Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 2910/17

Wyrok NSA z 25 maja 2018 r., I OSK 2910/17 – uprawnienia do kierowania pojazdami

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

25 maja 2018

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędziowie: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 1315/16 w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia \[...\] czerwca 2016 r. nr \[...\] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B2910%252F17.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B25%2Bmaja%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B2910%252F17)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1315/16 - oddalił skargę L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia \[...\] czerwca 2016 r. znak: \[...\] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, w punkcie drugim orzeczenia - przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 23 listopada 2015 r. do Prezydenta Miasta K., Referatu Praw Jazdy, wpłynęło z \[...\] Ośrodka Medycyny Pracy w K. orzeczenie lekarskie wydane w dniu 30 października 2015 r. o istnieniu u skarżącego przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B,C,E. Skarżący odwołał się od tego orzeczenia, jednak nie stawił się na badanie przed jednostką orzeczniczą drugiego stopnia - Instytutem Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. . W związku z powyższym w dniu \[...\] lutego 2016 r. Prezydent Miasta K. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B z uwagi na istnienie przeciwskazań zdrowotnych. Postępowanie to zakończyło się wydaniem w dniu \[...\] marca 2016 r. przez Prezydenta Miasta K. decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami – prawo jazdy kat. B, C, E do czasu uzyskania wymaganego stanu zdrowia do prowadzenia pojazdów silnikowych. W odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji skarżący stwierdził, że został bezpodstawnie skierowany na badanie lekarskie i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia \[...\] czerwca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016 r., poz. 627, zwanej dalej u.k.p.), starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Wobec skarżącego zostało wydane tego rodzaju orzeczenie: z dnia 30 października 2015 r., z którego jednoznacznie wynika istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania przez skarżącego pojazdami mechanicznymi kat. B, C, E. Orzeczenie jest prawomocne. Kolegium podniosło, że decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami jest decyzją związaną w tym znaczeniu, że orzeczenia lekarskie nie podlegają weryfikacji przez organy administracji publicznej. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi L. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący ponownie wyraził sprzeciw przeciwko skierowaniu go na badania lekarskie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że stwierdzenie przez organ okoliczności określonych w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p., zobowiązuje go do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że z orzeczenia lekarskiego \[...\] Ośrodka Medycyny Pracy w K., wydanego w dniu 30 października 2015 r. wynika, że istnieją u skarżącego przeciwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi. Orzeczenie to nie zostało skutecznie wzruszone, albowiem mimo odwołania się do jednostki orzeczniczej II stopnia, skarżący na wyznaczony przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. - termin badania nie zgłosił się. Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego WSA podkreślił, że organy prowadzące postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji, o której stanowi art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p., nie mają prawnej możliwości weryfikacji wydanego orzeczenia lekarskiego, zarówno pod względem jego treści, jak i procedury, w której zapadło. Regulacja przewidziana w rozporządzeniu z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców, dotycząca czynności specjalistycznych, jakimi są badania lekarskie, sposobu ich przeprowadzania i rozpoznawania odwołań, stanowi procedurę odrębną od procedury administracyjnej. Ostateczne orzeczenia lekarskie nie podlegają zatem weryfikacji (tak pod względem ich treści, jak i procedowania) w postępowaniach o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. Z powyższych względów Sąd I instancji uznał, że orzekające organy związane były ostatecznym orzeczeniem lekarskim \[...\] Ośrodka Medycyny Pracy w K. z dnia 30 października 2015 r. o istnieniu u skarżącego przeciwskazań zdrowotnych do kierowania przez niego pojazdami. Zobowiązane były więc do jego uwzględnienia i wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami, a żadne względy związane z wiekiem skarżącego, czy też kosztami badań nie mogły zaważyć i stanowić przeszkody do wydania tej decyzji. Dodatkowo Sąd I instancji stwierdził, że wczytując się w treść "wezwania na badania" jednostki orzeczniczej II stopnia z dnia 25 listopada 2015 r., znajdującego się w aktach administracyjnych na k. 15, z łatwością można stwierdzić jasność i czytelność tego wezwania, które w sposób nieskomplikowany określa termin i godziny stawienia się w tej jednostce. Nadto, co do aspektu poniesienia dodatkowego obciążenia finansowego przez skarżącego, związanego z opłatą za te badania, można również stwierdzić, że wprost z pisma tego wynika, iż "Brak uiszczenia opłaty w wyznaczonym w piśmie terminie skutkować będzie stratą wstępnego terminu badania", a więc definitywnie również i ta kwestia nie zamykała, jak wynika z treści tego pisma, drogi skarżącemu do weryfikacji tego orzeczenia lekarskiego w odrębnym postępowaniu, z której nie skorzystał. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i z tego względu oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: P.p.s.a.). