Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 1568/15

Postanowienie NSA z 21 lutego 2017 r., I OSK 1568/15 – służba Cywilna

Wynik

Uchylono zaskarżony wyrok i odrzucono skargę

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

21 lutego 2017

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek sędzia NSA Irena Kamińska (spr.) sędzia del. WSA Sławomir Pauter Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 991/14 w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia 20 marca 2014 r. nr \[...\] w przedmiocie skierowania do lekarza orzecznika postanawia: 1\. uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę; 2\. odstąpić od zasądzenia od B.S. na rzecz Prezesa Najwyższej Izby Kontroli kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1568%252F15.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B21%2Blutego%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bodrzucono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1568%252F15)

## Uzasadnienie

Decyzją z dnia 10 grudnia 2013 r. nr \[...\] Prezes Najwyższej Izby Kontroli działając na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2012 r., poz. 82, 1529 i 1544) skierował B.S. do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia czy jego stan zdrowia pozwala na zatrudnienie na zajmowanym stanowisku dorady prawnego w Departamencie Prawnym i Orzecznictwa Kontrolnego. W uzasadnieniu decyzji podano, że B.S. w 2013 r. był niezdolny do pracy łącznie przez okres 118 dni, korzystając ze zwolnień lekarskich w okresach: 1\. od 26 lutego 2013 r. do 1 marca 2013 r. - 4 dni; 2\. od 12 marca 2013 r. do 15 marca 2013 r. - 4 dni; 3\. od 13 czerwca 2013 r. do 20 lipca 2013 r. - 38 dni; 4\. od 22 lipca 2013 r. do 19 sierpnia 2013 r. - 29 dni; 5\. od 11 września 2013 r. do 20 września 2013 r. - 10 dni; 6\. od 22 października 2013 r. do 15 listopada 2013 r. -25 dni. Powołując się na art. 67 pkt 5 powołanej wyżej ustawy o NIK wskazano, że praca na stanowisku doradcy prawnego wymaga odpowiedniego stanu zdrowia. Charakter pracy kontrolera często wywołuje stresy i wymaga – z uwagi na dobro służby – wykonania, w razie potrzeby, obowiązków służbowych poza normalnym rozkładem czasu pracy oraz w dni wolne od pracy. Organ zaznaczył, że gęsta i długotrwała nieobecność zainteresowanego w pracy dezorganizuje pracę Departamentu Prawnego i Orzecznictwa Kontrolnego w zaistniałej sytuacji konieczne były dwukrotnie zmiany składu Zespołu Orzekającego Komisji Rozstrzygającej NIK. Prezes Najwyższej Izby Kontroli stwierdził, iż stan zdrowia skarżącego może stanowić przeciwskazania do zatrudnienia na zajmowanym stanowisku i z tego względu zdecydował o skierowaniu go do lekarza orzecznika ZUS, w celu ustalenia czy stan zdrowia skarżącego pozwala na zatrudnienie na zajmowanym stanowisku. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy B.S. wskazał, iż decyzja z dnia 10 grudnia 2013 r. została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego – art. 92 ustawy o NIK i przepisów proceduralnych w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 20 marca 2014 r. nr \[...\] działając na podstawie art. 123 § 3 kpa Prezes Najwyższej Izby Kontroli utrzymał w mocy decyzję z dnia 10 grudnia 2013 r. nr \[...\]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż skarżący w 2013 r. wskutek choroby był niezdolny do pracy łącznie przez okres 118 dni i korzystał często z długotrwałych zwolnień lekarskich co dezorganizowało pracę zatrudniającej go jednostki organizacyjnej. Organ wyjaśnił, że sam fakt, iż skarżący obecnie świadczy pracę i nie korzysta ze zwolnień lekarskich, nie daje podstaw do uznania, że stan jego zdrowia pozwala na zatrudnianie na zajmowanym stanowisku, tym bardziej że ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności – co może stanowić przeszkodę do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. W decyzji tej stwierdzono także, że Prezes NIK nie jest właściwy do oceny stanu zdrowia skarżącego, dlatego ustawodawca wyposażył go w instytucję skierowania do lekarza orzecznika ZUS i to lekarz orzecznik może ocenić stan zdrowia mianowanego kontrolera NIK. Dowody co do stanu zdrowia należy przedstawić lekarzowi orzecznikowi, który przeprowadzi badanie i wyda stosowne orzeczenie. Zdaniem organu posiadanie przez kontrolera odpowiedniego stanu zdrowia jest wymagane przez cały okres zatrudnienia w NIK, co jest oczywiście uzasadnione wyczerpującym i stresującym charakterem pracy. Zatem, oprócz badań profilaktycznych: wstępnych, okresowych, kontrolnych, którym na podstawie ogólnych przepisów prawa pracy podlegają kontrolerzy NIK (jak również wszyscy pracownicy), a w uzasadnionych przypadkach mianowany kontroler na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy o NIK może być skierowany do lekarza orzecznika ZUS w celu ustalenia, czy stan zdrowia pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku. Prezes NIK, nie zgodził się również z zarzutem skarżącego, że w niniejszej sprawie naruszono przepisy procesowe mające wpływ na wynik sprawy, gdyż nie powiadomiono go o wszczęciu postępowania i uniemożliwiono przedstawienie