Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I OSK 1202/13

Postanowienie NSA z 19 czerwca 2013 r., I OSK 1202/13 – zasób geodezyjny i kartograficzny

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

19 czerwca 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 169/12 o odrzuceniu skargi A.W. na bezczynność Starosty Piaseczyńskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1202%252F13.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B19%2Bczerwca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1202%252F13)

## Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 169/12, Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę A.W. na bezczynność Starosty Piaseczyńskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku oraz zwrócił skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu wskazano, że we wniesionej skardze do sądu administracyjnego skarżąca podniosła, że w złożonych pismach z dnia 23 stycznia 2012 r. i 28 lutego 2012 r. domagała się od organu wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego wadliwego opracowania geodezyjnego, znak: \[...\] sporządzonego bez ustalenia stanu prawnego rozgraniczonych nieruchomości oraz sporządzonego w dniu 8 sierpnia 1989 r. w oparciu o ustawę z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne zamiast w oparciu o dekret z dnia 13 września 1946 r., skoro rozgraniczenie zawisło przed wejściem w życie ww. ustawy oraz wadliwego opracowania, znak: \[...\], które zostało sporządzone pod pozorem wznowienia granic pomiędzy działkami nr \[...\] i \[...\], a w rzeczywistości w oparciu o operat \[...\] sfabrykowany przez geodetę z naruszeniem tytułów prawnych. W związku z uchylaniem się przez organ od załatwienia ww. wniosków skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - w terminie 14 dni od daty wydania wyroku - wyżej opisanych opracowań geodezyjnych oraz ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego uchylania się od dokonania tych czynności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu. W uzasadnieniu Sąd wskazał na przepis § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493), zwanego dalej "rozporządzeniem z dnia 17 maja 1999 r." i podniósł, że podziela stanowisko zaaprobowane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/12, iż "obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wyłączania z zasobu dokumentacji w sytuacjach innych niż wymienione w § 7 ww. rozporządzenia. Wskazane w tym przepisie okoliczności uzasadniające wyłączenie materiałów uznać należy za wyjątkowe, ograniczające się do sytuacji, w których jakość materiałów znajdujących się w zasobie nie pozwala na ich wykorzystanie". Podniesiono także, że uprawnionym do złożenia wniosku w tym zakresie jest kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, a wniosek ten podlega ocenie komisji powołanej przez Głównego Geodetę Kraju czy starostę. Sąd wskazał także, że organy zobowiązane są działać na podstawie i w granicach prawa (art. 6 K.p.a.). Nie mogą zatem zrobić więcej, niż upoważnia ich do tego prawo. Skoro zatem ani ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), ani żaden inny akt obowiązującego prawa nie daje podstawy do wystąpienia z wnioskiem podmiotowi zainteresowanemu wyłączeniem danego materiału z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tym samym wniosek taki nie rodził po stronie Starosty Piaseczyńskiego powstania obowiązku podjęcia działania w jednej z form prawnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W tym stanie rzeczy przedmiotową skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wywiodła skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę i zobowiązanie Starosty Piaseczyńskiego do wyłączenia z zasobu powiatowego, na zasadzie § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 maja 1999 r., w terminie czternastu dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia, operatu \[...\] i operatu \[...\] ponieważ utraciła one przydatność użytkową na skutek ich umyślnego przeinaczania oraz zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono: 1\. niewłaściwe zastosowanie § 7 ust. 1, § 7 ust. 2 i § 7 ust. 3 rozporządzenia z dnia 17 maja 1999 r., gdyż na zasadzie "art. 40.2.1 i art. 40.3.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wyłącznie uprawnionym do dysponowania zasobem geodezyjnym w powiecie starosta powiatowy, który jest przełożonym kierownika ośrodka. Natomiast kierownik ośrodka jest bezspornie uprawniony do wnioskowania do komisji o wyłączenie z zasobu materiałów, które utraciły przydatność użytkową, ale nie jest organem jak starosta przeciwko któremu można wnieść skargę administracyjną. Wielomiesięczne starania pokrzywdzonej o doprowadzenie operatów do zgodności z prawem okazały się bezskuteczne, dlatego została wniesiona skarga na bezczynność starosta jako organowi odpowiedzialnemu za zasób. Konkluzja komisji potwierdza, zrobiono wszystko, aby nie ujawnić sfingowanych operatów. Powołane w wywodach orzeczenia o odrzuceniu skargi dotyczą zupełnie innych stanów faktycznych (nie patologii, jak w niniejszej sprawie). Zatem nie są dowodami w tej sprawie i nie stanowią dowodu na poparcie podnoszonej tezy. 2\. nieustosunkowanie się do zarzutu, że dekret o rozgraniczeniu nieruchomości z dnia 13 września 1946 r. (Dz. U. Nr 53, poz. 398) na podstawie którego geodeta uprawniony obowiązany był wykonać rozgraniczenie, a nie zna "wznowienia granic" wykazanego w operacie \[...\] i opinii z 8 sierpnia 1989 r. Owo "wznowienie granic" zmieniło stan prawny działki skarżącej w wyniku czego utraciła 255 m² gruntu w porównaniu z prawomocnym od dnia 30 kwietnia 1987 r. orzeczeniem Sądu Rejonowego \[...\] sygn. akt \[...\]. Było to zwykłe fałszerstwo. Operat ten został zaewidencjonowany w zasobie nielegalnie o czym dalej. 3\. naruszenie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez nieustosunkowanie się do zarzutu operatu \[...\] i operatu \[...\], 4\. naruszenie prawa materialnego poprzez nieustosunkowanie się do zarzutu nielegalnego zaewidencjonowania w zasobie sfałszowanego operatu \[...