Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I GSK 1288/26

Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., I GSK 1288/26

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

28 października 2026

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Starosty T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1243/25 o odrzuceniu sprzeciwu Starosty T. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 11 sierpnia 2025 r., nr SKO.NP/4115/58/2025 w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BGSK%2B1288%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BGSK%2B1288%252F26)

## Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 września 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1243/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.) odrzucił sprzeciw Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 11 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Decyzją z dnia 11 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło w całości decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. z dnia 27 maja 2025 r. i przekazało temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania. Jako podstawę proceduralną swojego rozstrzygnięcia SKO w Tarnowie wskazało art. 138 § 2 i § 2a ustawy z 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej jako "k.p.a."). Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od powyższej decyzji. W sprzeciwie sformułowano zarzut naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. z uwagi na to, że decyzja tego organu nie była dotknięta wadami warunkującymi zastosowanie tegoż przepisu. Ponadto organ wskazał na naruszenie art. 40 ust. 1 w zw. z art. 44 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 107 ze zm.). W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że podmiotem, który wniósł sprzeciw od decyzji SKO w Tarnowie był organ, który wydał władcze rozstrzygnięcie w pierwszej instancji postępowania administracyjnego, jak również to, że sprzeciw ten dotyczy wspomnianego rozstrzygnięcia – należy uznać, że jest on niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T., jako organ jednostki samorządu terytorialnego, w tej sprawie nie może bowiem występować jako strona postępowania sądowoadministracyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. działający z upoważnienia Starosty. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a poprzez stwierdzenie, że organ nie posiada z zasady legitymacji skargowej gdzie legitymacja procesowa organu samorządu terytorialnego nie jest expressis verbis wykluczona ale musi być poddana procesowi interpretacji w oparciu o konkretny stan faktyczny zindywidualizowanej sprawy, gdzie sąd pierwszej instancji nie dokonał takiej oceny a stwierdzenie nieważności uchwał organu powiatu jest możliwe w oparciu o art. 87 Ustawy o samorządzie powiatowym, a nie poprzez ocenę dokonaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze czy uchwała pomimo braku publikacji jest ważna, wobec powyższego skarżący wykazał interes prawny. Wobec powyższego Starosta wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji, że skargę Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. działającego z upoważnienia Starosty należało odrzucić jako niedopuszczalną, ponieważ nie miał on legitymacji procesowej do działania w niniejszej sprawie jako strona w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., pomimo, że był on jednym z adresatów zaskarżonej decyzji. Ocenę skargi kasacyjnej należy rozpocząć od wskazania, że zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym jest także inny podmiot, któremu ustawa przyznała prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi przez osobę, która nie ma legitymacji skargowej powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Jak podnosi się przy tym w orzecznictwie i doktrynie skarżącym, czyli podmiotem, który (zasadniczo) ma interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, może być nie tylko ten podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, ale także ten, którego interes prawny wywodzony jest z przepisów prawa procesowego. Przedstawione uprawnienie do wniesienia skargi nawiązuje zatem do unormowania z art. 28 k.p.a., zgodnie z którym, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, ale jest od niego kategorią szerszą. Odnosząc się do kwestii legitymacji skargowej należy zauważyć, że zagadnienie prawne zarysowane treścią zarzutów kasacyjnych nie jest nowy i był już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi sądów administracyjnych. Odwołując się do nich należy pokreślić, że w toku badanego postępowania aktualna pozostaje teza, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego pogląd ten uznać należy za ugruntowany (vide: postanowienie NSA z dnia 26 maja 1982 r., SA/Gd 165/82, ONSA 1982/1/49; uchwała SN z dnia 22 października 1984 r., III AZP 5/84, OSN 1985/7/86). Nie uległ on zmianie po samorządowej reformie ustrojowej państwa. Podkreślano wówczas, że organ samorządu terytorialnego nie jest stroną postępowania administracyjnego nie tylko wtedy gdy jej organ jest organem uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w sprawie (vide: postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990/4/7; postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 1990 r., SA/Wr 1202/90, niepubl.) ale także wówczas, gdy jej organ jest uczestnikiem procesu decyzyjnego, jako organ, od stanowiska którego zależy treść decyzji (vide: wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r., II SA 1971/93, Wokanda 1994/6/34; wyrok NSA z dnia 31 stycznia 1995 r., II SA 1625/94, Wokanda 1995/8/33). Stanowisko to było wielokrotnie powtarzane w późniejszych orzeczeniach (vide: uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001/1/17; uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, OSP 2004/4/48; wyrok NSA z dnia 19 października 2006 r., I OSK 1356/05; wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., I OSK 1211/06; wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2011 r., II OSK 617/11; wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2014 r., I OSK 820/13 – źródło CBOSA). Pogląd ten akceptowany jest także w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (vide: wyrok TK z dnia 29 października 2009 r., K 32/08, OTK ZU 2009/9/139), oraz aprobowany przez doktrynę (vide: M. Szewczyk, Podmiotowość prawna