dowodów z dokumentów odnośnie stanu zdrowia i dowodów rzeczowych. W tej sprawie, Prezes NIK wydając decyzję o skierowaniu skarżącego do lekarza orzecznika ZUS, oparł się na dowodach z akt osobowych oraz dowodach na okoliczność dezorganizacji pracy Departamentu Prawnego i Orzecznictwa Kontrolnego. Jednocześnie organ wyjaśnił, że Prezes NIK nie ocenia stanu zdrowia mianowanego kontrolera NIK pod uwagę dowodów z dokumentów odnośnie stanu zdrowia i dowodów rzeczowych na tę okoliczność. Prezes NIK może skorzystać z instytucji określonej w art. 92 ust. 3 ustawy o NIK jeżeli poweźmie wątpliwość, czy stan zdrowia mianowanego kontrolera pozwala na wykonywanie obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B.S. nie zgodził się z decyzją Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia 20 marca 2014 r. i wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia 10 grudnia 2013 r. i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił organowi wiele naruszeń przepisów prawa procesowego m. in. art. 7, 8, 10, 15, 80 i 77 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, niepodjęcie czynności dowodowych z urzędu oraz naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 92 ust. 3 ustawy o NIK (omyłkowo podano art. 93 ust.3 ustawy o NIK). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 991/14 oddalił skargę. Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do treści art. 92 ust. 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2012 r., poz. 82 ze zm.) Prezes Najwyższej Izby Kontroli w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w razie długotrwałego korzystania ze zwolnień lekarskich, może z urzędu skierować pracownika mianowanego do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia, czy jego stan zdrowia pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, treść powołanego przepisu wskazuje na to, że decyzja Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w przedmiocie skierowania pracownika mianowanego do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia, czy jego stan zdrowia pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku wydawana jest w oparciu o uznanie administracyjne, po dokonaniu oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Analizowany przepis nie determinuje rozstrzygnięcia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, wskazując jedynie przykładowo okoliczność, która może uzasadnić wydanie decyzji o skierowaniu do lekarza orzecznika. Przepis art. 92 ust. 3 powołanej ustawy nie jest więc normą, która w przypadku zaistnienia przesłanek zawartych w jej dyspozycji obliguje organ administracji do podjęcia jedynego, dopuszczalnego rozstrzygnięcia. W zakresie decydowania o skierowaniu pracownika mianowanego do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustawodawca pozostawił zatem właściwemu organowi luz decyzyjny w formie uznania administracyjnego. Sąd wskazał, że uzasadnienia decyzji Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia 10 grudnia 2013 r. oraz z dnia 20 marca 2014 r. nie pomijają okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zawierają ustalenia co do faktów, które przesądziły o konieczności skierowania skarżącego do lekarza orzecznika zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zawierają też wyjaśnienie zastosowania normy zawartej w art. 92 ust. 3 powoływanej ustawy w ustalonym stanie faktycznym. Są zatem wystarczające dla oceny legalności decyzji. W ocenie Sądu, kierując skarżącego do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia, czyjej stan zdrowia pozwala na zatrudnienie na zajmowanym stanowisku, Prezes Najwyższej Izby Kontroli nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Organ wziął pod uwagę wszystkie istotne okoliczności sprawy i ocenił stan faktyczny zgodnie przepisami prawa materialnego. Tym samym zdaniem Sądu, Prezes Najwyższej Kontroli miał prawo zrealizować uprawnienie przewidziane przez art. 92 ust. 3 powołanej ustawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł B.S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu w drodze postanowienia, a skarga odrzuceniu, gdyż sprawa skierowania pracownika Najwyższej Izby Kontroli na badania lekarskie na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2012 r., poz. 82 ze zm.) nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 92 ust. 3 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli, Prezes Najwyższej Izby Kontroli w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w razie długotrwałego korzystania ze zwolnień lekarskich, może z urzędu skierować kontrolera mianowanego do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia, czy jego stan zdrowia pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku. Akty z zakresu podległości służbowej podlegają kontroli sądu administracyjnego jedynie wówczas, gdy przepis szczególny względem art. 5 pkt 2 p.p.s.a. tak stwierdza. W ustawie o Najwyższej Izby Kontroli istnieją przepisy, które wprowadzają dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na niektóre akty wewnętrzne z zakresu stosunku służbowego (np. na decyzję Prezesa NIK w przedmiocie negatywnej