Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I GSK 730/22

Postanowienie NSA z 27 kwietnia 2022 r., I GSK 730/22

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

27 kwietnia 2022

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej \[...\] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 514/21 w sprawie ze skargi \[...\] na czynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie naboru wniosków o wsparcie dla jednostek samorządu terytorialnego w ramach dofinansowania ze środków Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BGSK%2B730%252F22.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B27%2Bkwietnia%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BGSK%2B730%252F22)

## Uzasadnienie

Postanowieniem z 30 września 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 514/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." odrzucił skargę \[...\] na czynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie naboru wniosków o wsparcie dla jednostek samorządu terytorialnego w ramach dofinansowania ze środków Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, oraz zwrócił \[...\] kwotę 200 złotych tytułem wpisu sądowego. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżona czynność nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bo nie stanowi żadnego z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. przedmiotów kontroli legalności administracji sprawowanych przez ten sąd. Ma ona charakter jedynie informujący o wysokości przyznanej pomocy. \[...\] wniosło skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie w całości. Środek odwoławczy oparto na obydwu podstawach. Zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego dotyczyły: a) art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) – zwanej dalej "p.u.s.a." poprzez niezastosowanie i uznanie, że zaskarżona do sądu forma działania Prezesa Rady Ministrów nie stanowi aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; b) art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez zastosowanie i odrzucenie skargi na skutek błędnego uznania, że zaskarżona czynność nie zawiera władczego rozstrzygnięcia i nie ma indywidualnego charakteru; c) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 146 p.p.s.a poprzez niezastosowanie; d) art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia, które nie odnosi się wyczerpująco do kluczowych dla sprawy okoliczności, w szczególności dlaczego zaskarżona do sądu prawna forma działania administracji nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a ponadto z jednej strony wskazuje, że spośród czterech cech aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zaskarżona czynność nie spełnia jednej z nich, tj. nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z drugiej zaś wskazuje np. na to, że zaskarżona czynność nie stanowi indywidualnego rozstrzygnięcia. Skarżący podniósł także, że zaskarżone postanowienie ogranicza się w większości do zacytowania przepisu art. art. 65 ustawy z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 569 ze zm.) – zwanej dalej "ustawa z 31 marca 2020 r.", bez odniesienia się do poszczególnych zarzutów skargi, w szczególności tych uzasadniających, że przedmiotem skargi jest akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zarzucono także, że postanowienie opiera się na wyrwanych z kontekstu tezach orzeczeń wydanych w sprawach, które oparte są na innym stanie faktycznym. Z kolei zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczyły: a) art. 65 ustawy z 31 marca 2020 r. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że skierowany jest on wyłącznie do podmiotów dysponujących środkami Funduszu i podmiotu obsługującego rachunek Funduszu (Bank Gospodarstwa Krajowego) oraz że przepis ten nie stanowi gwarancji dla żadnego podmiotu otrzymania środków z Funduszu i nie tworzy materialnej podstawy żądania przez jednostkę samorządu terytorialnego przyznania finansowania, w przypadku spełnienia określonych warunków, a zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych, w sytuacji gdy przepis ten był podstawą decyzji organu wobec jednostek samorządu terytorialnego, w tym skarżącego; b) art. 65 ustawy z 31 marca 2020 r. w związku z art. 165 ust. 2 i art. 16 Konstytucji RP poprzez błędną wykładnię polegającą na przytoczeniu literalnego brzmienia bez dokonania dogłębnej analizy prawnej złożonej struktury unormowania, co w konsekwencji doprowadziło do pozbawienia \[...\] gwarantowanej konstytucyjnie sądowej ochrony; c) art. 65 ust. 5 pkt 1, ust. 8 i ust. 28 ustawy z 31 marca 2020 r. przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nie wynika z nich uprawnienie do wsparcia ze środków publicznych w sytuacji; d) art. 65 ust. 5 pkt 1, ust. 8 ustawy z 31 marca 2020 r. przez niezastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi w sytuacji, gdy zastosowanie tych przepisów skutkowałoby merytorycznym rozpoznaniem skargi i jej uwzględnieniem. Skarżący wniósł uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Prezes Rady Ministrów wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz wniósł o jej rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega oddaleniu ze względu na brak usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie wyjaśnić należy, że skarga kasacyjna, pomimo zawartego w niej wniosku o rozpoznanie na rozprawie została, na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a. rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Przede wszystkim, w odróżnieniu od wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a. aktów stosowania prawa, te wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmują czynności i akty podejmowane przez administrację na podstawie bezpośrednio działającej normy prawnej. W tym przypadku nie dochodzi do konkretyzacji uprawnienia bądź obowiązku w drodze decyzji, postanowienia czy nawet inaczej nazwanego aktu stosowania prawa, lecz do wykonania ustawy polegającego na realizacji sprecyzowanego w przepisach prawa uprawnienia lub obowiązku jednostki (zob. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008/5/51, tenże Glosa do wyroku WSA z 19 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 440/06, OSP 2007/10/115). Konstruowanie przez ustawodawcę różnorodnych form działania podmiotów funkcjonujących w sferze prawa publicznego mieści się niewątpliwie w ramach przysługującej ustawodawcy swobody kreowania systemu prawnego. Panująca współcześnie różnorodność prawnych form działania administracji zdecydowanie wykracza poza enumerację zawartą w poszczególnych punktach art. 3 § 2 p.p.s.a. Wskazany zabieg legislacyjny jest nie tylko dopuszczalny, ale i powszechnie stosowany także w innych państwach demokratycznych, w celu uelastycznienia coraz bardziej obciążonej administracji (zob. np. E. Schmidt-Assmann, Verwaltungsrechtliche Dogmatik. Eine Zwischenbilanz zu Entwicklung, Reform und künftigen Aufgaben, Tübingen 2013, s. 87). Pamiętać także należy, że dopuszczalność drogi sądowej jako takiej nie zależy od tego, w jakiej formie administracja działa, lecz od tego czy mamy do czynienia ze sprawą indywidualną w sporze o prawo w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji. Dopiero przesądzenie tej kwestii otwiera pole do rozważań na temat tego, czy ustawodawca zwykły to konstytucyjnie gwarantowane prawo zapewnił, a jeżeli tak, przed jakim sądem i w jakiego rodzaju procedurze. Nie jest przecież tak, że wszystkie spory jednostki z administracją rozpoznają sądy administracyjne, bo do tego potrzebny jest – w myśl art. 184 Konstytucji – wyraźny przepis ustawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego istota przedmiotowej czynności Prezesa Rady Ministrów nie spełnia wynikających z art. 45 ust. 1 Konstytucji warunków uznania zainicjowanego przez Województwo sporu za sprawę indywidualną. I przede wszystkim dlatego roszczenie Województwa nie może zyskać ochrony sądowej. Kwestia formy prawnej działania Prezesa Rady Ministrów jest w tym przypadku wtórna. Nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, że Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni wskazanych w środku odwoławczym przepisów ustawy z 31 marca 2020 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zasadnie wskazano, że nie wynika z nich żadne materialnie rozumiane uprawnienie. Przepisy te nie stwarzają podstawy do wykreowania sporu o prawo w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji, lecz jedynie do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie środków, które przydzielane są jednak w ramach przyjętej przez Radę Ministrów polityki rozdziału finansów publicznych. Dodać warto, że przepis art. 65 ust. 28 ustawy z 31 marca 2020 r. umocowuje jedynie Radę Ministrów do określenia w drodze aktu wewnętrznego – uchwały własnej procedury podziału i przekazywania tych środków, nie ustanawiając jednak obowiązku w tym zakresie. Innymi słowy, Rada Ministrów ma prawo dysponować zarezerwowanymi w budżecie na wskazany cel środkami budżetowymi bez podejmowania takiej uchwały, choć z pewnością potrzeba zapewnienia transparentności działań władzy publicznej sprzyja temu, by tego rodzaju uchwały były sporządzane. Konstrukcja ta nie pozostaje w żadnej sprzeczności z konstytucyjną zasadą ochrony samodzielności jednostek samorządu terytorialnego ani też prawem do sądu, bo pozostający – jak wynika z art. 65 ust.1 – 3, ust. 8 i ust. 28 ustawy z 31 marca 2020 r. – w gestii Prezesa Rady Ministrów rozdział środków publicznych należy do sfery polityki finansowej państwa, realizowanej w zakresie celów wymienionych w art. 65 ust. 5 pkt 1 – 5 ustawy z 31 marca 2020 r. Dlatego nie można zgodzić się z tezą, że złożenie wniosku przez jednostkę samorządu terytorialnego skutkuje powstaniem roszczenia materialnoprawnego o uzyskanie żądanych środków. Przyznane przez ustawodawcę uprawnienie procesowe nie może stanowić przecież samoistnego źródła uprawnienia w sferze prawa materialnego, bo w tym kierunku te sfery są nieprzenikalne. Dlatego też różni się istotnie i logicznie czynność zaskarżona od czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bo ta ostatnia znajduje umocowanie w bezpośrednio działającej normie prawa powszechnie obowiązującego. Nie stanowi także zaskarżona czynność aktu stosowania prawa, bo – poza szeregiem innych, pomniejszych – brakuje jej konstrukcyjnego elementu w postaci subsumcji. A zatem, Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi, stosując art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a tym samym nie naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ani art. 146 p.p.s.a. Zasadnie ocenił, że przedmiot skargi nie wyczerpuje żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 punkt 1 – 4 p.p.s.a. prawnych form działania administracji, choć jednocześnie dostrzec należy że zaskarżonej czynności nie podjęto w ramach sporu o prawo w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera wszystkie elementy wymagane przez art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji umotywował zaskarżone postanowienie w sposób logiczny, a nade wszystko niesprzeczny z zasadami rozumowania prawniczego i podstawami systemowymi. Nie zmienia tej oceny, lecz wręcz ją wzmacnia fakt, że zamieścił w nim poglądy orzecznictwa sądów administracyjnych, bo te zostały dobrze dobrane ilustrując poszczególne, roztrząsane przez Sąd pierwszej instancji kwestie. Nie można zgodzić się z oceną, jakoby tezy z orzecznictwa były wyrwane z kontekstu, bez związku z rozpoznawaną sprawą, albo że uzasadnienie ogranicza się do zacytowania jednego przepisu. Gdyby rzeczywiście tak było, z pewnością polemika skargi kasacyjnej z zaskarżonym postanowieniem nie byłaby tak rozbudowana. Nie naruszył wreszcie Sąd pierwszej instancji art. 1 § 2 p.u.s.a., bo przepis ten ustanawia kryterium sądowej kontroli administracji, której nie sprawował, z uwagi na niedopuszczalność jej uruchomienia w odniesieniu do zaskarżonej czynności. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

