Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 1809/11

Wyrok NSA z 20 lutego 2013 r., I OSK 1809/11 – przejęcie gospodarstw rolnych

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

20 lutego 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska (spr.) Sędzia del. WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Protokolant starszy asystent sędziego Anna Pośpiech - Kłak po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.P., W.K. i W.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 564/11 w sprawie ze skargi B.P., W.K. i W.K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] lutego 2011 r. nr \[...\] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1809%252F11.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B20%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1809%252F11)

## Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 564/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. P., W. K. i W. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia \[...\] lutego 2011 r. nr \[...\], którą utrzymana została w mocy decyzja tegoż Ministra z dnia \[...\] czerwca 2009 r. nr \[...\]. Decyzjami tymi odmówiono stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia \[...\] marca 1961 r. nr \[...\] utrzymującej w mocy orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia \[...\] września 1960 r. nr \[...\]. Tym ostatnim orzeczeniem uchylone zostało w trybie nadzoru orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Nowym Tomyślu z dnia \[...\] marca 1960 r. nr \[...\] stwierdzające, że S. K. jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 7.5154 ha w G.. Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy: Orzeczeniem z \[...\] marca 1960 r. o nabyciu własności nieruchomości i o ustaleniu ceny nabycia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej uznało S. K. za właściciela nieruchomości o pow. 7.5154 ha w G., ustalając cenę nabycia na 66,84 q. żyta, zaś orzeczeniem z dnia \[...\] września 1960 r. nr \[...\] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej uchyliło je w trybie nadzoru, a Minister Rolnictwa orzeczeniem z \[...\] marca 1961 r. nr \[...\] utrzymał to orzeczenie w mocy. W uzasadnieniu stwierdził, że Prezydium Wojewódzkiej Rady ustaliło, że S. K. nie jest rolniczką, jej głównym źródłem utrzymania jest praca w PSS, a nadto nie uprawia nieruchomości, ale wydzierżawia ją osobom trzecim. Minister powołał się na pismo okólne z 19 kwietnia 1960 r. Ministra Rolnictwa, z którego wynika, że art. 6 ust. 4 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym (Dz.U. z 1959 r. Nr 14, poz. 78) odnosi się do działki o pow. 1 ha, a z nabytego gospodarstwa nie można wydzielić działki o tej powierzchni, gdyż prowadziłoby to do rozdrobnienia gospodarstwa. Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2005 r. B. P., W. K. i W. K. – następcy prawni S. K. – wystąpili o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z 1961 r. i utrzymanego nim w mocy orzeczenia z \[...\] września 1960 r., zaś Minister decyzją z dnia \[...\] czerwca 2008 r. utrzymaną decyzją z 4 września 2009 r. odmówił stwierdzenia nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 września 2009 r. IV SA/Wa 771/09 uchylił decyzję Ministra celem odszukania orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z \[...\] września 1960 r., aby ustalić jakie przepisy stanowiły podstawę jego wydania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Minister utrzymał w mocy swoją decyzję z \[...\] czerwca 2008 r., wskazaną na wstępie decyzją z dnia \[...\] lutego 2011 r. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż wystąpił do archiwów o orzeczenie z \[...\] września 1960 r., jednak nie udało się go odnaleźć. Podkreślił, że na podstawie posiadanej dokumentacji należy stwierdzić, że odwołanie się przez Ministra Rolnictwa w decyzji z \[...\] marca 1961 r. do pisma okólnego było niewłaściwe, jednak pomimo tego istniały podstawy do uchylenia w trybie nadzoru orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady z \[...\] marca 1960 r. Adresatem decyzji była osoba niebędąca rolnikiem, nie użytkująca gruntów, a więc zastosowanie znalazł art. 6 ust. 4 dekretu z 1955 r. o uwłaszczeniu. Przepis ten stosuje się do takich osób, jednak w myśl art. 19 ust. 4 tego dekretu za własność ich można uznać obszar nieprzekraczający 1 ha i tylko w wyjątkowych wypadkach uzasadnionych względami gospodarczymi władza mogła zezwolić na uznanie większego obszaru za własność posiadacza. Z akt nie wynika, żeby nadanie było uzasadnione tymi względami. Zasadnie powołano się zatem na ww. przepisy, a wobec tego stwierdzenie, iż S. K. stała się właścicielką 7.5154 ha naruszało prawo i istniały podstawy do uchylenia orzeczenia. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd stwierdził: Organy wywiązały się z obowiązku wykonania zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu z 4 września 2009 r., a pomimo nieodnalezienia orzeczenia nadzorczego Prezydium Wojewódzkiej Rady z \[...\] września 1960 r. można było przeprowadzić ocenę co do jego prawidłowości. W orzeczeniu o uwłaszczeniu z \[...\] marca 1960 r. wskazano, że wydano je na podstawie art. 5, 11 i 19 ust. 1 dekretu z 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym (Dz.U. Nr 18, poz. 107 ze zm.), a choć w dacie jego wydania dekret obowiązywał w innym kształcie, albowiem ustalonym w tekście jednolitym w Dz.U. z 1959 r. Nr 14, poz. 78, to rozbieżność ta nie ma istotnego znaczenia w sprawie i należy ją rozumieć tak, że sam fakt podania nieaktualnej numeracji przepisów dekretu nie jest przesłanką przesądzająca o wadliwości samego orzeczenia o uwłaszczeniu. Nie ulega wątpliwości, że zostało ono wydane na podstawie art. 6 dekretu w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania. Wadliwość orzeczenia o uwłaszczeniu ma inne przyczyny. Z art. 6 dekretu wynika, że uprawnionymi do uwłaszczenia byli rolnicy – ust. 1, jak i "nierolnicy" – ust. 4 (osoby pozostające w stosunku pracy, renciści, rzemieślnicy, choćby nie gospodarowali na nieruchomościach), jednak ta druga grupa podmiotów mogła być uwłaszczona na obszarze nie przekraczającym 1 ha – art. 19 ust. 4, a w uzasadnionych przypadkach obszar ten mógł być powiększony. Teoretycznie więc S. K. mogła zostać uwłaszczona jako nie rolnik, jednak uznać należy, że uwłaszczono je w trybie zarezerwowanym dla rolników. Z uzasadnienia orzeczenia o uwłaszczeniu wynika bowiem, że badano tylko czy poprzednik prawny i ona sama weszli w posiadanie nieruchomości i czy nie zostało ono utracone i jakkolwiek przesłanka ta powinna być badana przy uwłaszczeniu w obu trybach, to dla nie rolników powinna obejmować ustalenie czy osoby te są tymi, o których mowa w ust. 4 art. 6\. Nadto brak jest jakiejkolwiek wzmianki w uzasadnieniu co do szczególnie wyjątkowych okoliczności zwiększenia areału nieruchomości. Stwierdzić należy, że orzeczenie o uwłaszczeniu zostało wydane bez podstawy prawnej w tym sensie, iż wbrew wyraźnemu i niebudzącemu wątpliwości art 6 ust. 1 dekretu o uwłaszczeniu. Art. 101 ust. 1 pkt b Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym w zw. z art. 191 § 1 k.p.a. stanowił podstawę uchylenia tego orzeczenia. Reprezentowani przez radcę prawnego, B. P., W. K. i W. K. wnieśli skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie i zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 w związku z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na niedostrzeżeniu przez Sąd, że organ naruszył przepisy art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do zebrania pełnego materiału dowodowego i ustalenia podstawy prawnej rozstrzygnięcia wydanego przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu, a zatem wydanie decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, która to okoliczność stanowi zaniechanie organu będące uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 oraz art. 6 ust. 4 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd, że poprzedniczka prawna skarżących została uwłaszczona w rybie przewidzianym dla "rolników" wynikającym z art. 6 ust. 1 powyżej powołanego dekretu, 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 101 ust. 1 lit. b/ Rozporządzenia 'Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym w związku z art. 191 § 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w brzmieniu pierwotnym, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na arbitralnym przyjęciu, że powołany wyżej przepis Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej stanowił uzasadnioną podstawę prawną uchylenia w rybie nadzoru orzeczenia Powiatowej Rady Narodowej w Nowym Tomyślu z dnia \[...\] marca 1960 r., podczas gdy podstawa ta nie wynika z żadnych dokumentów znajdujących się w materiale dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej prawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem nie posiadała usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia \[...