\] bez obligatoryjnego orzeczenia Urzędu Miasta i Gminy w P. o którym mowa w § 8 ust. 1 dekretu o rozgraniczeniu nieruchomości z 13 września 1946 r. (Dz. U. Nr 53, poz. 398). Orzeczenie nigdy nie zostało wydane, bo od 20 czerwca 1989 r. aż do dzisiaj nie doszło do rozgraniczenia, a mimo to sfałszowany operat został zewidencjonowany i od 26 lat znajduje się jako nieusuwalny w państwowym zasobie geodezyjnym. Sfałszowany operat narusza stan prawny działki nr \[...\] skarżącej wykazany w orzeczeniu sądowym \[...\], a także § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454); 5\. naruszenie prawa materialnego poprzez nieustosunkowanie się do zarzutu sfałszowania operatu \[...\] w ten sposób, że granica rozdzielająca sporne nieruchomości została przeniesiona do tego operatu ze sfałszowanego operatu \[...\], a więc z naruszeniem tytułu prawnego prawomocnego orzeczenia \[...\] co narusza § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia o ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że czynność będąca przedmiotem skargi dotyczy działania organu administracji w zakresie czynności materialno-technicznej o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Nadto zawarła argumentację na poparcie powyższych zarzutów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Starosta Piaseczyński wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa prawnego wg norm przepisanych. W piśmie z dnia 16 czerwca 2013 r. A.W. wniosła o zdjęcie przedmiotowej sprawy z wykazu posiedzeń niejawnych w dniu 19 czerwca 2013 r. i wyznaczenie nowego terminu rozpoznania sprawy, po doręczeniu przez Starostę Piaseczyńskiego oryginałów szeregu wymienionych dokumentów, w tym m. in. operatu rozgraniczeniowego \[...\]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania określone enumeratywnie w § 2 tego artykułu, które w rozpoznawanej sprawie nie występują. Tym samym sprawa ta mogła być rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach wywiedzionej skargi kasacyjnej. A tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną skargę na bezczynność Starosty Piaseczyńskiego jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., albowiem uznał, że złożony przez stronę wniosek nie rodzi po stronie organu obowiązku podjęcia działania w jednej z form prawnych o których w mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Zdaniem Sądu materiały, które utraciły swoją przydatność użytkową podlegają wyłączeniu z zasobu, ale tylko na wniosek kierownika właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, który to wniosek uruchamia stosowną procedurę w myśl § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 17 maja 1999 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podniesione przez skarżącą zarzuty nie podważyły stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. stanowi, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przysługuje do sądu administracyjnego w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zatem z przepisu tego wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organów możliwe jest w przypadkach wskazanych w pkt 1-4a powyższego przepisu, a zatem w sprawach w których są wydawane decyzje (pkt 1) i postanowienia (pkt 2 i 3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności inne niż określone w pkt 1-3, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), a także w sprawach w których mogą być wydawane w indywidualnych sprawach pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). Innymi słowy można stwierdzić, że skarga na bezczynność dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Zatem przyjąć należy, że warunkiem dopuszczalności skargi jest istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania organu. W przedmiotowej sprawie w dacie orzekania przez Sąd pierwszej instancji przepis § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 maja 1999 r. stanowił, że materiały, które utraciły przydatność użytkową podlegają wyłączeniu z zasobu na wniosek właściwego kierownika ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej. Wniosek ten podlega ocenie komisji powołanej przez starostę dla zasobu powiatowego (§ 8 ust. 1). Ocena komisji zatwierdzona przez wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego – w stosunku do zasobów wojewódzkiego i powiatowych, stanowi podstawę do wykreślenia wyłączonych materiałów z ewidencji ośrodków dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (§ 8 ust. 2). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał procedurę wyłączenia materiałów, które utraciły przydatność użytkową z zasobu, konstatując, że jedynym podmiotem który może skutecznie, na podstawie przepisu § 7 ust. 1 powyższego rozporządzenia, wystąpić z wnioskiem o wyłączenie materiałów z zasobu jest kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej. Do wystąpienia z takim wnioskiem nie uprawnia również żaden wskazany przez skarżącą przepis prawa. Zatem złożony wniosek nie zobowiązywał organu do wszczęcia postępowania z tego względu, że przepisy nie przewidują wyłączenia materiałów z zasobu na wniosek innego podmiotu niż wskazany wyżej kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej. Co najwyżej wniosek ten, potraktowany jako skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, mógł stanowić impuls do podjęcia stosownych działań z urzędu. Jednakże brak powyższego nie powoduje, że skarżąca może domagać się zobowiązania organu do podjęcia wnioskowanych działań. Brak działania przez organ z urzędu nie podlega zaskarżeniu skargą na bezczynność. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro wniesiona skarga na bezczynność została odrzucona z przyczyn formalnych, to pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej jako odnoszące się do kwestii merytorycznych dotyczących zasadności wyłączenia materiałów objętych wnioskiem o wyłączenie nie mają znaczenia dla kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji. Dlatego brak jest podstaw do przedstawienia w tym zakresie pogłębionych rozważań. Nadto nadmienić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącej o zdjęcie sprawy z wykazu posiedzeń niejawnych w dniu dzisiejszym i wezwanie organu do nadesłania oryginałów dokumentów wskazanych w piśmie z dnia 16 czerwca 2013 r., albowiem dokumenty te nie mają żadnego wpływu na kwestię oceny niedopuszczalności skargi na bezczynność w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

