sa-wr-360-26)
* [Sygnatura: IV SA/Wr 161/26 · 23 czerwca 2026Wyrok WSA we Wrocławiu z 23 czerwca 2026 r., IV SA/Wr 161/26 – status bezrobotnego](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-161-26-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2026-06-23--iv-sa-wr-161-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/D7DBAC94E6)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-303-26-wyrok-nsa-z-2026-06-25--i-osk-303-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B303%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B25%2Bczerwca%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B303%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