gminy, RPEiS 1993/3/35; W. Chróścielewski, Glosa do wyroku SN z dnia 7 czerwca 2001 r. sygn. akt III RN 104/00, OSP 2002/10/516; G. Kubalski, Wójt jako organ orzekający w postępowaniu dotykającym interesu prawnego gminy, ST 2008/1-2 s. 72 i nast.). Jednostka samorządu terytorialnego nie jest także legitymowana do wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w przedmiocie własnej decyzji lub decyzji wydanej na skutek odwołania od niej (vide: uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001/1/17), a nadto taka jednostka, której organowi powierzono kompetencje władcze do orzekania w określonej sprawie, nie ma możliwości dochodzenia interesu prawnego nie tylko w trybie postępowania administracyjnego ale także sądowoadministracyjnego (vide: uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/4/115). Powyższe pozwala uznać, że w razie występowania w okolicznościach określonej sprawy kumulacji ról procesowych jednostki samorządu terytorialnego wynikających ze sfery dominium i organu tejże jednostki wykonującego władztwo w sferze imperium, w orzecznictwie sądów administracyjnych sformułowano regułę kolizyjną, która nie pozwala owych ról procesowych łączyć. Przyznaje ona pierwszeństwo roli organu administracji załatwiającego sprawę, co oznacza, że przysługiwanie organowi jednostki samorządu takiej roli w sprawie na podstawie przepisów prawa, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyklucza udział owej jednostki samorządowej w tym postępowaniu w charakterze strony. Jednostka samorządu terytorialnego nie ma bowiem legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu. Nie jest ona również podmiotem uprawnionym do inicjowania w tej sprawie postępowań w trybach nadzwyczajnych, ani do zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego. Uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez samorząd terytorialny następuje zatem kosztem znacznego ograniczenia jego władztwa ze sfery dominium (vide: uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03; postanowienie NSA z dnia 22 października 2009 r., I OSK 1406/09; wyrok NSA z dnia 5 listopada 2014 r., OSK 801/14, uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 16 lutego 2016 r., I OPS 2/15 – źródło CBOSA). Prawo złożenia skargi nie przysługuje zatem organowi administracji publicznej, który pozostając w strukturze instancyjnej organów orzekających w danej sprawie, wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, ponieważ wydając rozstrzygnięcie administracyjne, organ nie kieruje się własnym interesem prawnym, jak również nie kieruje się interesem prawnym podmiotu, który reprezentuje, lecz wykonuje zadanie z zakresu administracji publicznej nałożone na ten organ w stosownych przepisach prawa stanowiących podstawę do wydania rozstrzygnięcia. Organ taki ma obowiązek wydania rozstrzygnięcia zgodnej z prawem niezależnie od tego, czy pozostaje z jej adresatem w stosunkach uzależnionych od jego treści. W zakresie więc, w jakim Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. działający z upoważnienia Starosty, jako organ jednostki samorządu terytorialnego, wykonuje funkcję organu administracji publicznej – zarówno z zakresu zadań własnych, jak i zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, nie jest uprawniony do reprezentowania interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie posiada również takich uprawnień jednostka organizacyjna, która wykonuje uprawnienia Zarządu Powiatu, działając w granicach jego kompetencji. Powyższe stanowisko ma zastosowanie w niniejszej sprawie, skoro Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w T. działający z upoważnienia Starosty jako organ I instancji informacją z dnia 27 maja 2025 r., na podstawie art. 35a ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 poz. 44) oraz § 2 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 926), po analizie dokumentacji wydał informację o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji w związku z indywidualnymi potrzebami osób z niepełnosprawnością, adresowaną do konkretnej osoby. Dodać też należy, że Starosta nie jest organem powiatu w rozumieniu ustrojowym. Jest on przewodniczącym zarządu powiatu, a zarząd stanowi organ wykonawczy powiatu. Starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz. Nadto, starosta wydaje decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości powiatu, chyba, że przepisy szczególne przewidują wydawanie decyzji przez zarząd powiatu (art. 8 ust. 2 pkt 2, art. 26 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 1 i art. 38 ust. 1 u.s.p. Za organ jednostki samorządu terytorialnego starostę uznaje natomiast Kodeks postępowania administracyjnego (art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a.). Starosta stanowi więc organ powiatu w znaczeniu funkcjonalnym (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2016 r., sygn. akt I OPS 2/15, źródło CBOSA). W rezultacie wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, jeżeli skarga pochodzi od podmiotu, który a limine nie może być skarżącym. Z tej przyczyny odrzuceniu podlegają m.in. skargi wniesione przez organ, który rozpoznawał sprawę w postępowaniu administracyjnym w pierwszej lub w drugiej instancji lub jednostkę samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, ponieważ podmioty te nie mają legitymacji skargowej w rozumieniu art. 50 p.p.s.a. Powierzenie organowi administracyjnemu właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza bowiem możliwość dochodzenia przezeń swego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego. W odniesieniu do jednostek samorządu terytorialnego nie ma znaczenia fakt, że skarga tej jednostki na decyzję organu odwoławczego została wniesiona przez inny organ tej jednostki niż ten, który wydał decyzję pierwszoinstancyjną, zaś nałożonych na organ samorządu terytorialnego zadań z zakresu administracji publicznej nie można utożsamiać z posiadaniem interesu prawnego. Podsumowując, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniesiona skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Nie można więc Sądowi I instancji stawiać zarzutu naruszenia 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. art. 12 ust. 4a w zw. z art. 11a ust. 1 specustawy drogowej w zw. z art. 38 ust. 1 u.s.p. w zw. z art. 165 ust. 2 Konstytucji RP. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

