Źródło: https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12

[Wróć do: Orzeczenia NSA](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa)

Sygnatura

# I FSK 478/12

Wyrok NSA z 22 lutego 2013 r., I FSK 478/12 – podatek od towarów i usług

Wynik

Oddalono skargę kasacyjną

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data orzeczenia

22 lutego 2013

Prawomocne

tak

## Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Protokolant Dariusz Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 493/11 w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 10 maja 2011 r. nr \[...\] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, marzec, październik 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M.K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 2400 zł (słownie: dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Analiza z kontekstem sprawy

## Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

[Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BFSK%2B478%252F12.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B22%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BFSK%2B478%252F12)

## Uzasadnienie

1\. Wyrok Sądu pierwszej instancji Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 493/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 10 maja 2011 r. 2\. Przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji tok postępowania 2.1\. Sąd pierwszej instancji wskazał, że przeprowadzono u skarżącego postępowanie kontrolne w zakresie niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej w podatku od towarów i usług. Na podstawie zebranego materiału dowodowego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wydał w dniu 15 października 2010 r. decyzję określającą stronie wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r., tj. styczeń, luty, marzec i październik. Podstawą rozstrzygnięcia było uznanie przez organ, że prowadzona przez stronę działalność polegająca na kupnie i sprzedaży (po podzieleniu na mniejsze) niezabudowanych działek spełniała przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), a dokonane dostawy gruntów nie korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. 2.2\. Decyzją z dnia 10 maja 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w zakresie miesiąca stycznia 2008r. i określił wysokość zobowiązania za ten miesiąc; w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zdaniem organu ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że działalność strony spełniała przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Podatnik w latach 2004-2008 dokonał nabycia nieruchomości położonych w 17 miejscowościach, na terenie 14 gmin. W okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. dokonał zbycia siedmiu działek o łącznej powierzchni 1,5484 ha oraz udziałów o łącznej powierzchni 0,2156 ha, za łączną kwotę 184.574,00 zł. Prowadzone postępowanie jednoznacznie wykazało, że dokonywał sprzedaży i zakupu kolejnych terenów, ich podziału, składał wnioski o zmianę przeznaczenia w planach zagospodarowania przestrzennego zakupionych gruntów. Ogłaszał swoją działalność na stronach internetowych, oferował również pomoc w znajdowaniu innych nieruchomości gruntowych. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że strona dokonywała dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, położonych w miejscowości S., które nie były objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, więc stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy podlegajały opodatkowaniu wg stawki 22%. Ponadto w toku prowadzonego postępowania odwoławczego stwierdzono, że brak było podstaw do opodatkowania sprzedaży działki położonej w miejscowości T., która jako grunt orny, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9\. W związku z tym organ odwoławczy dokonał prawidłowego rozliczenia podatku należnego za styczeń 2008 r. 2.3\. Na powyższą decyzję podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że strona prowadzi działalność gospodarczą; art. 191 O.p., tj. zasady swobodnej oceny dowodów; - błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że skarżący prowadził w badanym okresie działalność gospodarczą w zakresie zbywania nieruchomości gruntowych. 3\. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił. Zdaniem Sądu pierwszej zasadnie organy podatkowe uznały, że skarżący prowadził działalność gospodarczą. Dokonywał bowiem w sposób zorganizowany, częstotliwy i zarobkowy sprzedaży nieruchomości gruntowych. Dobitnie świadczyły o tym dane dotyczące ilości, częstotliwości i wielkości sprzedaży. Jak wynikało ze zgromadzonego materiału dowodowego w postaci dokumentów i wyjaśnień z urzędów gmin (C., B., Z., W., B., K., S., R.,) skarżący występował z wnioskami o zmianę planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie przeznaczenia gruntów (z rolnego na rekreacyjny), deklarował ponoszenie i ponosił koszty związane z wynikających z tych wniosków zmian planów. Według Sądu prawidłowo organy podatkowe uznały w kontekście podjętego rozstrzygnięcia, że istotne w sprawie było zamieszczanie przez skarżącego informacji o sprzedaży działek w Internecie, oferowanie pomocy w znajdywaniu innych nieruchomości gruntowych. Trafnie organ podkreślił, że informacje o sprzedaży działek umieszczone na stronie internetowej miały profesjonalny charakter (dostępne były w języku angielskim i niemieckim) a aktualizowanie ofert sprzedaży świadczył o zamiarze kontynuacji działalności w tym zakresie. W ocenie Sądu organ podatkowy prawidłowo zinterpretował i zastosował art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Na uwagę zasługiwało to, że przepis ten rozróżnia tereny stricte budowlane i tereny przeznaczone pod zabudowę. Z powołanej regulacji wynika, że zwolnieniem objęta została taka dostawa, która dotyczy terenu niezabudowanego, przy jednoczesnym przeznaczeniu tego terenu na cele inne niż pod jakąkolwiek zabudowę, wnioskując a contrario, jeżeli dany teren jest przeznaczony pod jakąkolwiek zabudowę, to jego dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i w konsekwencji tego faktu podlega opodatkowaniu. Podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie organy oparły się na aktualnym orzecznictwie sądowym. Odwołały się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt. I FPS 8/10\. Słusznie, w opinii Sądu, przyjęły, że dokonana przez skarżącego sprzedaż nieruchomości gruntowych położonych w miejscowości S., nie mogła korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, że z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy jednoznacznie wynikało, że działki te przeznaczone są na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej, pensjonatowej i jednorodzinnej. Wbrew zarzutom skargi, materiał dowodowy niniejszej sprawy został zgromadzony i oceniony z zachowaniem reguł określonych w art. 122, art. 180 oraz art. 187 § 1 O.p. W sprawie nie naruszono również art. 181 i art. 191 O.p. 4\. Skarga kasacyjna 4.1\. W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zaskarżono powyższy wyrok w całości zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj: - art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT poprzez błędną interpretację i zastosowanie polegające na przyjęciu, że zwolnienie od podatku VAT nie przysługuje dla poszczególnych nieruchomości będących przedmiotem transakcji dokonywanych przez skarżącego, w sytuacji, gdy nieruchomości będące przedmiotem transakcji stanowiły tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 21 § 1 pkt 1 oraz art. 21 § 3 O.p. i przyjęcia, że po stronie skarżącego powstało zdarzenie, które uzasadniało powstanie zobowiązanie podatkowego, w sytuacji, gdy zobowiązanie takie nie powstało; - art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT poprzez błędną jego interpretację i zastosowanie polegające na przyjęciu, że oznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomości jako nieruchomości rekreacyjnej z dopuszczeniem możliwości zabudowy nie wyczerpuje znamion art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT uzasadniając objęcie transakcji dotyczącej takiej nieruchomości obowiązkiem podatkowym z tytułu VAT, w sytuacji gdy powyższe stanowisko prowadzi do nieuzasadnionej interpretacji rozszerzającej przepisów nakładających obowiązki podatkowe na podatników. 4.2\. W oparciu o powyższe podstawy wniesiono o: uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, rozpoznanie skargi i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zawarcie wiążących wskazań co do dalszego postępowania; zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych. 5\. Odpowiedź na skargę kasacyjną W odpowiedzi na skargę kasacyjną, sporządzonej przez pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej, wniesiono o: oddalenie skargi kasacyjnej; zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 6\. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6.1\. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. 6.2\. Zgodnie z art. 183 § 1 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy, zatem rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego mogły uwzględniać jedynie ewentualne naruszenie wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego i procesowego. 6.3\. W skardze kasacyjnej sformułowane zarzuty upatrują naruszenia przepisów prawa materialnego. Autor skargi kasacyjnej nie zgadza się z dokonaną przez Sąd pierwszej instancji wykładnią art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i tym samym błędnym jego zastosowaniem w sprawie. W ocenie pełnomocnika skarżącego w świetle wymienionego przepisu zwolnieniu nie podlegają m.in. tereny przeznaczone pod zabudowę. I dlatego też nieruchomości przeznaczone na cele rekreacyjne z dopuszczeniem możliwości zabudowy podlegają zwolnieniu na podstawie tej regulacji. 