\] marca 1960 r. o nabyciu przez S. K. własności nieruchomości i o ustaleniu ceny nabycia, dalej "orzeczenie o uwłaszczeniu", choć błędnie podało przepisy i publikację dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i orzecznictwem rolnym, dalej "dekret" to w istocie nie ma to znaczenia. Orzeczenie to powoływało się na art. 5, 11 i 19 ust. 1 dekretu w brzmieniu z Dz.U. z 1955 r. Nr 18, poz. 107, ze zmianą w Dz.U. z 1957 r. Nr 39, poz. 174, jednak Sąd uznał, że w istocie jego podstawą był art. 6 i art. 19 dekretu w brzmieniu tekstu jednolitego ogłoszonego w Dz.U. z 1959 r. Nr 14, poz. 78\. Jednak w postępowaniu nadzorczym decyzję ocenia się tak jak została wydana. Skoro jako podstawę prawną powołano określone przepisy to należy przyjąć, że one stanowiły jej podstawę. Orzeczenie o uwłaszczeniu istotnie powołało się na przepisy aktu prawnego nieaktualnego w dacie jego wydania, bowiem sprzed tekstu jednolitego obowiązującego w dacie wydania. Już właśnie samo to należy uznać za błąd, kwalifikujący jako wydanie decyzji bez podstawy prawnej. Nadto i przepisy dekretu sprzed tekstu jednolitego, powołane w sentencji orzeczenia o uwłaszczeniu nie pozwalały na stwierdzenie nabycia przez S. K. własności nieruchomości. Art. 5 ust. 1 dekretu w tym brzmieniu pozwalał na uwłaszczenie rolników, zaś ust. 4 tego artykułu dotyczył osób pozostających w stosunku pracy, rencistów i rzemieślników, choćby nie gospodarowali nieruchomościami. Jednak gdy idzie o tę druga grupę art. 18 ust. 4 pozwalał na uwłaszczenie ich gruntami o powierzchni do 1 ha, a tylko w przypadkach uzasadnionych względami gospodarczymi władza mogła zezwolić na uwłaszczenie obszarem o większej powierzchni. Zgodzić należy się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że S. K. została potraktowana jako osoba, o której mowa w art. 5 ust. 1 dekretu w brzmieniu jaki stanowił podstawę orzeczenia o uwłaszczeniu, tj. jako rolnik, choć w istocie jej sytuacja, co nie jest w sprawie sporne, nakazywała traktować ją jako osobę wskazaną w art. 5 ust. 4 – nie rolnika, pozostającego w stosunku pracy i nie gospodarującego na gospodarstwie. Z uzasadnienia orzeczenia o uwłaszczeniu nie wynika też, aby były czynione jakiekolwiek kroki do uznania, że w sprawie wystąpiła szczególnie uzasadniona sytuacja, zezwalająca na podniesienie areału. W takim stanie rzeczy orzeczenie o uwłaszczeniu naruszało przepisy dekretu z brzmienia w nim podanego w sposób dwojaki – S. K. została potraktowana, wbrew stanowi faktycznemu sprawy, jako rolnik, choć nie było do tego podstaw. W zgodzie ze stanem faktycznym, tj. jako nie rolnik nie mogła być uwłaszczona, bowiem powierzchnia gospodarstwa przekraczała 1 ha, a nie było żadnych dowodów na zaistnienie przesłanek do powiększenia areału. Wobec tego uznać należy, że dekret w brzmieniu powołanym w podstawie prawnej orzeczenia o uwłaszczeniu nie dawał podstawy do stwierdzenia, że S. K. jest właścicielem nieruchomości o pow. 7.5154 ha w G.. Skoro powołane w podstawie prawnej orzeczenia o uwłaszczeniu przepisy nie mogły stanowić podstawy uwłaszczenia to należało ocenić czy przepisy obowiązujące w dacie jego wydania dawały podstawę do takiego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd stwierdził, że w istocie podstawą orzeczenia był art. 6 i 19 dekretu w brzmieniu tekstu jednolitego z 1959 r. Jakkolwiek nie te przepisy były podstawą rozstrzygnięcia to jednak w ich świetle orzeczenie należy zbadać Artykuł 6 tekstu jednolitego miał brzmienie identyczne jak art. 5 z tekstu powołanego w podstawie orzeczenia, a art. 19 takie jak art. 18\. Przepisy te zatem, tj. art. 6 również nie mogły stanowić podstawy do uwłaszczenia, S. K. nie była osobą, o której mowa w art. 6 ust. 1, zatem rolnikiem i jako taki podmiot nie mogła być uwłaszczona, z kolei jako nie rolnik, o czym mowa w art. 6 ust. 4 musiała spełniać warunki przewidziane w art. 19 ust. 4\. Te również nie zaistniały – gospodarstwo miało obszar większy niż 1 ha, zaś nie ma żadnych dowodów, aby organ zastosował wyjątkowe zwiększenie areału z przyczyn wskazanych w tym przepisie. Także zatem przepisy obowiązujące w dacie wydania orzeczenia o uwłaszczeniu nie dawały podstawy do uwłaszczenia. Działające zatem w trybie nadzoru Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu i Minister Rolnictwa miały podstawę do uchylenia decyzji o uwłaszczeniu, jako niemającej podstawy prawnej do wydania takiego rozstrzygnięcia. Z kolei Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmawiając stwierdzenia nieważności tych decyzji nie naruszył art. 156 § 1 k.p.a., bowiem nie były one dotknięte żadną z wad w nim wskazanych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie oddalił skargę. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270).

