Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I GZ 391/26

Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., I GZ 391/26

Wynik

Uchylono zaskarżone postanowienie

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

28 października 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 1209/26 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. S.A. w W. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia \[...\] marca 2026 r. nr \[...\] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BGZ%2B391%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BGZ%2B391%252F26)

## Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 maja 2026 r., V SA/Wa 1209/26 w punkcie 1\. odrzucił skargę S. S.A. w W. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z \[...\] marca 2026 r. nr \[...\] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W punkcie 2\. zwrócił ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz spółki 200 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy: S. S.A. w W. (dalej: Skarżąca lub spółka) wniosła skargę na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z \[...\] marca 2026 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W wykonaniu zarządzenia Sądu I instancji z 23 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków skargi, poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 73 ust. 3 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2025 r. poz. 1733 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa) w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odpowiedziała na wezwanie pismem z 6 maja 2026 r. Uzasadniając odrzucenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, że wniesiona wraz ze skargą dokumentacja obejmowała niepoświadczone kopie dokumentów, o których mowa w art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Co za tym idzie spółka nie wykonała wezwania Sądu w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd I instancji zauważył, że przedłożona przez pełnomocnika Skarżącej dokumentacja nie pozwala na uznanie, że wezwanie Sądu zostało prawidłowo wykonane. W przekazanej dokumentacji brak jest informacji, o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 56 ust. 4 (tj. dokumentu wymienionego w art. 73 pkt 2 ustawy wdrożeniowej). Informacja ta została co prawda złożona wraz ze skargą, ale – podobnie jak inne dołączone do skargi dokumenty - nie została złożona z zachowaniem wymogu, o którym mowa w art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej. Spółka złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz "wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia". Ewentualnie autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w trybie reasumpcji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i ponowne rozpoznanie sprawy, gdyż podstawy zażalenia są oczywiście usprawiedliwione. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania art. 73 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 w związku z art. 73 ust. 6 pkt 2 i ust. 7 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych oraz art. 48 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 614 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 86 i 87 p.p.s.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy – poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i uznanie, że: 1\. Skarżąca nie złożyła kompletnej dokumentacji pozwalającej na rozstrzygnięcie sprawy, a następnie nie uzupełniła wymogów formalnych wniesionej skargi poprzez niedołączenie jednego dokumentu w postaci wyszczególnionej w art. 48 § 3 p.p.s.a. i art. 73 ust. 4 Ustawy wdrożeniowej, podczas gdy do akt została złożona kompletna dokumentacja w oryginale, tj. w formie, w jakiej skarżąca otrzymała korespondencję od Organu, rzekomo brakujący dokument informacja o wynikach oceny Karta oceny dla Etapu I i II i nie zawiera jakichkolwiek podpisów Organu, czy to złożonych w formie pisemnej, czy to elektronicznej pieczęci, czy innych oznaczeń charakterystycznych dla dokumentu, a zatem do akt sprawy złożony został dokument w formie uzyskanej od Organu, co przesądza o złożeniu kompletnej dokumentacji w rozumieniu art. 73 ust. 4 i 5 Ustawy wdrożeniowej oraz bezpodstawnym wezwaniu Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie Karty oceny dla Etapu który nie istniał gdyż skarga w tym zakresie od chwili jej złożenia zawierała prawidłowy załącznik, 2\. Skarżąca nie złożyła kompletnej dokumentacji pozwalającej na rozstrzygnięcie sprawy, a następnie nie uzupełniła wymogów formalnych wniesionej skargi – poprzez niedołączenie dokumentacji (jednego dokumentu - informacja o wynikach oceny projektu) wymienionej w art. 73 ust. 3 Ustawy wdrożeniowej w postaci wyszczególnionej w art. 48 § 3 p.p.s.a. i art. 73 ust. 4 Ustawy wdrożeniowej, podczas gdy dokumenty dołączone przez Skarżącą do skargi nie stanowią dokumentów, o jakich mowa w art. 48 § 3 p.p.s.a. (nie są przedkładane na żądanie Sądu), lecz faktycznie stanowią akta administracyjne, czyli akta sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 p.p.s.a., które zostały przedłożone w sposób kompletny i całościowy, z zachowaniem formy dotychczas akceptowanej i stosowanej przez Organ, przy czym komunikacja i korespondencja stron odbywała się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego projekt \[...