6.4\. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela argumentacji autora skargi kasacyjnej. Przepis, tj. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. W wyroku z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt I FPS 8/10, wydanym w składzie 7 sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny, dokonując szczegółowej analizy wymienionej regulacji, zauważył, że polski ustawodawca nie zdefiniował pojęcia dostawy terenów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę w ustawie o podatku od towarów i usług. Sąd ten sięgając do dyrektywy interpretacyjnej związanej z wykładnią systemową zewnętrzną w konsekwencji uznał, że w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086) w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla klasyfikacji terenu niezabudowanego, wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W badanej sprawie nie było potrzeby sięgania do zapisów z ewidencji gruntów i budynków, gdyż istniał plan zagospodarowania przestrzennego. Sąd pierwszej instancji przyjął, czego autor skargi kasacyjnej nie kwestionuje, że z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy jednoznacznie wynika, iż przedmiotowe działki przeznaczone są na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej, pensjonatowej i jednorodzinnej (szczegółowo opisane na str. 4 zaskarżonej decyzji). W tej sytuacji zgodzić się należało z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że dokonana przez skarżącego sprzedaż tych nieruchomości nie mogła korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie wskazano tylko, że przeznaczeniem działek są cele rekreacyjne. W planie dopuszczono możliwość ich zabudowy. Wymieniony przepis wyraźnie zaś stanowi, że ze zwolnienia nie mogą korzystać tereny przeznaczone pod zabudowę. Działka przeznaczona na cele rekreacyjne z możliwością zabudowy w istocie takie cele może spełniać. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwie zauważył, że omawiana regulacja rozróżnia tereny stricte budowlane i tereny przeznaczone pod zabudowę. W jej świetle zwolnieniem objęta została taka dostawa, która dotyczy terenu niezabudowanego, przy jednoczesnym przeznaczeniu tego terenu na cele inne niż pod jakąkolwiek (podkr. Sądu) zabudowę, wnioskując a contrario, jeżeli dany teren jest przeznaczony pod jakąkolwiek zabudowę, to jego dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i w konsekwencji tego faktu podlega opodatkowaniu. Nie można się zgodzić z autorem skargi kasacyjnej, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do interpretacji słów "przeznaczone pod". Zwrócić bowiem należy uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odwołał się do powoływanego wyżej wyroku o sygn. akt I FPS 8/10, wskazując, że terenami przeznaczonymi pod zabudowę są grunty, które widnieją w planie zagospodarowania przestrzennego jako przeznaczone pod budowę (vide str. 15 zaskarżonego orzeczenia). W sprawie jak już zostało stwierdzone, w planie zagospodarowania przestrzennego co do przedmiotowych działek dopuszczono zabudowę. Autor skargi kasacyjnej w swojej argumentacji odwołał się do poglądu doktryny, że zwolnieniu od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym lub nieruchomości rekreacyjnej. Pogląd ten został przywołany również w wyroku o sygn. akt I FPS 8/10\. Naczelny Sąd Administracyjny nie neguje tego stanowiska. Zwrócić jednak należy uwagę, czego nie dostrzega pełnomocnik skarżącego, że w badanej sprawie, nie mieliśmy do czynienia z działkami przeznaczonymi tylko i wyłącznie na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, ale przeznaczenie ich dopuszczało zabudowę (pokr. tut. Sądu). W tym stanie rzeczy należy podkreślić, że zwolnienie w podatku od towarów i usług o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie będzie miało miejsca w sytuacji, gdy w planie zagospodarowania przestrzennego przewidziano możliwość zabudowy działek przeznaczonych na tereny rekreacyjne. 6.5\. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zarzuty skargi kasacyjnej odnoszące się do naruszenia art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie były zasadne. Tym samym w sprawie nie naruszono wymienionych w petitum skargi kasacyjnej przepisów, tj. art. 21 § 1 pkt 1 oraz art. 21 § 3 O.p. W skardze kasacyjnej nie sformułowano innych zarzutów. Dlatego też za niepodważoną należy uznać ocenę Sądu pierwszej instancji co do ustalenia organów podatkowych, iż prowadzona przez stronę działalność polegająca na kupnie i sprzedaży niezabudowanych działek spełniała przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. 6.6\. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