oceny kwalifikacyjnej – art. 76b ww. ustawy). Brak jest jednak regulacji szczególnej, która poddawałaby kontroli sądowoadministracyjnej akt Prezesa NIK zaadresowany w ramach stosunku służbowego do podległego pracownika, wydawany na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli, o skierowaniu tego pracownika do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia, czy stan zdrowia pracownika pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym, przepisem takim nie jest art. 96 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli. Przepis ten wskazuje, że od decyzji Prezesa Najwyższej Izby Kontroli w sprawach o przeniesienie mianowanego kontrolera do kontrolnej jednostki organizacyjnej Najwyższej Izby Kontroli w miejscowości innej niż siedziba kontrolnej jednostki organizacyjnej Najwyższej Izby Kontroli, w której mianowany kontroler wykonuje pracę, oraz w sprawach, o których mowa w art. 92 i 93 tej ustawy, mianowanemu kontrolerowi przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zwrócić należy uwagę, że art. 92 ust. 3 ww. ustawy pozostaje w bezpośrednim związku z jej art. 92 ust. 2, który wszak stanowi, że "stosunek pracy z mianowanym kontrolerem rozwiązuje się bez wypowiedzenia w razie: 1) trwającej dłużej niż 1 rok niezdolności do pracy spowodowanej chorobą; 2) nieusprawiedliwionego niezgłoszenia się do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w okolicznościach, o których mowa w ust. 3 ". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia skierowania pracownika na badania lekarskie przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli nie ma samodzielnego charakteru sprawy, lecz jest wewnątrzsłużbowym aktem incydentalnym (wpadkowym) w sprawie zasadności rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem mianowanym z uwagi na kwestie zdrowotne. A zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje niewątpliwie na decyzje Prezesa NIK wydane na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli, i w ramach jej rozpoznawania sąd ten może kontrolować prawidłowość zastosowania przez organ art. 92 ust. 3 ww. ustawy, nie przysługuje zaś odrębnie na sam akt skierowania przez Prezesa NIK mianowanego kontrolera do lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia, czy stan zdrowia tego kontrolera pozwala na zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku. Rzeczony akt skierowania mieści się bowiem w zakresie postępowań, których dotyczą rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 92 ust. 2 przywołanej ustawy. Na gruncie normy art. 92 ust. 3 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli nie istnieje w rezultacie odrębna, samodzielna sprawa administracyjna, która mogłaby być przedmiotem orzekania sądowoadministracyjnego. Wniesienie zaś skargi na akt incydentalny jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 13 kwietnia 2015 r., I OPS 5/14). Treść przepisu art. 92 ust. 3 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli wyraźnie wskazuje, że stanowi on podstawę materialną do wydania przez Prezesa NIK aktu zaadresowanego do podległego pracownika i dotyczącego skierowania tego pracownika na badania lekarskie w przedmiocie możliwości jego dalszego zatrudnienia, a zatem, że rozstrzyga o obowiązku pracownika wynikającym ze stosunku wewnętrznego, służbowego. Akt ten nie przesądza bezpośrednio o nawiązaniu, rozwiązaniu lub przekształceniu stosunku służbowego, jak czynią to decyzje wydane na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli. Godzi się zatem dodać, że wydanemu na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli aktowi Prezesa NIK brakuje cechy "zewnętrzności", która wymagana jest dla poddania aktu kontroli sądowoadministracyjnej. Wyłączenie przez ustawodawcę aktów wydawanych w ramach stosunku zamykającego się w relacji podległości służbowej podyktowane jest naturą tego stosunku i koniecznością zapewnienia prawidłowego funkcjonowania, sterowności organów administracji. Założenie to realizuje właśnie art. 5 pkt 2 p.p.s.a. Skoro zatem skarżony akt jest wydawany na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli w ramach stosunku wewnętrznego łączącego B.S. i Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, a skutki tego aktu zamykają się wyłącznie w granicach tego stosunku, mając charakter wpadkowy w sprawie zastosowania art. 92 ust. 2 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli, to akt ten jest niewątpliwie incydentalnym aktem wynikającym z podległości służbowej, a zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniesionej na niego skargi z uwagi na dyspozycję przywołanego przepisu art. 5 pkt 2 p.p.s.a. oraz brak samodzielnej sprawy administracyjnej. Z uwagi na to skarga podlegała odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 (niewłaściwość sądu z uwagi art. 5 pkt 2 p.p.s.a.) i pkt 6 p.p.s.a. (brak samodzielnego charakteru sprawy). Skoro zaś Sąd ten wydał wyrok, to podlegał on uchyleniu, a skarga odrzuceniu, co uczynił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem na podstawie art. 189 p.p.s.a.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