\], a także w formie elektronicznej, a dokumenty mają formę niepodpisanych plików, jak wyżej wymieniony wynik oceny projektu, lub są generowane przez system; 3\. Skarżąca nie złożyła kompletnej dokumentacji do akt sprawy pozwalającej na rozstrzygnięcie sprawy, a następnie nie uzupełniła wymogów formalnych, podczas gdy Skarżąca podjęła czynności zmierzające do wykonania zarządzenia do uzupełniania braków i ponownego przekazania kompletnej dokumentacji w formie, którą dysponowała Skarżąca, tj. w formie wiarygodnej pozwalającej Sądowi na opracowanie rozstrzygnięcia, ale bez swojej winy ze względu na utrudnienia technologiczne w działaniu systemów teleinformatycznych nie załączyła jednego dokumentu, który to brak został uzupełniony w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. (wniosek w aktach). Nie istnieją zatem jakiekolwiek przeszkody dla Sądu w rozpoznaniu sprawy, gdyż dysponuje wszystkimi merytorycznie istotnymi dokumentami; 4\. a w konsekwencji odrzucenie skargi przez Sąd, pomimo tego, że w sprawie nie wystąpiły żadne przeszkody uniemożliwiające nadanie sprawie biegu, a przeważające orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi na stanowisku, że składana przez stronę kompletna dokumentacja ma mieć formę wiarygodną. Złożona wraz ze skargą dokumentacja określona w art. 73 ust. 3 Ustawy wdrożeniowej miała przymiot wiarygodności, była również kompletna, gdyż jej forma i treść odpowiadała formie i treści dokumentów otrzymywanych przez Skarżącą od Organu. Brakujący wg Sądu załącznik Karta oceny dla Etapu I i II został przekazany w oryginale, gdyż nie zawiera jakichkolwiek podpisów czy pieczęci. Załącznik ten ma przymiotu dokumentu, gdyż jako dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej formie w zakresie działania Organu, co nadaje mu przymiot prawdziwości tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Wobec formy złożonego dokumentu nie podlegał on zatem poświadczeniu za zgodność z oryginałem w trybie art. 73 ust. 4 Ustawy wdrożeniowej i art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów spółka przedstawiła w uzasadnieniu zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgłoszony przez spółkę wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 196 p.p.s.a. wykonania zaskarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego nie jest rozpatrywany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 196 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. O wstrzymaniu wykonania postanowienia decyduje Sąd I instancji przed przekazaniem akt sądowi kasacyjnemu. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w obecnej chwili nie może odnieść zamierzonego skutku (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 3 września 2015 r., I FZ 290/15). W sprawie skarga do Sądu I instancji została złożona na podstawie art. 73 ustawy wdrożeniowej zgodnie z którym w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 i 1685 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1427). Ustawa wdrożeniowa reguluje tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach, stanowiąc w art. 71 ust. 2 ustawy, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 64 ust. 3, art. 69 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 ust. 2 albo art. 77 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. Jak wynika z treści art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 56 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 69 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 albo art. 77 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 – art. 73 ust. 7 ustawy wdrożeniowej. Jak wynika z akt sprawy, Sąd I instancji wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków skargi, poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej - w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca pismem z 6 maja 2026 r. przedłożyła niepoświadczone kopie dokumentów. Mając na uwadze, że konkursy mogą obywać się w sposób tradycyjny, wykorzystujący formę papierową, bądź z wykorzystaniem systemów elektronicznych, dokumenty składające się na kompletną dokumentację mogą mieć pierwotnie formę papierową albo elektroniczną. Ustawa wdrożeniowa nie definiuje użytego w art. 73 ust. 4 pojęcia "uwierzytelniona kopia". Dodać należy, że według art. 76 ustawy wdrożeniowej, ustawa ta nie wyłącza odpowiedniego stosowania art. 48 p.p.s.a. Zgodnie z treścią ww. przepisu zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Generalnie przyjmuje się, że odpisem jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści oryginalnego dokumentu, poświadczone za zgodność z oryginałem dokumentu. Poświadczenie zgodności odpisu dokumentu z oryginałem oznacza, że osoba poświadczająca potwierdza, że treść odpisu odzwierciedla treść oryginału. Osoba taka przed złożeniem poświadczenia miała zatem możliwość obejrzenia oryginału i porównania go z odpisem. Pełnomocnik wymieniony w art. 48 § 3 p.p.s.a., składając na odpisie dokumentu adnotację, że jest on zgodny z oryginałem, wraz z innymi danymi wymaganymi przez ustawę, de facto zaświadcza, że zapoznał się z oryginalnym dokumentem, a następnie skopiował go w celu wykorzystania w danym postępowaniu. Powyższe oznacza, że dokument oryginalny musi istnieć, a co więcej – powinien być w zasięgu danego pełnomocnika (M. Grego "Uwierzytelnianie dokumentów przez pełnomocników", ATDP 2010/2, s. 96-100). W piśmiennictwie zwraca się też uwagę, że celem czynności polegającej na poświadczeniu zgodności z oryginałem odpisu, wyciągu lub kopii każdego dokumentu, jest stwierdzenie, że dokumenty te są ze sobą zgodne pod względem treściowym oraz zamieszczenie odpowiedniej klauzuli legalizacyjnej (por. J. Biernat "Poświadczenie przez notariusza zgodności z oryginałem odpisu, wyciągu lub kopii