6 października 2026

Symbol z opisem

[6539 Inne o symbolu podstawowym 653](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6539-inne-o-symbolu-podstawowym-653)

Hasła tematyczne

Odrzucenie sprzeciwu

Skarżony organ

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Sędziowie

Michał Kowalski /przewodniczący sprawozdawca/

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260000143)  
art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64b § 1 · Dz.U. 2026 poz. 143

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [III SA/Kr 1243/25 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2025-09-26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-kr-1243-25-postanowienie-wsa-w-krakowie-z-2025-09-26--iii-sa-kr-1243-25)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Kr 577/26 · 28 października 2026Wyrok WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., III SA/Kr 577/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-kr-577-26-wyrok-wsa-w-krakowie-z-2026-10-28--iii-sa-kr-577-26)
* [Sygnatura: VIII SA/Wa 490/26 · 28 października 2026Wyrok WSA w Warszawie z 28 października 2026 r., VIII SA/Wa 490/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/viii-sa-wa-490-26-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2026-10-28--viii-sa-wa-490-26)
* [Sygnatura: III SA/Gl 370/26 · 28 października 2026Wyrok WSA w Gliwicach z 28 października 2026 r., III SA/Gl 370/26](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-gl-370-26-wyrok-wsa-w-gliwicach-z-2026-10-28--iii-sa-gl-370-26)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/BC64700C5D)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-gsk-1288-26-postanowienie-nsa-z-2026-10-28--i-gsk-1288-26#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BGSK%2B1288%252F26.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B28%2Bpa%25C5%25BAdziernika%2B2026.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BGSK%2B1288%252F26)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