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł L. L. Zaskarżając orzeczenie w zakresie punktu pierwszego wniósł o jego uchylenie w tej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie pełnomocnikowi skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez obrazę art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8 oraz art. 77 K.p.a. poprzez oddalenie skargi i przyjęcie, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, pomimo naruszenia przez organ przepisów art. 7, art. 8 oraz art. 77 K.p.a. na skutek braku uwzględnienia, iż skarżący nie został prawidłowo wezwany na ponowne badanie lekarskie, które miało odbyć się w dniu 16 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wezwanie z dnia 25 listopada 2015 r. zawierało pouczenie o obowiązku uiszczenia opłaty za badanie w terminie do 8 września 2015 r. ze wskazaniem, iż brak uiszczenia opłaty skutkuje utratą terminu badania. Kolegium zaniechało uwzględnienia ww. uchybień i błędnie uznało, że orzeczenie lekarskie z dnia 30 października 2015 r. stało się ostateczne, uznając iż skarżący nie zgłosił się na powtórne badanie będąc o nim "prawidłowo zawiadomionym". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z treści art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p. wynika obowiązek starosty wydania decyzji o pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdami, jeżeli w postępowaniu wyjaśniającym, poprzedzającym wydanie decyzji, zostanie wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie przeciwwskazań u konkretnej osoby do kierowania przez nią pojazdami. Decyzja w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy należy do kręgu decyzji, których wydanie nakazuje konkretny przepis prawa i organ administracji nie może od tego obowiązku odstąpić w sytuacji, gdy spełniona zostanie przesłanka faktyczna, tj. stwierdzenie istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Sąd I instancji trafnie przyjął, że decyzje wydawane w trybie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a u.k.p., stanowią akty o charakterze związanym, czyli takie, które nie zależą od uznania organu. Organ w przypadku stwierdzenia na podstawie ostatecznego orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem ma nie tylko prawo lecz i bezwzględny obowiązek wydać decyzję o określonej w przepisie treści. Postępowanie, którego celem jest ocena stanu zdrowia kierowcy, prowadzone jest przez uprawnionych lekarzy posiadających szczególne uprawnienia i kwalifikacje. Kierowca kwestionujący orzeczenie lekarskie wystawione przez uprawnionego lekarza i domagający się powtórnego badania w trybie odwoławczym musi liczyć się z koniecznością poddania się badaniu w jednostce medycznej o wyższym poziomie referencyjnym. Badanie lekarskie wykonywane we wskazanym trybie nie jest postępowaniem administracyjnym. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji regulacja przewidziana w rozporządzeniu z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2014 r., poz. 949 ze zm.), dotycząca czynności specjalistycznych, jakimi są badania lekarskie, sposobu ich przeprowadzania i rozpoznawania odwołań, stanowi procedurę odrębną od procedury administracyjnej. Z tego względu brak jest podstaw do dokonywania przez organy administracji publicznej kontroli postępowania diagnostyczno-orzeczniczego prowadzonego przez uprawnionych lekarzy. Organy nie były więc w niniejszej sprawie uprawnione do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do przyczyn niestawienia się skarżącego na badania. W tym względzie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w przeprowadzonym postępowaniu sugerowanych przez skarżącego naruszeń prawa procesowego - art. 7, art. 8 oraz art. 77 K.p.a., które stanowiłyby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Skoro przed wydaniem decyzji ustalono w sposób jednoznaczny i bezsporny, że ponowne badania nigdy nie zostały przeprowadzone i nie zostało wydane orzeczenie odwoławcze, to uwzględnić należało jedyne istniejące orzeczenie lekarskie wydane we właściwym trybie, na podstawie badań przeprowadzonych w uprawnionej jednostce, tj. orzeczenie lekarskie MOMP w K. z dnia 30 października 2015 r. Innymi słowy, jeżeli uprawniona jednostka drugiego stopnia nie wydała stosownego orzeczenia odwoławczego i stwierdziła, tak jak w niniejszej sprawie, że brak jest podstaw do jego wydania, za wiążące uznać należało orzeczenie wydane przez właściwego lekarza na podstawie badań przeprowadzonych w jednostce orzeczniczej pierwszego stopnia. Naczelny Sąd Administracyjny podziela przy tym stanowisko Sądu I instancji, że treść wezwania wystosowanego do skarżącego pozwala na przyjęcie, że skarżący miał realną możliwość skorzystania z prawa do ponownego badania lekarskiego, a tym samym kontroli orzeczenia wydanego przez jednostkę pierwszego stopnia. W sposób jasny i czytelny określono w nim termin i godziny stawienia się w jednostce orzeczniczej drugiego stopnia. Wadliwe określenie terminu uiszczenia opłaty za badania nie stanowiło w tym przypadku przeszkody uniemożliwiającej stronie poddanie się ponownym badaniom lekarskim. Z informacji zawartych w wezwaniu w sposób jednoznaczny wynika, że brak uiszczenia opłaty w wyznaczonym terminie skutkuje jedynie utratą wstępnego terminu badania i w takim przypadku konieczne jest złożenie przez badanego pisemnego wniosku o nowe badanie. Skarżący nie podjął żadnych kroków, które skutecznie doprowadziłyby do przeprowadzenia ponownego badania. Nie uiścił wymaganej opłaty, jak również nie wyjaśnił kwestii terminu dokonania tej czynności a w rezultacie nie stawił się na termin wyznaczonego badania. Zaniechanie tych czynności pozwala przyjąć, że to skarżący swym działaniem pozbawił się możliwości skutecznego zakwestionowania orzeczenia MOMP w K. z dnia 30 października 2015 r. Należy podkreślić, że to w interesie kierowcy leży podważenie orzeczenia lekarskiego stwierdzającego istnienie przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i w związku z tym podjęcie wszelkich starań by stawić się na ponowne badanie lekarskie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postępowaniu uregulowanym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