dokumentu sporządzonego w języku obcym" Rejent 2002/10/28). Zwrócić przy tym należy uwagę na to, że dokumenty dołączone przez wnioskodawcę do skargi w zakresie określonym w art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej nie stanowią dokumentów, o jakich mowa w art. 48 § 1 p.p.s.a. lecz faktycznie stanowią akta administracyjne, czyli akta sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 p.p.s.a. Nie wszystkie dokumenty, które składają się na kompletną dokumentację w rozumieniu art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej będą miały charakter oryginałów. Charakter oryginałów będą zasadniczo miały doręczone wnioskodawcy w formie pisemnej i objęte zaskarżeniem rozstrzygnięcia. Wnioskodawca nie będzie posiadał oryginału wniosku o dofinansowanie czy też jego załączników oraz protestu i pism bądź oświadczeń załączonych do wniosku, gdyż te będą w dyspozycji organu. Zatem możliwość złożenia w oryginale może dotyczyć jedynie tych dokumentów, które mając taki charakter pozostają w dyspozycji wnioskodawcy na moment złożenia skargi. W konsekwencji logiczny jest wniosek, że w przypadku braku posiadania przez wnioskodawcę oryginałów dokumentów składających się na kompletną dokumentację w rozumieniu art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, podmioty wymienione w art. 48 § 3 p.p.s.a. nie będą miały możliwości poświadczenia za zgodność z oryginałem odpisów tych dokumentów. Dokonanie czynności poświadczenia przez notariusza czy też pełnomocnika strony występującego w tej sprawie, będącego adwokatem lub radcą prawnym, jest bowiem możliwe wyłącznie, gdy podmioty te miały rzeczywistą możliwość zapoznania się z oryginałem dokumentu. Z powyższych wywodów wynika więc, że odpowiednie stosowanie art. 48 § 3 p.p.s.a. przez jego bezpośrednie zastosowanie wręcz uniemożliwiałoby wnioskodawcy dopełnienie obowiązku określonego w art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej. W ten sposób naruszone zostałoby prawo do Sądu zagwarantowane w art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, a także w art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Zatem użytego w art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej zwrotu "uwierzytelniona kopia" nie można na gruncie tej ustawy utożsamiać wyłącznie z czynnością poświadczenia zgodności z okazanym oryginałem odpisu lub kopii dokumentu przez podmioty, o których mowa w art. 48 § 3 p.p.s.a. Uwierzytelnieniem jest umieszczenie na odpisie lub kserokopii dokumentu oświadczenia zaopatrzonego podpisem zawierającego stwierdzenie jego zgodności z oryginałem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 sierpnia 2006 r., I OSK 1112/05, LEX nr 275435). Niewątpliwie podmiotem uprawnionym do uwierzytelnienia dokumentów urzędowych jest organ, który dokumenty te wytworzył. Uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej pełnomocnik (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11, LEX nr 1149364). Natomiast podmiotem uprawnionym do potwierdzenia za zgodność z oryginałem odpisu, wyciągu lub kopii każdego okazanego dokumentu jest notariusz działający jako osoba zaufania publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2010 r., II OSK 1508/09, LEX nr 746596). Podkreślić przy tym należy, że na gruncie art. 30c ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) – przed jego nowelizacją wprowadzoną z dniem 28 czerwca 2013 r. – Naczelny Sąd Administracyjny przyjmował, że uwierzytelnienia kopii dokumentów pochodzących od strony, jak również pism organu kierowanych do strony może dokonać sama strona, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności takiego oświadczenia (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 luty 2012 r., II GSK 2401/11; post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2011 r., II GSK 1452/10; z 30 września 2010 r., II GSK 1051/10 baza orzeczeń nsa.gov.pl). Jednakże w niektórych judykatach wydanych na podstawie art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r. (identyczny w treści z przepisem art. 73 ustawy wdrożeniowej) Naczelny Sąd Administracyjny przyjmował, że uwierzytelnienia przedkładanych odpisów lub kopii może dokonać jedynie osoba uprawniona, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2014 r., II GSK 19/14; post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2301/13). Ten ostatnio powołany pogląd nie został zaakceptowany w doktrynie. Podkreślono, że jest to stanowisko zbyt daleko idące. Odpowiednie zastosowanie przepisu art. 48 § 3 p.p.s.a. w zakresie objętym art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, tj. w odniesieniu do kompletnej dokumentacji sprawy w rozumieniu art. 73 cyt. ustawy, powinno polegać na wyłączeniu stosowania art. 48 § 3 p.p.s.a. Argumentowano, że obowiązek przedłożenia przez skarżącego dokumentów składających się na akta sprawy jest odwróceniem standardowej reguły wynikającej z art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którą akta sprawy powinien przekazać sądowi organ administracji. Jest to istotne obciążenie dla skarżącego i nie powinny mu towarzyszyć inne dodatkowe wymogi, a takimi jest niewątpliwie konieczność poniesienia kosztów zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika w celu uwierzytelniania dokumentacji. Przedkładana przez wnioskodawcę dokumentacja podlega niejako automatycznie weryfikacji przez organ, którego dotyczy złożona skarga. Wszelkie zastrzeżenia odnośnie wiarygodności odpisów czy kopii, przedłożonych jako "kompletna dokumentacja" sprawy mogą być łatwo weryfikowane przez ich konfrontację z oryginałami pozostającymi w dyspozycji organu (por. J. Ostałowski w: M. Dołowiec, D.E. Harasimiuk, M. Metlerska-Drabik, J. Ostałowski, R. Poździk, A. Wołyniec-Ostrowska "Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów Wyd. Sej. W-wa 2016, s. 351-355). