Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 1270/16

Wyrok NSA z 4 listopada 2016 r., I OSK 1270/16

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

4 listopada 2016

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Ewa Dubiel po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rady Miejskiej w \[...\] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Po 4/16 w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w \[...\] na uchwałę Rady Miejskiej w \[...\] z dnia \[...\] czerwca 2014 r. nr \[...\] w przedmiocie ustalenia stref płatnego parkowania, stawek opłat za parkowanie i sposobu pobierania opłat na drogach publicznych oddala skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1270%252F16.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B4%2Blistopada%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1270%252F16)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 2 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 4/16 – po rozpoznaniu sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w O. na uchwałę Rady Miejskiej w \[...\] z \[...\] czerwca 2014 r., nr \[...\] , w przedmiocie stref płatnego parkowania, stawek opłat za parkowanie i sposobu pobierania opłat na drogach publicznych – stwierdził nieważność § 1 ust. 2, § 2 ust. 2 pkt 2, § 4 ust. 2 pkt 5, § 4 ust. 3 i § 7 ust. 5-10 zaskarżonej uchwały. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Rada Miejska w \[...\]. Zaskarżając wyrok w części, w której orzeczono o stwierdzeniu nieważności § 1 ust. 2 i § 2 ust. 2 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej w \[...\] z \[...\] czerwca 2014 r., nr \[...\] , zarzuciła mu naruszenie prawa materialnego, mianowicie art. 13b ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. drogach publicznych (Dz. U. 2015 r., poz. 460) przez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że sobota nie jest dniem roboczym. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi, względnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono między innymi, że argumenty Sądu I instancji, mające przemawiać za tym, aby sobota nie była dniem roboczym, opierają się na normach prawa procesowego, które jest służebne wobec prawa materialnego. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2011 r., I OPS 1/11, została podjęta na tle art. 57 § 4 k.p.a i miała na celu zapewnienie dochowania przez uczestników postępowania administracyjnego terminu kończącego się w sobotę, a to z tego względu, że w soboty nieczynne są zarówno urzędy organów administracji publicznej, jak i przeważająca większość urzędów pocztowych. We wskazanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "W konsekwencji, miejsce zamieszkania uczestnika postępowania administracyjnego decydowałoby w praktyce o zakresie jego uprawnień w kwestii obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym." W ocenie autora skargi kasacyjnej wykładnia celowościowa art. 13b ust. 1 i ust. 4 ustawy o drogach publicznych (u.d.p.) powinna prowadzić do uznania, że sobota jest dniem roboczym. Ustawa o drogach publicznych umożliwia zarządcom dróg czerpanie dochodów za parkowanie pojazdów w wyznaczonych strefach, a kierujący pojazdami, za odpłatnością, mają możliwość parkowania na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, co wynika z art. 13b ust. 1 i ust. 2 w zw. z ust. 7 u.d.p. Wyznaczenie strefy płatnego parkowania może być zatem traktowane jako swoista usługa, za którą należy się zarządcy drogi odpłatność. W konsekwencji, w odróżnieniu od sytuacji hipotetycznie przedstawionej w uchwale NSA z 15 czerwca 2011 r., I OPS 1/11, pobieranie opłat za parkowanie w soboty nie prowadzi do dyskryminacji ze względu na miejsce zamieszkania, czy też ze względu na niezamożność. Ponadto, skarżąca kasacyjnie odwołała się do argumentacji zawartej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 października 2015 r. II SA/Gl 354/15 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 3 września 2015 r. II SA/Bk 397/15\. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prokurator Okręgowy w O. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – p.p.s.a. – skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły. Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanego w niej zarzutu, powołanego w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), czyli naruszenia art. 13b ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. drogach publicznych (Dz. U. 2015 r., poz. 460) – u.d.p. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do wykładni art. 13b ust. 1 u.d.p. w brzmieniu: "Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo." Dokładnie chodzi o to, czy sobotę można zaliczyć do dni roboczych, w rozumieniu tego przepisu. Ust. 4 art. 13b u.d.p. (powołany także w skardze kasacyjnej) z powyższym zagadnieniem nie ma nic wspólnego, i jak sam autor skargi kasacyjnej wskazuje, nie wystąpiła potrzeba zajmowania się tym przepisem, mimo powołania go w podstawie rozstrzygnięcia przez Sąd I instancji. Innymi słowy należy odpowiedzieć na pytanie, czy ustawowe upoważnienie do ustanowienia przepisów zezwalających na pobieranie opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania w określone dni robocze, stanowi dostateczne upoważnienie do ustanowienia przepisów zezwalających na pobieranie tych opłat w soboty. Powoływana przez Sąd I instancji ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (w dniu podejmowania zaskarżonej uchwały: Dz. U. z 1951 r., Nr 4, poz. 28 ze zm.) zawiera jedynie regulację odnoszącą się do dni wolnych od pracy, nie zawiera natomiast regulacji związanych z czasem pracy, organizacją dni dodatkowo wolnych od pracy oraz zasadami udzielania takich dni przez pracodawców. Wyklucza to przyjęcie domniemania, że z samego faktu nie ujęcia w tej ustawie sobót, jako dni wolnych od pracy, wprowadza ona zasadę, że wszystkie soboty są dniami roboczymi. Wnioskowanie takie prowadziłoby do sprzeczności z pozostałym ustawodawstwem regulującym czas pracy pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, a w szczególności z przepisami działu VI rozdział II Kodeksu pracy. W powoływanej przez Sąd I instancji uchwale z 15 czerwca 2011 r., I OPS 1/11, Naczelny Sąd Administracyjny przywołał uchwałę NSA z 25 czerwca 2001 r., FPS 7/00 (ONSA 2001/4/149), w której przyjęto, że "obecnie są dwie kategorie dni wolnych od pracy: te, które wynikają z ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy, oraz te, które wynikają z ustawowej zasady pięciodniowego tygodnia pracy. Należy podkreślić, że pięciodniowy tydzień pracy ma charakter ustawowy i powszechny, a w praktyce dniem wolnym od pracy, ustalonym w rozkładach pracy, jest z reguły sobota". Od daty podjęcia uchwały z 25 czerwca 2001 r. w przepisach prawa nie nastąpiły takie zmiany, które mogłyby zdezaktualizować stanowisko przyjęte w tej uchwale. W sensie systemowym wykładnia ta ma zatem znaczenie także na gruncie art. 13b ust. 1 u.d.p. Pogląd ten znalazł już akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2016 r., I OSK 3507/15, LEX nr 2080050). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że skoro sobota powinna być traktowana na równi z dniami ustawowo wolnymi od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. (zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2011 r., I OPS 1/11), to zważywszy na zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, należy soboty w ten sam sposób traktować na gruncie art. 13b ust. 1 u.d.p., niezależnie od tego, że ten ostatni przepis, w odróżnieniu od art. 57 § 4 k.p.a., jest przepisem prawa materialnego. Wobec braku legalnej definicji "dni roboczych", przyjęta wykładnia powinna uwzględniać zasadę jednolitego rozumienia tych samych pojęć w obrębie szeroko rozumianej dziedziny prawa, jaką jest prawo administracyjne. Odnosząc się do argumentu powołanego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że zgodnie z art. 13b ust. 2 u.d.p. "Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej." Pośród przesłanek "konstytuujących" istnienie strefy płatnego parkowania przysporzenie dochodu gminie nie jest celem samoistnym. W szczególności nie jest nim stworzenie przez gminę "płatnej usługi" dla posiadaczy pojazdów, jak podniesiono w skardze kasacyjnej. Strefę płatnego parkowania ustala się "na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych (...) w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej (...)". Jak podkreślono w powoływanej wyżej uchwale z 25 czerwca 2001 r., FPS 7/00, "w praktyce dniem wolnym od pracy, ustalonym w rozkładach pracy, jest z reguły sobota". W tym dniu zatem należy liczyć się z mniejszym niż w inne "robocze" dni tygodnia "deficytem miejsc postojowych", a więc w praktyce cele stojące za ustanowieniem strefy płatnego parkowania w soboty dezaktualizują się, tak jak w pozostałe dni wolne od pracy. Wykładnię przyjętą przez Sąd I instancji należy więc podzielić. Mając to na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