## Informacje o sprawie

Data wpływu

30 marca 2012

Symbol z opisem

[6110 Podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/tematy/6110-podatek-od-towarow-i-uslug)

Hasła tematyczne

Podatek od towarów i usług

Skarżony organ

Dyrektor Izby Skarbowej

Sędziowie

Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/ Krystyna Chustecka Roman Wiatrowski

## Powołane przepisy

* [Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20040540535)  
art. 43 ust. 1 pkt 9 · Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535

## Inne orzeczenia w tej sprawie

* [I SA/Bd 493/11 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2011-12-05](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-sa-bd-493-11-wyrok-wsa-w-bydgoszczy-z-2011-12-05--i-sa-bd-493-11)

## Powiązane dokumenty

* [Sygnatura: III SA/Wa 2213/12 · 22 lutego 2013Wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2013 r., III SA/Wa 2213/12 – podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/iii-sa-wa-2213-12-wyrok-wsa-w-warszawie-z-2013-02-22--iii-sa-wa-2213-12)
* [Sygnatura: I FZ 6/13 · 22 lutego 2013Postanowienie NSA z 22 lutego 2013 r., I FZ 6/13 – podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fz-6-13-postanowienie-nsa-z-2013-02-22--i-fz-6-13)
* [Sygnatura: I FZ 7/13 · 22 lutego 2013Postanowienie NSA z 22 lutego 2013 r., I FZ 7/13 – podatek od towarów i usług](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fz-7-13-postanowienie-nsa-z-2013-02-22--i-fz-7-13)

Źródło urzędowe: [Naczelny Sąd Administracyjny](https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/23099E1F2F)

Na tej stronie

[Treść rozstrzygnięcia](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#sentencja)[Analiza sprawy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#analiza)[Uzasadnienie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#uzasadnienie)[Informacje o sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#informacje)[Powołane przepisy](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#przepisy)[Inne orzeczenia w tej sprawie](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#w-sprawie)[Źródło](https://anylawyer.com/orzeczenia-nsa/i-fsk-478-12-wyrok-nsa-z-2013-02-22--i-fsk-478-12#zrodlo)

Asystent AnyLawyer

Zadaj pytanie o to orzeczenie. Sygnatura, data i rozstrzygnięcie są już dodane do analizy.

[Zapytaj o to orzeczenie](https://anylawyer.com/sign-up?redirect%5Furl=%2Fapp%2Fprojects%2Fnew%3Fq%3DSprawa%253A%2BI%2BFSK%2B478%252F12.%2BOrgan%253A%2BNaczelny%2BS%25C4%2585d%2BAdministracyjny.%2BData%253A%2B22%2Blutego%2B2013.%2BRozstrzygni%25C4%2599cie%253A%2BOddalono%2Bskarg%25C4%2599%2Bkasacyjn%25C4%2585.%2BWyja%25C5%259Bnij%2Bjej%2Bznaczenie%2Bpraktyczne%252C%2Bkluczowe%2Bprzepisy%2Bi%2Bargumenty%252C%2Bkt%25C3%25B3re%2Bmog%25C4%2585%2Bmie%25C4%2587%2Bznaczenie%2Bw%2Bpodobnej%2Bsprawie.%26name%3DAnaliza%2BI%2BFSK%2B478%252F12)

---

## Wypróbuj AnyLawyer bezpłatnie przez 14 dni

AnyLawyer to asystent AI dla prawników. Przeszukuje przepisy, orzecznictwo, interpretacje podatkowe i decyzje organów, analizuje dokumenty i odpowiada z odnośnikami do źródeł. Dane są przechowywane w UE.

Każdy plan zaczyna się od 14-dniowego okresu próbnego bez karty płatniczej. Okres próbny nie przechodzi sam w płatny plan.

1. Załóż konto: https://anylawyer.com/sign-up?ref=ai-offer
2. Zadaj pytanie prawne albo dodaj dokument.
3. Sprawdź odpowiedź w podlinkowanych źródłach.