## Informacje o sprawie

Data wpływu

14 września 2011

Symbol z opisem

[6293 Przejęcie gospodarstw rolnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6293-przejecie-gospodarstw-rolnych)

Hasła tematyczne

Nieruchomości

Skarżony organ

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sędziowie

Joanna Banasiewicz /przewodniczący/ Joanna Runge - Lissowska /sprawozdawca/ Teresa Kurcyusz-Furmanik

## Powołane przepisy

* [Obwieszczenie Ministra Rolnictwa z dnia 30 stycznia 1959 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19590140078)  
art. 5 ust. 1 i 4., art. 6, art. 18, art. 19 · Dz.U. 1959 nr 14 poz. 78
* [Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20000981071)  
art. 156 § 1 · Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000270)  
art. 184 · Dz.U. 2012 poz. 270

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [IV SA/Wa 564/11 - Wyrok WSA w Warszawie z 2011-05-12](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wa-564-11-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2011-05-12--iv-sa-wa-564-11)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Wa 317/13 · 20 lutego 2013Postanowienie WSA w Warszawie z 20 lutego 2013 r., I SA/Wa 317/13 – przejęcie gospodarstw rolnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-317-13-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2013-02-20--i-sa-wa-317-13)
* [Sygnatura: I SA/Wa 256/13 · 20 lutego 2013Postanowienie WSA w Warszawie z 20 lutego 2013 r., I SA/Wa 256/13 – przejęcie gospodarstw rolnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-wa-256-13-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2013-02-20--i-sa-wa-256-13)
* [Sygnatura: I OSK 1752/11 · 20 lutego 2013Wyrok NSA z 20 lutego 2013 r., I OSK 1752/11 – przejęcie gospodarstw rolnych](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1752-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1752-11)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5743C3AF8A)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1809-11-wyrok-nsa-z-2013-02-20--i-osk-1809-11#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1809%252F11.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B20%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1809%252F11)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