20 maja 2016

Symbol z opisem

[6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6036-inne-sprawy-dotyczace-drog-publicznych)

Skarżony organ

Rada Miasta

Sędziowie

Dariusz Chaciński /sprawozdawca/ Roman Ciąglewicz /przewodniczący/ Wojciech Jakimowicz

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20150000460)  
art. 136 ust. 1 · Dz.U. 2015 poz. 460

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Po 4/16 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2016-03-02](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-po-4-16-wyrok-wsa-w-poznaniu-z-2016-03-02--iii-sa-po-4-16)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I OSK 1448/16 · 4 listopada 2016Wyrok NSA z 4 listopada 2016 r., I OSK 1448/16](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1448-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1448-16)
* [Sygnatura: I OSK 1556/16 · 4 listopada 2016Wyrok NSA z 4 listopada 2016 r., I OSK 1556/16](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1556-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1556-16)
* [Sygnatura: II SA/Gl 915/16 · 4 listopada 2016Wyrok WSA w Gliwicach z 4 listopada 2016 r., II SA/Gl 915/16](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sa-gl-915-16-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2016-11-04--ii-sa-gl-915-16)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/1731568BEC)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1270-16-wyrok-nsa-z-2016-11-04--i-osk-1270-16#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1270%252F16.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B4%2Blistopada%2B2016.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1270%252F16)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