30 marca 2022

Symbol z opisem

[6539 Inne o symbolu podstawowym 653](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6539-inne-o-symbolu-podstawowym-653)

Hasła tematyczne

Środki unijne

Skarżony organ

Inne

Sędziowie

Joanna Wegner /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20220000329)  
art. 184 · Dz.U. 2022 poz. 329

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [V SA/Wa 514/21 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2021-09-30](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-514-21-postanowienie-wsa-w-warszawie-z-2021-09-30--v-sa-wa-514-21)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: I SA/Kr 587/21 · 27 kwietnia 2022Wyrok WSA w Krakowie z 27 kwietnia 2022 r., I SA/Kr 587/21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-kr-587-21-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2022-04-27--i-sa-kr-587-21)
* [Sygnatura: V SA/Wa 3315/21 · 27 kwietnia 2022Wyrok WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2022 r., V SA/Wa 3315/21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-3315-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-04-27--v-sa-wa-3315-21)
* [Sygnatura: V SA/Wa 2670/21 · 27 kwietnia 2022Wyrok WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2022 r., V SA/Wa 2670/21](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/v-sa-wa-2670-21-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2022-04-27--v-sa-wa-2670-21)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/565C552AC7)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-730-22-postanowienie-nsa-z-2022-04-27--i-gsk-730-22#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BGSK%2B730%252F22.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B27%2Bkwietnia%2B2022.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BGSK%2B730%252F22)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