26 maja 2015

Symbol z opisem

[6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6190-sluzba-cywilna-pracownicy-mianowani-nauczyciele)

Skarżony organ

Prezes Najwyższej Izby Kontroli

Sędziowie

Irena Kamińska /sprawozdawca/ Małgorzata Pocztarek /przewodniczący/ Sławomir Pauter

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160000718)  
art. 5 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 1 i 6, art. 189 · Dz.U. 2016 poz. 718
* [Ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli - tekst jednolity](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000082)  
art. 92 ust. 2 i 3, art. 96 · Dz.U. 2012 poz. 82

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [II SA/Wa 991/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-01-09](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-991-14-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2015-01-09--ii-sa-wa-991-14)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: IV SA/Wr 3/16 · 21 lutego 2017Wyrok WSA we Wrocławiu z 21 lutego 2017 r., IV SA/Wr 3/16 – służba Cywilna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sa-wr-3-16-wyrok-wsa-we-wroclawiu-z-2017-02-21--iv-sa-wr-3-16)
* [Sygnatura: I OSK 256/16 · 21 lutego 2017Wyrok NSA z 21 lutego 2017 r., I OSK 256/16 – służba Cywilna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-256-16-wyrok-nsa-z-2017-02-21--i-osk-256-16)
* [Sygnatura: II SA/Wa 1233/16 · 15 grudnia 2016Wyrok WSA w Warszawie z 15 grudnia 2016 r., II SA/Wa 1233/16 – służba Cywilna](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-wa-1233-16-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2016-12-15--ii-sa-wa-1233-16)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/718CE56769)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1568-15-postanowienie-nsa-z-2017-02-21--i-osk-1568-15#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1568%252F15.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B21%2Blutego%2B2017.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCony%2Bwyrok%2Bi%2Bodrzucono%2Bskarg%25C4%2599.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1568%252F15)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