29 maja 2013

Symbol z opisem

[6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny 658](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6123-zasob-geodezyjny-i-kartograficzny)

Hasła tematyczne

Odrzucenie skargi

Skarżony organ

Starosta

Sędziowie

Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20120000270)  
art. 58 par. 1 pkt 6 · Dz.U. 2012 poz. 270
* [Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19990490493)  
par. 7 ust. 1 · Dz.U. 1999 nr 49 poz. 493

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [IV SAB/Wa 169/12 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2013-02-14](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sab-wa-169-12-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2013-02-14--iv-sab-wa-169-12)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: II SAB/Bk 11/13 · 6 czerwca 2013Wyrok WSA w Białymstoku z 6 czerwca 2013 r., II SAB/Bk 11/13 – zasób geodezyjny i kartograficzny](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/ii-sab-bk-11-13-wyrok-wsa-w-bialymstoku-z-2013-06-06--ii-sab-bk-11-13)
* [Sygnatura: IV SAB/Wa 169/12 · 14 lutego 2013Postanowienie WSA w Warszawie z 14 lutego 2013 r., IV SAB/Wa 169/12 – zasób geodezyjny i kartograficzny](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iv-sab-wa-169-12-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2013-02-14--iv-sab-wa-169-12)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0E70D12EA5)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-osk-1202-13-postanowienie-nsa-z-2013-06-19--i-osk-1202-13#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BOSK%2B1202%252F13.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B19%2Bczerwca%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BOSK%2B1202%252F13)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