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy w pełni podzielić powyższą argumentację. Nie bez znaczenia jest przy tym specyfika trybu, w jakim wnoszona jest skarga, o której stanowi art. 73 ustawy wdrożeniowej (bezpośrednio do sądu administracyjnego), a także i to, że sądy administracyjne orzekają w tych sprawach z uwagi na regulację zawartą w art. 3 § 3 p.p.s.a. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zastosowanie w sposób odpowiedni art. 48 § 3 p.p.s.a. nie wyklucza przyjęcia, że wydruk pisma z adnotacją skarżącego "za zgodność z oryginałem" w istocie odpowiada oryginałowi tego dokumentu. Taką adnotację należy bowiem uznać za oświadczenie, że strona otrzymała w wersji elektronicznej pismo o treści takiej, jak załączony do skargi wydruk. Domniemywać należy zgodność takiego oświadczenia z rzeczywistym stanem rzeczy, jeżeli rzetelność kopii nie jest kwestionowana przez instytucję będącą stroną w sprawie sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2017 r., II GSK 2413/17, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lipca 2018 r., I GSK 2468/18). Reasumując powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać, że "uwierzytelniona kopia" w rozumieniu art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej odnosi się jedynie do poświadczenia za zgodność z oryginałem odpisów lub kopii dokumentów przez profesjonalnych pełnomocników albo notariusza. Oczywiście ten sposób uwierzytelniania kompletnej dokumentacji, o której stanowi art. 73 ust. 3 ww. ustawy, załączonej do skargi jest dopuszczalny. Jednakże w świetle art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej przyjąć należy, że wymóg ten zostanie także spełniony, gdy strona dołączy do skargi kopię tej dokumentacji, której zgodność z oryginałem zostanie potwierdzona w sposób wiarygodny. Nastąpić to może poprzez umieszczenie na odpisie lub kserokopii dokumentu oświadczenia zaopatrzonego podpisem, zawierającego stwierdzenie jego zgodności z oryginałem. Zatem złożenie tego rodzaju oświadczenia zaopatrzonego podpisem może być dokonane przez stronę. W sprawie Sąd I instancji pozostawił skargę bez rozpatrzenia, bowiem spółka w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków skargi nadesłała wprawdzie dokumenty lecz stanowiły one niepoświadczone kopie dokumentów, o których mowa w art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że przedłożone niepoświadczone kopie dokumentów nie spełniają wymogu, o jakim mowa w art. 73 ust. 4 tej ustawy wdrożeniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien ponownie wezwać spółkę do ich poświadczenia, w sposób, o którym mowa wyżej. Tym samym zarzuty zażalenia dotyczące naruszenia 73 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 w związku z art. 73 ust. 6 pkt 2 i ust. 7 Ustawy wdrożeniowej w związku z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych oraz art. 48 § 3 należało uznać za trafne. Sąd I instancji błędnie przyjął, że skarżąca nie uzupełniła braku skargi odnośnie przedłożonych w postaci uwierzytelnionej kopii dokumentów nie złożyła we właściwej formie. Jeżeli dokumenty pierwotnie miały formę papierową dokumentacja może zostać wniesiona w formie papierowych oryginałów albo papierowych odpisów uwierzytelnionych w sposób określony w art. 48 § 3 p.p.s.a. (tj. ich zgodność z oryginałem musi zostać stosownie poświadczona). Może również zostać przekazana elektronicznie – w formie skanów powyższych dokumentów, które zostaną uwierzytelnione w sposób przewidziany w art. 48 § 3a p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli odpis dokumentu został sporządzony w formie dokumentu elektronicznego, poświadczenie jego zgodności z oryginałem, o którym mowa w art. 48 § 3 p.p.s.a., dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Niemniej o takiej formie poświadczenia dokumentów spółka winna zostać precyzyjnie wezwana – czego zabrakło. Jeżeli natomiast dokumenty pierwotnie miały formę elektroniczną, dokumentację należy złożyć w oryginalnej, tj. elektronicznej formie (np. przez ePUAP, na nośniku danych - CD, pendrive) albo w formie wydruków poświadczonych za zgodność z oryginałem w trybie art. 48 § 3 p.p.s.a. Przekształcenie dokumentu elektronicznego do formy papierowej (np. wydruk) tworzy jedynie kopię dokumentu, która wymaga uwierzytelnienia w sposób przewidziany dla uwierzytelniania kopii/odpisów dokumentów papierowych. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi odbywa się to właśnie w trybie art. 48 § 3 p.p.s.a., tj. jak już wskazywano zgodność odpisu (wydruku) z oryginałem musi zostać poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Dokumentacja jest zatem kompletna jeżeli zawiera wszystkie wymagane elementy (dokumenty) i ma formę oryginałów albo kopii uwierzytelnionych w sposób określony w art. 48 § 3 i § 3a p.p.s.a. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że poświadczone za zgodność z oryginałem przez prezesa spółki dokumentów niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy nie spełnia wymogu, o jakim mowa w art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej – bez prawidłowego wezwania spółki w tej mierze. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 76 ustawy wdrożeniowej.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