15 grudnia 2017

Symbol z opisem

[6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6031-uprawnienia-do-kierowania-pojazdami)

Hasła tematyczne

Ruch drogowy

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Aleksandra Łaskarzewska /sprawozdawca/ Arkadiusz Blewązka Maciej Dybowski /przewodniczący/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160000627)  
art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. a · Dz.U. 2016 poz. 627

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Kr 1315/16 - Wyrok WSA w Krakowie z 2017-08-23](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-kr-1315-16-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2017-08-23--iii-sa-kr-1315-16)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I OZ 495/18 · 25 maja 2018Postanowienie NSA z 25 maja 2018 r., I OZ 495/18 – uprawnienia do kierowania pojazdami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-oz-495-18-postanowienie-nsa-z-2018-05-25--i-oz-495-18)
* [Sygnatura: I OSK 2843/17 · 25 maja 2018Wyrok NSA z 25 maja 2018 r., I OSK 2843/17 – uprawnienia do kierowania pojazdami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2843-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2843-17)
* [Sygnatura: I OSK 1618/16 · 25 maja 2018Wyrok NSA z 25 maja 2018 r., I OSK 1618/16 – uprawnienia do kierowania pojazdami](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1618-16-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-1618-16)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/C35D0556D2)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-2910-17-wyrok-nsa-z-2018-05-25--i-osk-2910-17#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B2910%252F17.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B25%2Bmaja%2B2018.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B2910%252F17)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