6 października 2026

Symbol z opisem

6559

Hasła tematyczne

Odrzucenie skargi

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 196, art. 48 par. 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
* [Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (t. j.)](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20250001733)  
art. 73 ust. 3, ust. 4; art. 76 · Dz.U. 2025 poz. 1733

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [V SA/Wa 1209/26 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2026-05-18](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-1209-26-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2026-05-18--v-sa-wa-1209-26)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: V SA/Wa 323/26 · 28 października 2026Wyrok WSA w Warszawie z 28 października 2026 r., V SA/Wa 323/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-323-26-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-10-28--v-sa-wa-323-26)
* [Sygnatura: I SA/Op 702/26 · 28 października 2026Wyrok WSA w Opolu z 28 października 2026 r., I SA/Op 702/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-op-702-26-wyrok-wsa-w-opolu-z-2026-10-28--i-sa-op-702-26)
* [Sygnatura: I SA/Op 885/25 · 28 października 2026Postanowienie WSA w Opolu z 28 października 2026 r., I SA/Op 885/25](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-op-885-25-postanowienie-wsa-w-opolu-z-2026-10-28--i-sa-op-885-25)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/44BCF3E294)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gz-391-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gz-391-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BGZ%2B391%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BUchylono%2Bzaskar%25C5%25BCone%2Bpostanowienie.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BGZ%2B391%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
